Phyu Phyu Thin Sympathizer

ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ရျခင္း အေၾကာင္းရင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရွင္းလင္း

2012-01-17T03:17:00.000-08:00

By featured, ဧရာ၀တီ on January 17

မဂၤလာေတာင္ညြန္႔ၿမိဳ႕နယ္ NLD ရံုးဖြင့္ပြဲတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ၿမိဳ႕နယ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းကို ေတြ႕ရစဥ္ (ဓာတ္ပံု - ျမတ္မိုး)

အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) ၏ မဂၤလာေတာင္ညြန္႔ ၿမိဳ႕နယ္ရံုး ဖြင့္ပြဲတြင္ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က လူတေယာက္တည္းပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း စိတ္ဆႏၵရွိပါက တုိင္းျပည္တျပည္ကို လႈပ္ရွားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္သည္ဟု ေျပာသြားသည္။

“အခု ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဆိုရင္ လစ္လပ္တဲ့ေနရာက ၄၈ ေနရာပဲရွိပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ေျပာမွာေပါ့၊ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ၄၈ ေယာက္တည္းနဲ႔ ဘာလုပ္ႏုိင္မွာမုိ႔လုိ႔လဲလို႔ ေမးတဲ့သူေတြရွိတယ္။ က်မကေတာ့ ယုံၾကည္ခ်က္ရွိတယ္။ တကယ္ စိတ္ဆႏၵ ရွိလို႔ရွိရင္ လူတေယာက္ေတာင္မွ တုိင္းျပည္တျပည္ကို လႈပ္ရွားေအာင္ လုပ္ႏုိင္တယ္” ဟု ၎က ဆိုသည္။

ၿမိဳ႕နယ္တခုအတြက္ ကုိယ္စားလွယ္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ေရြးသည္၊ မည္သည့္ မူမ်ားႏွင့္ ေရြးသည္ကို ျပည္သူလူထု သိခြင့္ ရွိေၾကာင္း၊ ဒီမုိကေရစီစနစ္တြင္ ျပည္သူလူထုအေနျဖင့္ အားလုံးကို သိပိုင္ခြင့္ရွိေၾကာင္း၊ ႏုိင္ငံ့အေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ မိမိ သိပုိင္ခြင့္ကို ကာကြယ္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ၎က ေျပာသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က လာမည့္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ၌ အဆုိပါၿမိဳ႕နယ္မွ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မည့္ NLD ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းအတြက္ အာမခံေၾကာင္း ေျပာဆို၍ အဘယ္ေၾကာင့္ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းအား ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ လိုက္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပသည္။

“ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ေရြးတဲ့အခါမွာ အေျခခံအားျဖင့္ေတာ့ ျပည္သူေတြက ေလးစားမယ့္သူေတြ၊ ဒီမုိကေရစီအေရးမွာ သစၥာ ရွိခဲ့တဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြကို ၾကည့္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါနဲ႔တင္ မကေသးပါဘူး။ အဓိက ျပည္သူ႔ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ေရြးတယ္ဆိုရင္ ျပည္သူေတြအတြက္ ဘယ္ေလာက္ လုပ္ႏုိင္မလဲ၊ ျပည္သူေတြရဲ႕အက်ဳိးကို ဘယ္ေလာက္ထိ၊ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔ ထမ္းေဆာင္ ႏုိင္မလဲ ဆုိတာကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ေရြးတယ္။ ပညာအရည္အခ်င္းနဲ႔ အလုပ္အကိုင္ ကၽြမ္းက်င္မႈ၊ အလုပ္အကိုင္အေတြ႕အႀကံဳကို က်မတုိ႔ အေလးထားပါတယ္။ ပညာကလည္းရွိမယ္၊ အလုပ္အကုိင္ ကၽြမ္းက်င္မႈလည္းရွိမယ္၊ အလုပ္အကုိင္အေတြ႕အႀကဳံလည္း ရွိမယ္ဆိုမွ ျပည္သူေတြ အတြက္ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တာကို လုပ္ေပးႏုိင္မွာပါ” ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဆိုသည္။

ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းသည္ ျပည္သူ႔အက်ိဳးကို ထမ္းေဆာင္ခ်င္စိတ္ ရွိရံုမက၊ ထမ္းေဆာင္ႏုိင္သည့္ အရည္အခ်င္းလည္း ရွိေၾကာင္း၊ ထိုသို႔ ျပည္သူ႔အက်ိဳး ထမ္းေဆာင္ႏုိင္သည့္ အရည္အေသြးႏွင့္ ျပည့္စံုသည္ကို သက္ေသႏွင့္တကြ ျမင္ေတြ႕ၾကရၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ၎က ဆက္ေျပာသည္။

NLD ပါတီ၏ မဂၤလာေတာင္ညြန္႔ ၿမိဳ႕နယ္ ရံုးကို ယေန႔နံနက္ ၉ နာရီက ဖြင့္လွစ္ခဲ့ရာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က NLD သည္ တရား၀င္ ပါတီျဖစ္ၿပီးသည့္အတြက္ မဲဆြယ္စည္း႐ံုးမႈ စတင္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ကိုယ္စားလွယ္ တဦးခ်င္းစီ အေနျဖင့္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၀ ရက္ေန႔ ေနာက္ပိုင္းမွသာ တရား၀င္ မဲဆြယ္ခြင့္ရွိေၾကာင္း၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယခုအခ်ိန္တြင္ ၎အေနျဖင့္ မဂၤလာ ေတာင္ညႊန္႔ ၿမိဳ႕နယ္ NLD ကုိယ္စားလွယ္ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္း အတြက္ မဲဆြယ္ေပးျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပသည္။

ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပမည့္ ဧၿပီ ၁ ရက္ေန႔တြင္ မဲေပးပိုင္ခြင့္ ရွိသူတုိင္း မဲေပးၾကရန္၊ မဂၤလာေတာင္ညြန္႔ၿမိဳ႕နယ္ ျပည္သူလူထု အေနျဖင့္ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းအား မဲထည့္ၾကရန္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တိုက္တြန္းသည္။

ရန္ကုန္တုိင္း၊ ပဲခူးတုိင္း၊ ဧရာ၀တီတုိင္း၊ မႏၲေလးတိုင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္၊ မြန္ျပည္နယ္ စသည့္ ေဒသမ်ားရိွ လစ္လပ္ေနသည့္ မဲဆႏၵနယ္ ၂၂ ခု အတြက္ NLD ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္း စာရင္းကုိ ဇန္န၀ါရီ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ ထုတ္ျပန္ထားၿပီး က်န္ ၂၆ ေနရာ အတြက္ အမည္စာရင္းကုိ မၾကာမီ ထုတ္ျပန္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

သံလြင္အိပ္မက္မွ အေမးအေျဖ

2011-05-29T00:21:00.000-07:00

မျဖဴျဖဴသင္းႏွင့္ အင္တာဗ်ဴး
www.thanlwin.com

AIDS လို႔ေခၚတဲ့ ခုခံအားက်ဆင္းမႈ ကူးစက္ေရာဂါဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ႏွိပ္စက္ေနတဲ့ ေရာဂါႀကီးေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ တတိယကမာၻ႔ႏိုင္ငံ တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ေရာဂါတိုးပြားမႈႏႈန္း ျမင့္တက္လာေနတာကို ထိမ္းသိမ္းႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနရဆဲျဖစ္ပါတယ္။ သနားစရာေကာင္းတဲ့ ေဝဒနာရွင္ေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ၾကဖို႔အတြက္ အစိုးရကိုခ်ည္း မွီခိုမေနဘဲ ပရဟိတသေဘာနဲ႔ အဖြဲ႕အစည္းေလးေတြဖြဲ႔ၿပီး တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကသူေတြထဲမွာ ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္က မျဖဴျဖဴသင္းနဲ႔ အဖြဲ႔လည္း အပါအဝင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ လမ္းညႊန္မႈနဲ႔အတူ အခက္အခဲေတြကို ရင္ဆိုင္ၿပီး ေဝဒနာရွင္ေတြကို စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ေႏြးေထြးက်န္းမာလာေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္မႈေပးေနတဲ့ မျဖဴျဖဴသင္းက သံလြင္အိပ္မက္ရဲ႕ ေမးခြန္းေတြကို အခုလို ေျဖၾကားေပးခဲ့ပါတယ္။

ေမး - အစ္မတို႔ ဒီလုပ္ငန္းေလး ျဖစ္ေပၚလာေစတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းကို သိပါရေစ။

ေျဖ - ဒီလုပ္ငန္းကို လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္က ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွာ က်မတို႕ လူငယ္ ၂၀ ကို UNDP က ျပဳလုပ္တဲ့ ခုခံအားက်ဆင္း ကာကြယ္တားဆီးတိုက္ဖ်က္ေရး သင္တန္းေစလႊတ္ တက္ခိုင္းကတည္းက စတင္လုပ္ကိုင္ျဖစ္ေပၚလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမး - ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဆိုလို႔ သူ အထိန္းသိမ္းခံကာလ ျပီးဆံုးေတာ့ အစ္မတို႔ဆီကို အလည္လာျပီး အားေပးစကားေတြ ေျပာခဲ့တယ္ေနာ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လာျပီးတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ အရင္က အခ်ိန္ေတြ ဘာကြာျခားသြားေသးလဲခင္ဗ်။

ေျဖ - ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ မလြတ္ေျမာက္ေသးခ်ိန္နဲ႕ လြတ္ေျမာက္ျပီး အစ္မတို႕အိမ္ကိုလာတဲ့ အေျခေနဟာ အစစအရာရာ ကြာျခားတယ္ ေျပာရမွာပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ မလာခင္ကအေျခေနက ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း မႀကည္ျဖဴ၊ လႈဒါန္းမယ့္သူကလည္း နည္းပါးဆိုသလုိ ဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြကုိ ရင္ဆုိင္ႀကံဳေတြ႕ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ အနည္းငယ္ အသက္ရႈေခ်ာင္လာျပီလုိ႕ ေျပာရင္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လိုအပ္ခ်က္ေတြကေတာ့ ရွိျမဲရွိေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမး - ဟုတ္ကဲ့ပါ။ အစ္မတို႔က ေဝဒနာရွင္ေတြကို လက္ေတြ႔ကူညီေနတာဆိုေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ AIDS ေ၀ဒနာရွင္ ဘယ္ေလာက္ေလာက္ရွိပါသလဲ။ တစ္ႏွစ္ကို ဘယ္ေလာက္ႏႈန္းနဲ႔ တုိးပြားလာေနပါသလဲ သိပါရေစ။

ေျဖ - ဒီေမးခြန္းဟာ အင္မတန္ေျဖရခက္တဲ့ေမးခြန္းပါ။ လက္ရွိတိုင္းျပည္ကုိ ခ်ဳပ္ကိုင္အုပ္စိုးထားတဲ့ အာဏာပိုင္မ်ားေတာင္ ဒီစာရင္းကုိ ေသခ်ာမေကာက္ယူူနုိင္ပါဘူး။ ပ်မ္းမွ်ကုိ ေျပာပါဆုိရင္ေတာ့ အစုိးရက ထုတ္ျပန္တဲ့စာရင္းကိုပဲ ေျပာရမွာ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အစုိးရကလည္း အျမဲတေစ ေလ်ာ့ပါးေနျပီလုိ႕ ေျပာသလုိ အစုိးရဖက္လုိက္ျပီး ေလ်ာ့သြား ျပီေျပာတဲ့ အန္ဂ်ီအိုေတြလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒါေႀကာင့္ တိက်ခိုင္လံုမႈနည္းပါးလို႕ မေျဖပါရေစနဲ႕။

ေမး - ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိရသေလာက္ေတာ့ ႏုိင္ငံတကာအေနနဲ႔ ေရာဂါျဖစ္ႏႈန္းေလ်ာ့သြားၿပီေပါ့ေနာ္။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ဆက္ၿပီးတုိးပြားလာတာ ဘာေၾကာင့္လို႔ ထင္ပါသလဲ။

ေျဖ - ဒါက သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရေတြနဲ႕သာ ဆိုင္တယ္ထင္ပါတယ္။ အစုိးရက ပိတ္ပင္ထားေလ ဒီေရာဂါျဖစ္ႏႈန္း တိုးလာေလ ျဖစ္မွာပါ။ အျခားအခ်င္းအရာေတြကို ေျပာရရင္ေတာ့ အခ်က္လက္ ေတာ္ေတာ္ေလးမ်ားပါတယ္။ မိရိုးဖလာယဥ္ေက်းမႈ အရွက္တရား၊ စီးပြားေရးက်ပ္တည္းမႈ၊ အသိပညာနည္းပါးမႈ၊ အထူးသျဖင့္ေတာ့ က်န္းမာေရး အသိညဏ္ မပြင့္လင္းမႈေတြဟာ ဒီေရာဂါကို လက္ဆင့္ကမ္းေစတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေႀကာင့္ နုိင္ငံတကာမွာ ေရာဂါျဖစ္ႏႈန္း ေလ်ာ့သြားျပီဆိုေပမယ့္ ျမန္မာျပည္မွာ ဆက္လက္တိုးပြားေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမး - ဒီလိုဆို အခုလို တိုးပြားလာေနတာကို ဘယ္လို ကာကြယ္ရပါမလဲ။

ေျဖ - ဒါကေတာ့ လူသားမ်ိဳးႏြယ္တစ္ခုလံုးနဲ႕ကို သက္ဆုိင္ပါတယ္လို႕ပဲ ေျပာပါရေစ။ ဘာေႀကာင့္လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာျပည္သူေတြက အိမ္နီးခ်င္းနုိင္ငံေတြနဲ႕ တံခါးမရ၊ွိ ဓားမရွိဆိုသလို သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနရလုိ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရာဂါကာကြယ္ဖုိ႕ဆိုတာ အဓိကတာ၀န္အရွိဆံုး အစုိးရက စနစ္တက် လုပ္ကိုင္မွသာ ေလ်ာ့နည္းသြားမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီတိုင္းျပည္မွာေတာ့ အစုိးရကလုပ္မွာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ က်မတုိ႕ျပည္သူလူထု၊ ျပည္သူလူုထုဆုိရာမွာ ျပည္ပေရာက္ေနသူမ်ားကိုလည္း ဆိုလိုပါတယ္။ လူမႈ၀န္ထမ္း အဖြဲ႕စည္းေတြ အသိသတိရွိရွိ တုိက္ဖ်က္ပါေလမွ ေလ်ာ့နည္းက်ဆင္းသြားလိမ့္မယ္လို႕ ေျပာပါရေစ။

ေမး - ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းမွာ အစ္မတို႔လို လုပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေပါင္း ဘယ္ေလာက္ ရွိပါသလဲ။

ေျဖ - ျမန္မာျပည္မွာ HIV နဲ႕ပတ္သက္လုိ႕ လုပ္ေနတဲ့အဖြဲ႕စည္း ႏွစ္ရာနီးပါးရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစ္မတို႕လို အစုိးရနဲ႕ အကင္းဆံုးအဖြဲ႕ကို ျပပါဆိုရင္ေတာ့ က်မတုိ႕အဖြဲ႕ရယ္၊ ကုိေက်ာ္သူ၊ မေရႊဇီးကြက္မသန္းျမင့္ေအာင္တို႕ပဲ ရွိတယ္ေျပာရမွာပါ။

ေမး - ခုေလာေလာဆယ္ အစ္မတို႔ဆီမွာ လူနာ ဘယ္ႏွေယာက္ေလာက္ ရွိပါသလဲ။

ေျဖ - ၂၀၀၂ ကေန ဒီကေန႕ အထိလူနာ ငါးေထာင္ေက်ာ္ ရွိသြားပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ ေဂဟာေတြမွာ လာေရာက္ေဆးကုသသူ၊ ေဆးထုတ္သူ အေရတြက္ကေတာ့ ေန႕စဥ္ တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ကေန တစ္ရာ့ငါးဆယ္ႀကားရွိပါတယ္။www.thanlwin.com

ေမး - မနည္းလွတဲ့ အေရအတြက္ပါ အစ္မေရ။ ဒီလူမႈကူညီေရးလုပ္ငန္းေလးအတြက္ တစ္လတစ္လကုန္က်စရိတ္က ဘယ္ေလာက္ေလာက္ ရွိပါသလဲ။

ေျဖ - လူနာေဆးဖိုး၊ အာဟာရ၊ လမ္းစရိတ္၊ ေဆးခန္းျပခ အစရွိတာေတြ ေပါင္းလိုက္ရင္ တစ္လကို သိန္းတစ္ရာ့သံုးဆယ္ေက်ာ္ကုန္ပါတယ္။

ေမး - ဒီေတာ့ အဓိက ဘယ္က ၀င္ေငြေတြနဲ႔ လည္ပတ္ေနပါသလဲ။ တကယ္လို႔ အလွဴေငြေတြ ရပ္တန္႔သြားမယ္ဆုိရင္ ဘယ္လိုဆက္လက္ ရပ္တည္မယ္မွန္းထားပါသလဲဗ်ာ။

ေျဖ - က်မတုိ႕ အဓိက အေလးထားတာကေတာ့ ျပည္တြင္းျပည္ပ အလွဴရွင္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အလႈေငြရပ္တန္႕သြားမယ္ဆုိတဲ့ အေတြးမ်ိဳးကိုေတာ့ မေတြးမိေသးပါဘူး။ ေမးခြန္းကို ေျဖရရင္ေတာ့ က်မတို႕ အျခားေသာ လူနာဖြံ႕ျဖိဳးေရးေတြ လုပ္ထားတာေတာ့ ရွိပါတယ္။ ဒီလုိနည္းနဲ႕ပဲ ရပ္တည္သြားမယ္ စိတ္ကူးထားပါတယ္။

ေမး - အလုပ္လုပ္ႏုိင္စြမ္းရွိေနေသးတဲ့ လူနာေတြအတြက္ အေသးစား လက္မႈလုပ္ငန္းေလးမ်ား ဖန္တီးၿပီး အဖြဲ႔အတြက္ ရန္ပံုေငြရွာမယ့္ အစီအစဥ္မ်ဳိး ရွိပါသလား။

ေျဖ - အဲ့ဒီအစီစဥ္ကို အေစာႀကီးကတည္းက လုပ္ထားေပးပါတယ္။ ဥပမာ စိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းလိုဟာမ်ိဳး၊ ဥပမာစက္ခ်ဳပ္သင္ေပးျပီီး အလုပ္ရွာေပးတာမ်ိဳးေတြ၊ ေမြးျမဴေရးုလုပ္ငန္းေတြ အရင္းႏွီးထုတ္ျပီး ေစ်းေရာင္းေစတာမ်ိဳးေတြကို မျပတ္လုပ္ေဆာင္ထားေပးပါတယ္။

ေမး - ဟုတ္ကဲ့ပါ။ ေနာက္တခုက လူနာတစ္ေယာက္အတြက္ တစ္ရက္စာ ေဆးဖုိး၀ါးခက ဘယ္ေလာက္ရွိပါသလဲ။

ေျဖ - ေရာဂါအေလးေပါ့ေပၚ မူတည္ကုန္က်ေနတာျဖစ္လို႕ ဒီေမးခြန္းကို တိတိက်က် ေျဖလို႔မရပါဘူး ဒါေပ မယ့္ အႀကမ္းဖ်င္း ကုန္က်စရိတ္ အျမင့္ဆံုးလူနာအတြက္ စရိတ္က သိန္းနဲ႕ခ်ီ ကုန္က်ျပီးေတာ့ အနည္းဆံုုး လူနာကေတာ့ ေသာင္းဂဏန္းရွိပါတယ္။

ေမး - AIDS ထိန္းေဆးအေၾကာင္းေလး အတိအက် ေျပာျပေပးပါလား။

ေျဖ - ဒီေဆးကို ဗမာျပည္မွာေတာ့ အလြယ္ သံုးမ်ိဳးေပါင္းလုိ႕ ေခၚဆုိေနႀကတာပါ။ ေရာဂါျဖစ္ျပီး စီဒီဖိုး အေကာင့္နည္းတဲ့ လူနာေတြ ေသာက္ရတာပါ။ lamivudine 30mg + stavudine150mg + nipravine200mg ပါ၀င္တဲ့ေဆးကို စတင္ ေသာက္သံုးရတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဆး၀ါးတန္ဖိုးက သံုးေသာင္း၀န္းက်င္ရွိျပီး ျမန္မာျပည္မွာ အလြယ္တကူ ၀ယ္လုိ႕ရပါ တယ္။ ဒီေဆး၀ါးအာနိသင္ဟာ တစ္လံုးကို ဆယ့္ႏွစ္နာရီခံတာျဖစ္ျပီး အခ်ိန္တိတိက်က် ေသာက္သံုးရတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဆး၀ါးေသာက္သံုးမႈ ႏွစ္ႀကိမ္ထက္ ပိုျပီးပ်က္ကြက္ရင္ ဒုတိယအဆင့္ျဖစ္တဲ့ ေဆး၀ါးေတြကိုေသာက္သံုးရမွာပါ။ ဒီဒုတိယအဆင့္ေဆး၀ါးေတြကိုလေသာက္သံုးရရင္ေတာ့ သံုးသိန္းအထက္ျဖစ္ျပီးေတာ့ ေဆးကလည္း ၀ယ္ဖုိ႕မလြယ္ကူပါဘူး။

ေမး - လူနာေတြ အတြက္ အဓိက လိုအပ္ခ်က္ေတြက ဘာေတြပါလဲ။

ေျဖ - လူနာေတြကေတာ့ အဓိက၊ သာမည ကြဲပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ဆင္းရဲတဲ့ လူနာဆုိရင္ေတာ့ အစစအရာရာ က်မတို႕က ျဖည့္ဆည္းေပးရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိက လိုအပ္ခ်က္တစ္ခု ေျပာပါဆုိရင္ေတာ့ ေဆး၀ါးသာျဖစ္ပါတယ္္။

ေမး - လူနာေတြအတြက္ စိတ္ဓာတ္ခြန္အား ျဖစ္ေစတဲ့အရာေတြကေရာ။

ေျဖ - လူနာအခ်င္းခ်င္းအားေပးျခင္းဟာ သူတို႕စိတ္ဓာတ္ကုိ ျမွင့္တင္ရာ ေရာက္ပါတယ္။ ေနာက္ သူတို႕စိတ္၀င္စားတဲ့ ရုပ္ရွင္ႀကည့္တာ၊ သူတုိ႕ႀကိဳက္တဲ့ အဆိုေတာ္ေတြ သီခ်င္းနားေထာင္တာနဲ ့လူေကာင္းေတြက သူတို႕အေပၚ ေႏြးေထြးေပးတာ၊ သူတို႕ကို နားလည္မႈ အျပည့္ေပးတာမ်ိဳးေတြဟာ သူတို႕စိတ္ဓာတ္ခြန္အား တက္ေစတဲ့အရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမး - ဟုတ္ပါၿပီ အစ္မေရ။ ေနာက္တစ္ခု ေမးခ်င္တာက ဒီလုပ္ငန္းေလးအတြက္ အဓိက အဟန္႔အတား အခက္အခဲေတြက ဘာေတြပါလဲ။

ေျဖ - အာဏာပိုင္ေတြ ဟန္႕တားေႏွာင့္ယွက္မႈက လုပ္ငန္းလုပ္ရာမွာ အင္မတန္ အခက္ေတြ႕ေစပါတယ္။ ကူညီမႈမရတဲ့အျပင္ ေတာက္ေလ်ာက္ ေႏွာင့္ယွက္ေနတာက အႀကီးမားဆံုး အခက္ခဲျဖစ္ပါတယ္။

ေမး - ျပည္တြင္းက ကူညီခ်င္တဲ့လူေတြ ရွိရင္ အစ္မကို တုိက္ရုိက္ဆက္သြယ္ လွဴဒါန္းလို႔ ရပါသလား။ ျပည္ပကဆိုရင္ေရာ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းလို႔ ရႏုိင္မယ့္လူမ်ား ရွိပါလား။

ေျဖ - က်မ အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုမွာ ေျပာဖူးပါတယ္။ ျပည္တြင္းကျဖစ္ေစ၊ ျပည္ပကျဖစ္ေစ၊ က်မ ဒီလူနာေတြ အသက္ဆက္ဖုိ႕ အလႈေငြကုိ လက္ခံသြားမွာပါ။ က်မဆီ တိုက္ရိုက္လွဴလည္း ရပါတယ္။

ေမး - အခုလို သံလြင္အိပ္မက္ရဲ႕ အင္တာဗ်ဴးက႑မွာ ေျဖၾကားေပးခဲ့တဲ့ မျဖဴျဖဴသင္းကို စာဖတ္ပရိသတ္ကိုယ္စား အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အစ္မတို႔လုပ္ငန္းလည္း ႀကိဳးစားသေလာက္ အရာထင္ေအာင္ျမင္ၿပီး လူနာေတြကို အေကာင္းဆံုး ေစာင့္ေရွာက္ေပးႏိုင္ပါေစလို႔ သံလြင္ဝိုင္းေတာ္သားေတြက ဆုမြန္ေတာင္းအပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ေျဖ - ဟုတ္ကဲ့။ က်မကလည္း ႏိုင္ငံျခားကို ေရာက္ရွိေနေပမယ့္ ျမန္မာျပည္အေႀကာင္းေတြကို စိတ္၀င္တစား ေမးျမန္းတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

မျဖဴျဖဴသင္းနဲ႔အဖြဲ႔ ေစာင့္ေရွာက္ထားတဲ့ ေဝဒနာသည္ေတြအတြက္ လွဴဒါန္းခ်င္တယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ဒီလိပ္စာေတြကို တိုက္ရိုက္ဆက္သြယ္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါတယ္။

အမွတ္ ၆၃၁၊ ၁၁လမ္း၊ ၇ ရပ္ကြက္၊ ေတာင္ဥကၠလာပျမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။
အမွတ္ ၃၇၆၊ ကေမၻာဇ ၂လမ္း၊ ၁၈ဘီရပ္ကြက္၊ ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။
ဖုန္း - ၅၆၉ ၃၄၆၊ ၀၉၅၀ ၂၄၀ ၅၆။

လူငယ္တုိ႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ေကာင္းကင္သစ္ (၂၃)

2011-05-29T00:16:00.000-07:00

ျဖဴျဖဴသင္း
ေမ ၂၈၊ ၂၀၁၁ - Moemaka

လူထုေခါင္းေဆာင္ လြတ္ေျမာက္လာၿပီးေနာက္ အတြင္က်ယ္ဆံုး စကားလံုးကေတာ့ ကြန္ယက္ဆိုတဲ့ စကားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြန္ယက္ဆိုတာက လူ႔အဖြဲ႔စည္းမွာက အထူးဆန္းမဟုတ္ေပမယ့္ ကြန္ယက္ကုိ ဘယ္လုိဖြဲ႔တည္မလဲဆိုတာကေတာ့ အနည္းငယ္ေျပာစရာလို ျဖစ္ေနတာပါ။

တူရာတူရာ အုပ္စုေတြ အလုပ္တူရာတူရာေတြ ေပါင္းစပ္မႈကို ကြန္ယက္လုိ႔ အလြယ္ေျပာလို႔ရမယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မတူရာေတြေပါင္းစပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားလာၾကတာကလည္း ကြန္ယက္ဖြဲ႔တယ္ ဆိုၾကပါတယ္။ ဒီလိုဖြဲ႔စည္းရာမွာ လူအမ်ားက အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ဦးေဆာင္မယ္လုိ႔ ထင္မွတ္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္တကယ္တမ္းကေတာ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေမွ်ာ္လင့္ထားတာက ဦးေဆာင္သူရယ္ မထားရွိဘဲနဲ႔ လုပ္ႏုိင္စြမ္းရွိသူေတြ၊ လက္တြဲသင့္တယ္ထင္တဲ့လူေတြကို ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ခိုင္းတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တခုက အမ်ားစုႀကီး သတိမထားမိတာက လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကိုင္ေနၾကရာမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ အနည္းနဲ႔အမ်ားဆိုသလို ရွိၾကတာခ်ည္းပါပဲ။ ဒါေပမယ့္လုိ႔ ဘယ္လို ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေနသလဲဆုိတာနဲ႔ ဘာေတြကို လက္ေတြ႔က်က် ေဆာင္ရြက္ေနသလဲ ဆိုတာေပၚမွာ တည္မီွေနတာပါ။ လူမႈေရးလႈပ္ရွားေနသူမ်ားက လူမႈေရးကြန္ယက္၊ လူ႔အခြင့္ေရးေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားက လူ႔အခြင့္အေရးကြန္ယက္ အစရွိတာေတြက ရွိႏွင့္ၿပီးသား အဖြဲ႔စည္းေတြပါ။ ဒါေတြကို ထပ္ၿပီးတိုးျမႇင့္လုပ္ေဆာင္ဖို႔ လိုအပ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူငယ္ေတြၾကားထဲမွာလည္း လူခ်င္းမေတြ႔ဆံုႏုိင္ေပမယ့္ အြန္လိုင္း ခ်က္တင္ေတြကေနၿပီးေတာ့ စကားေျပာဆုိေနၾကတာလည္း တနည္းအားျဖင့္ ကြန္ယက္တည္ေဆာက္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလိုကြန္ယက္ေတြရဲ႕ အားသာမႈတခုကေတာ့ သတင္းစီးဆင္းမႈ ျမန္ဆန္လာတာကိုၾကည့္ယံုနဲ႔ သိသာလွပါတယ္။ ခုကမၻာေပၚမွာ အျဖစ္ပ်က္တခုျဖစ္တိုင္း အခ်ိန္နဲ႔အမွ်ဆိုသလို သိရွိၾကၿပီးေတာ့ ဒီ ေကာင္းေမြ၊ ဆိုးေမြေတြကလည္း တမဟုတ္ခ်င္းဆိုသလို ျပန္႔ႏွံ႔သြားတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုအားသာခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးတည္ရွိေနတဲ့အတြက္ ကြန္ယက္တည္ေဆာက္ဖို႔ဆိုတာ လြယ္လည္း လြယ္ကူလာပါတယ္။ အေရးႀကီးတာက မတူညီတဲ့လူေတြျဖစ္ေနေတာ့ သေဘာထားႀကီးၿပီး အေျမာ္အျမင္ရွိဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ေနာက္ အျပန္လွန္ထိန္းညိႇေပးၿပီးသားလည္း ျဖစ္သြားမွာပါ။ တူတာေတြလုပ္ေနခ်ိန္မွာ မတူတာေတြကုိ မျပတ္ညႇိႏႈိင္းေနႏုိင္ၿပီးေတာ့ သေဘာထားတူၿပီဆိုတာနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လုိက္ဖုိ႔ပဲရွိေတာ့ လုပ္ငန္းေတြ ပိုမိုျမန္ဆန္လာမွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလုိ ကြန္ယက္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး လူငယ္ကြန္ယက္တခုဟာလည္း ေပၚေပါက္လာအံုးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူငယ္ေတြကို ကြန္ယက္ဖြဲ႔စည္းမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ပိုမိုအားေကာင္း ျမန္ဆန္လာမွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ လူငယ္ကြန္ယက္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ လူငယ္တေယာက္က …

“က်ေနာ့္အျမင္ ေျပာရရင္ေတာ့ဗ်ာ ဒီလိုကြန္ယက္ဖြဲ႔တာ အရင္ကတည္းက လုပ္သင့္တာပါ၊ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ဒီလုိ ကြန္ယက္ဖြဲ႔စည္းၿပီးလုပ္တာဟာ တဦးခ်င္းတဖြဲ႔ခ်င္းလုပ္တာထက္ ပိုၿပီးျမန္ဆန္ၿပီး ထိေရာက္ပါတယ္။ အခုဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔ဆီကလူငယ္ေတြဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ေလးငါးႏွစ္ကထက္စာရင္ ဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာေတြကို တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ သံုးေန ၾကၿပီ။ ဒီလို တိုးတက္လာတဲ့ နည္းပညာေတြနဲ႔ ကိုယ့္တိုင္းျပည္၊ ကိုယ့္လူမ်ဳိးအက်ိဳးကိုသာ တဦးခ်င္းမွသည္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအထိ တဦးနဲ႔တဦး၊ တဖြဲ႔နဲ႔တဖြဲ႔ ဆက္သြယ္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔လုိခ်င္တဲ့ ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံေတာ္သစ္ ေသခ်ာ ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္မယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။

ဥပမာအေနနဲ႔ေျပာရရင္ေတာ့ အရင္ ဒီမုိကေရစီစနစ္ကို ထူေထာင္ဖုိ႔ႀကိဳးစားတဲ့ေနရာမွာ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္တခုထဲကိုပဲ အားထားေနရတယ္။ အခုလိုမ်ဳိး ကြန္ယက္ေတြဖြဲ႔ၿပီး ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ လူတိုင္းဟာ မိမိတုိ႔ၾကံဳေတြ႔ေနၾကတဲ့ ေန႔စဥ္ဘဝေတြကို အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီ အျခားသူမ်ား သိေအာင္၊ ျပည္သူမ်ား သိေအာင္ ေဆာင္ရြက္လာႏိုင္မွာပါ။ အခု ဒီလိုမ်ဳိးလုပ္ရင္းနဲ႔ တဦးနဲ႔တဦး နားလည္မႈေတြ ရလာမယ္၊ ေနာက္ဆံုး က်ေနာ္တုိ႔လိုခ်င္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ကုိ ထူေထာင္ႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္”

ဒီကေန႔ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရး နည္းပညာအသစ္ေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ေနၾကတာ အားရစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ တဦးတေယာက္ထက္ပိုတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြ လုပ္ေဆာင္ေနတာလည္း ၾကားရ ျမင္ေနရပါတယ္။ ေဖ့စ္ဘြတ္ကေတာ့ လူသံုးအမ်ားဆံုး နည္းပညာျဖစ္ေနေတာ့ ဒီလို အင္တာနက္ အြန္လုိင္းေတြ သံုးၾကဖုိ႔လည္း လိုအပ္လွပါတယ္။

နည္းပညာသံုးၿပီးေတာ့ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာ ဒါမွမဟုတ္ တိုင္းျပည္ေကာင္းဖုိ႔ အားလံုးနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္မိသြားရင္ ကိုယ့္ပန္းတိုင္ကိုျမင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္မွာ ဒီမုိကေရစီ အစစ္အမွန္ ထြန္းကားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ၾကပါ။ ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္းသစ္ေတြ ရွာေဖြၿပီးေကာင္းမြန္တဲ့ အိုင္ဒီယာေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြကုိ အလုပ္အေကၽြးျပဳၾကပါစုိ႔လို႔ တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ပါရေစ။

က်မ မျဖဴျဖဴသင္းပါ။

(လြတ္လပ္တဲ့ အာရွအသံ ေရဒီယိုအစီအစဥ္ကို ျပန္လည္တင္ဆက္တာ ျဖစ္ပါတယ္)

ဂုဏ္ယူတယ္ဆို ကူၾကပါ

2011-03-07T20:39:00.000-08:00

ျဖဴျဖဴသင္း

HIV/AIDS လူနာေတြကုိ ေစာင့္ေရွာက္တ့ဲ လုပ္ငန္းမွာ ဘာအခက္ခဲေတြ ရွိသလဲဆုိတ့ဲ ေမးခြန္းကို ထပ္ခါတလဲလဲ အေမးခံရ ပါတယ္။ က်မလည္း ေျဖစရာစကား မရွိသလိုေတာင္ ျဖစ္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ အကုန္လံုး လုိအပ္တယ္လုိ႔ ေျပာရင္ ႏွာေခါင္းရႈံ႕ၾကေလမလား မသိဘူး။

“ဆယ့္ရွစ္အိမ္” လုိ႔ က်မတုိ႔ အလြယ္ေခၚၾကတ့ဲ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ဒဂုံၿမိဳ႕သစ္ ေတာင္ပုိင္း အမွတ္ ၁၈ ရပ္ကြက္က ေဂဟာမွာ လူနာ တခ်ဳိ႕က က်မတုိ႔ကို ျပန္ကူညီေနၾကပါတယ္။

တခါေတာ့ သူတုိ႔က က်မကုိ ထူးဆန္းတ့ဲ ေမးခြန္းတခု ေမးပါတယ္။ “လူနာေတြကုိ မီဒီယာသမားေတြနဲ႔ ေတြ႔တ့ဲအခါ ပိုက္ဆံရိွတယ္၊ တည္းစရာေနရာ ရွိတယ္လုိ႔ မေျပာဖုိ႔ ၿခိမ္းေျခာက္ထားသလား” တ့ဲ။ ဒီလုိ လုပ္စရာ မလုိပါဘူး၊ ဘာျဖစ္လုိ႔ ေမးတာလဲ ဆုိေတာ့ “လာသမွ် လူနာေတြက ဘာမွမပါဘူး၊ ဘယ္မွမသြားတတ္ဘူး၊ ဘယ္မွာမွ ေနစရာမရွိဘူး၊ ဘာမွ မလုပ္တတ္ဘူး၊ ဘာ စားစရာမွမပါဘူး ဆိုတာခ်ည္း ေျပာေျပာေနလုိ႔ပါ” တဲ့။ ဒါဟာ ရင္းႏွီးခင္မင္လာတ့ဲ သူတုိ႔က မြန္းက်ပ္စရာ အေျခအေနနဲ႔ ႀကဳံခ်ိန္မွာ ေနာက္ေျပာင္ေျပာတာျဖစ္လုိ႔ က်မ သက္ျပင္းခ်ရင္း ရယ္ေမာမိပါတယ္။

တကယ္ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ အေျခအေနေတြက ရယ္ေမာစရာ နည္းပါးၿပီး ရင္ေမာစရာေတြပဲ မ်ားပါတယ္။ က်မက ပင္ကိုအားျဖင့္ေတာ့ အဆင္ေျပတာ၊ မေျပတာကို ေျပာေလ့ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒါဇင္နဲ႔ခ်ီၿပီး မ်ားလွတဲ့ လူနာေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ရင္းမွ က်မလည္း ညည္းတတ္တဲ့ အက်င့္ ပါလာသလား မသိပါဘူး။ မညည္းမိေအာင္ ထိန္းသိမ္းေနရင္းကကို ညည္းညဴမိေနတာပါ။

က်မတုိ႔ကို ေထာက္ပ့ံသူေတြကလည္း ႏိုင္သေလာက္၊ စြမ္းသေလာက္ လႉေနၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ မေလာက္ငွဘူး ဆုိတဲ့ စကားတခြန္းေတာင္ ထပ္တိုး ေျပာရမလုိပါပဲ။

ဒီေလာက္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီခုခံအားက်ဆင္းမႈ ေရာဂါနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ က်မတုိ႔ တိုင္းျပည္မွာ ဘယ္ေလာက္ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနသလဲ၊ အကူအညီ အကာအကြယ္ မဲ့ေနသူ ဘယ္ေလာက္ မ်ားသလဲ ဆိုတာ အနည္းအက်ဥ္းေတာ့ ေပၚလြင္ ထင္ရွားမယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ က်မတုိ႔ ကူညီႏိုင္တဲ့ အ၀န္းအ၀ုိင္းေလးမွာေတာင္ ဒီေလာက္ ခက္ခဲမႈ၊ က်ပ္တည္းမႈ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိရင္ တျပည္လံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ဆို ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ား ခက္ခဲေနသလဲ၊ ဘယ္ေလာက္မ်ား လူေတြ ေသေနသလဲဆိုတာ ေတြးမိၿပီး က်မ စိတ္ဆင္းရဲႀကီးစြာ ျဖစ္ရပါတယ္။

တေန႔တေန႔ ဒီ ခုခံအားက်ဆင္းမႈ ေရာဂါ ကာကြယ္ကုသေရး ေဆး႐ံုေတြမွာ လူဘယ္ေလာက္ ေသေနလဲဆိုတာ က်မ မ်က္ျမင္ ကိုယ္ေတြ႔ပါ။ ဒီေဆး႐ံုတြကုိ က်မအျပစ္ မျမင္၊ မေျပာခ်င္ပါဘူး။ ဒီေဆး႐ံု ေဆးခန္းေတြမွာ ၀န္ထမ္း အင္အားကလည္း မလံုေလာက္၊ ေနာက္ ေဆးဆိုရင္လည္း ပဋိဇီဝေဆးေလာက္သာ ေပးႏုိင္ၿပီး တျခားေဆး၀ါးေတြက မရွိသေလာက္ ဆုိေတာ့ လူနာေတြက ေဆး႐ံုဆို တယ္ မသြားခ်င္ၾကလွပါဘူး။

လူေတြမွာ “အားကိုးမရဘူး” ဆိုတဲ့ အသိ ၀င္ေနတာက အေတာ္ေလး ခက္ပါတယ္။ မျဖစ္လြန္းမွ ေဆး႐ံုတင္ၾက၊ ေဆး႐ံုေရာက္ခ်ိန္မွာလည္း ေျခလြန္လက္လြန္ ျဖစ္ေနၾက၊ ေနာက္ ေဆးဖိုး၀ါးခကလည္း မတတ္ႏုိင္ ဆိုတာနဲ႔ လံုးခ်ာလည္၊ အသက္ ဆံုးရံႈးေနသူ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ တာ၀န္ရွိသူ ဘယ္သူလဲ ေမးရင္ေတာ့ ေရႊသမင္ဘယ္ကထြက္ ဆိုတာပါပဲ။ တကယ္ တာ၀န္ရွိသူ အစိုးရကမွ ဂရုမစိုက္ဘူးဆုိရင္ သူတုိ႔လက္ေအာက္မွာ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနသူေတြကေတာ့ ေျပာစရာ မရွိေလာက္ေအာင္ပါပဲ။ သူတုိ႔မွာ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းတဲ့ စိတ္ေစတနာ ရွိတယ္ ဆိုဆုိ ဘာမွ လုပ္မရပါဘူး။

ဒါေတြဟာ အေရးေပၚေျဖရွင္းရမယ့္ ကိစၥေတြပါ။ က်မတုိ႔ လူမ်ဳိးေတြဟာ မျဖစ္ခင္ကေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး၊ ျဖစ္ၿပီးရင္ေတာ့ ျပာျပာသလဲ ျဖစ္တတ္္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တည့္တည့္ရင္ဆုိင္ရမယ့္ ဟာမ်ဳိးကို ေရွာင္ပါတယ္။

ဒီလုိ အကူအကယ္ မဲ့ေနတာကိုလည္း အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူ၊ ေအာက္ေျခေဆး႐ံုအုပ္ အစရွိသျဖင့္ မတင္ျပရဲပါဘူး။ အျဖစ္မွန္ေျပာရင္ အလုပ္ျပဳတ္မယ္ ဆိုတာကို ေတြးၿပီး မေျပာတာ ျဖစ္ပါတယ္။

မၾကာေသးခင္က ပဲခူးမွာ လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ကုိ ကေလးစစ္သားက ေသနတ္နဲ႔ ပစ္သတ္တာ ဟိုးေလးတေၾကာ္ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူေတြ မရိပ္မိတာကေတာ့ ေသနတ္သံ မထြက္ဘဲ သြယ္၀ိုက္ေသာနည္းနဲ႔ ျဖစ္ေနတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ စစ္အစိုးရက လူေတြ ေသေၾကေနတာကို လ်စ္လ်ဴရႈေနတယ္ ဆုိတ့ဲ အခ်က္ပါပဲ။

ဒီအက်ဳိးဆက္ဟာ ေနာင္ ေလးငါးေျခာက္ႏွစ္ေလာက္ အထိ ကုစားဖုိ႔ မလြယ္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲလြန္ ကာလေတြမွာလည္း တျခားႏုိင္ငံေရး အာဏာလုပြဲေတြပဲ လုပ္ေနဦးမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ လူေတြ ဒီထက္မက ေသၾကဦးမွာပါ။ ဒီေတာ့ တာ၀န္ရွိတဲ့ အစိုးရကေတာ့ ဘာတာ၀န္မွ မယူပါဘူး။ က်မတုိ႔ ႏုိင္သေလာက္ တာ၀န္ယူၾကရမွာပါ။

က်မ အင္တာဗ်ဴးတခုမွာ ေျပာခဲ့ဖူးတ့ဲ စကားက ေလာႀကီးၿပီး ေျပာလုိက္္မိတာပါ၊။“တရားမ၀င္ေငြလည္း ယူမယ္” ဆုိတာပါ။ အမွန္ က်မ ဆိုလိုရင္းက အစိုးရက အသိမွတ္ျပဳသည္ျဖစ္ေစ မျပဳသည္ျဖစ္ေစ၊ ဘယ္အဖဲြ႔စည္း ဘယ္နိုင္ငံက ေငြေၾကးမဆို က်မ လက္ခံၿပီး လူနာေတြအတြက္ ေဆာင္ရြက္သြားမယ္လုိ႔ ဆိုလိုခ်င္တာပါ။

က်မကို လာေတြ႔တ့ဲ နုိုင္ငံျခားသားေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ျပည္တြင္း ျပည္ပက ျမန္မာျပည္သားေတြလည္း ေျပာၾကပါတယ္။ က်မ လုပ္ရပ္အတြက္ အရမ္းကို ဂုဏ္ယူပါတယ္တဲ့။ က်မလည္း ဒီလုိ အေျပာခံရတာကို ဂုဏ္ယူပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဂုဏ္ယူေနၾက႐ံုနဲ႔ ၿပီးမတဲ့လား။ ဒီ အကာကြယ္မဲ့ လူသားေတြကိုေရာ ဘယ္လုိ ကူညီၾကမလဲ ဆုိတာေလး စဥ္းစားေပးၾကပါ။

ဒါေၾကာင့္ ဂုဏ္ယူၾကတယ္၊ ဒီထက္မက ဂုဏ္ယူခ်င္တယ္ဆုိရင္ အထိေရာက္ဆုံး ၀ုိင္း၀န္းကူညီၾကတာဟာ အေကာင္းဆံုးပါလုိ႔ က်မ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။

(၂၀၁၁ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၂ ရက္ေန႔က ဧရာ၀တီတြင္ ေဖာ္ျပျပီး)

Senator visited the shelter

2011-01-11T20:33:00.000-08:00

မျဖဴျဖဴသင္း တာဝန္ယူထားတဲ့ HIV/AIDS ေဂဟာကို အေမရိကန္ ဆီးနိတ္အဖြဲ႔ဝင္ေတြ လာေရာက္ၾကည့္႐ႈ
http://www.naytthit.net/?p=6388

ယေန႔ နံနက္ ၈ နာရီခြဲခန္႔က ေတာင္ဒဂံု ၁၈ ရပ္ကြက္ရွိ မျဖဴျဖဴသင္း တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ HIV/AIDS ေဝဒ နာရွင္မ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေရးေဂဟာသို႔ အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္ ဘ႑ာေရးအဖြဲ႔မွ Mr. Paul Gorve ႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အေမရိကန္ သံ႐ံုး ယာယီတာ၀န္ခံ Mr Dinger သံ႐ံုးအတြင္း၀န္ Mrs.Jeniffer တို႔ လာေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

အဆိုပါ ေတြ႔ဆံုပြဲတြင္ HIV/AIDS Prevention and Care တာ၀န္ခံ မျဖဴျဖဴသင္းႏွင့္ ကိုရာဇာတို႔မွ ဦးေဆာင္တဲ့အဖြဲ႔မွ လက္ခံေတြ႔ဆံုကာ အဖြဲ႔က လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ လက္ရွိအေျခအေနမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြကို ေဆြးေႏြး ခဲ့ၿပီး Senate အဖြဲ႔၀င္ Mr Paul Gorve ႏွင့္ အဖြဲ႔မွ သိလိုသည္မ်ားကို ေမးျမန္းခဲပါတယ္။

မနက္ ၈ နာရီခြဲမွ ၉ နာရီခြဲအထိ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီး လူနာေတြကို လိုက္လံၾကည့္႐ႈ အားေပးစကားေတြ ေျပာျပခဲ့ပါ တယ္။ Mr.Paul Grove မွ ယခုေဆြးေႏြးပြဲမွရရွိတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို အေမရိကန္ႏိုင္ငံကို ျပန္ ေရာက္ရင္ ေကာ္မတီိသို႔ အစီရင္ခံ တင္ျပသြားေပးမွာျဖစ္ၿပီး ဘယ္လိုကိုင္တြယ္ေဆာင္ရြက္မယ္ဆိုတာကို ေကာ္မတီ က ဆံုးျဖတ္ပါမယ္လို႔ ေျပာဆိုသြားခဲ့ၿပီး၊ မနက္ ၉ ခြဲခန္႔မွာ အဆိုပါေဂဟာမွ ျပန္လည္ ထြက္ခြာသြားခဲ့ပါတယ္။

ဒီမိုေဝယံမွ ကူးယူေဖၚျပပါသည္။
Tags: aids, hiv, NLD, phuy phuy thin, ျဖဴျဖဴသင္း
2 Responses to “မျဖဴျဖဴသင္း တာဝန္ယူထားတဲ့ HIV/AIDS ေဂဟာကို အေမရိကန္ ဆီးနိတ္အဖြဲ႔ဝင္ေတြ လာေရာက္ၾကည့္႐ႈ”

1.
khin lin January 12, 2011

Congratulation ma Phyu Phyu Thin & team! You are doing amazing job.
Reply
2.
julie January 12, 2011

so admirable lady , May God Bless you
Reply

2010-12-30T20:15:00.000-08:00

၂၀၁၁ မွာ သူတို႔ ဘာေတြလုပ္ၾကမလဲ
ဧရာဝတီ

မျဖဴျဖဴသင္း (အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္တာဝန္ခံ)

က်မတို႔ အဓိကလုပ္တာ ႏွစ္ပိုင္းရွိတယ္၊ ႏိုင္ငံေရးပိုင္းနဲ႔ လူမႈေရး ဆိုၿပီးမွရွိတယ္ေပါ့။ လူမႈေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အခုလက္ရွိ လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ေတြကို တိုးခ်ဲ႕ၿပီး လုပ္သြားဖို႔ ရွိတယ္။ တိုးခ်ဲ႕တယ္ဆိုတာက အရင္တုန္းက က်မတို႔ဆီမွာ ဆရာဝန္ေတြ ဘာေတြမရွိေသးဘူး၊ အခုဆိုရင္ ဆရာဝန္ေတြပါ ပါလာၿပီ။ အန္တီစု လြတ္လာၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ လူနာေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ားက က်မတို႔ဆီမွာ ေဆးဝါးကုသမႈ ခံယူခ်င္တဲ့သူေတြပိုမ်ားလာတယ္။ အဲဒီအတြက္ က်မတို႔ဘက္က တတ္ႏုိင္သမွ် ႀကိဳးစားသြားမယ္၊ လူနာေတြအတြက္ ဆက္လက္ ရပ္တည္သြားမယ္။

ႏိုင္ငံေရးပိုင္းမွာ ဆိုရင္ေတာ့ က်မတို႔ လိုခ်င္တဲ့ ပန္းတိုင္ကို မေရာက္ေသးဘူး။ အန္တီစု၊ အဘ ဦးတင္ဦးတို႔ အဘ ဦးဝင္းတင္တို႔ရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈနဲ႔ က်မတို႔က ေနာက္လိုက္ေကာင္းေတြ အေနနဲ႔ ဆက္လက္လုပ္ကိုင္သြားမယ္၊ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ ဒီမိုကေရစီ ရရွိေရးကို ဆက္လက္ႀကိဳးစားသြားမယ္။ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ လြတ္ေျမာက္လာတဲ့အထိ၊ က်မတို႔ လိုခ်င္တဲ့ ပန္းတိုင္ေရာက္တဲ့အထိ ဆက္လက္ႀကိဳးစားသြားဖုိ႔ ရွိပါတယ္။ ၂၀၁၀ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းမွာ က်မတို႔ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့၊ က်မတို႔ လြတ္ေျမာက္ေစခ်င္တဲ့သူ လြတ္ေျမာက္လာတယ္။ လာမယ့္ ႏွစ္သစ္မွာလည္း ေနာက္ထပ္ လြတ္ေျမာက္မႈေတြနဲ႔ အတူ ႏိုင္ငံသူ ႏုိင္ငံသားအားလံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ျဖစ္ႏိုင္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

Daw Suu and postcards

2010-12-06T20:28:00.000-08:00

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လက္ရာ ပန္းခ်ီကား ပို႔စ္ကတ္မ်ား ေရာင္းၿပီး လူမႈေရးတြင္ သံုးမည္
ဧရာဝတီ

ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က လူမႈေရးဆုိင္ရာ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ရန္ ရန္ပုံေငြရွာ ေဖြသည့္ အေနျဖင့္ ၎ေရးဆြဲထားေသာ ပန္းခ်ီကား ၇ ကားကို ပုိ႔စ္ကတ္ထုတ္၍ ေရာင္းခ်သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။

ႏုိင္ငံံေရး အက်ဥ္းသားမိသားစုမ်ားႏွင့္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) က ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ ထားေသာ HIV/ AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ားကုိ ကူညီရန္္ အပါအ၀င္ လူမႈေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အသုံးျပဳရန္အတြက္ လိုအပ္ေသာ ရန္ပုံေငြရရွိရန္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိယ္တုိင္ ကြန္ပ်ဴတာျဖင့္ ေရးဆြဲထားေသာ ပန္းခ်ီကားမ်ားကုိ ပုိ႔စ္ကတ္ထုတ္ ေရာင္းခ်မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း NLD လူငယ္တာ၀န္ခံ တဦးျဖစ္သူ မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာသည္။

“အန္တီ (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္) အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ ေရးထားတဲ့ ပန္းခ်ီကား ၇ ကားကုိ ပို႔စ္ကတ္ထုတ္ ေရာင္းမွာပါ။ ျပည္တြင္းမွာေကာ၊ ျပည္ပမွာပါ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေရာင္းဖုိ႔ရွိတယ္” ဟု မျဖဴျဖဴသင္းက ဆုိသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေရးဆြဲထားေသာ ပန္းခ်ီကားမ်ားထဲတြင္ ရာသီဥတုႏွင့္ သက္ဆုိင္ေသာ ပန္းခ်ီကားတခ်ဳိ႕ ပါ၀င္ၿပီး ေႏြဦးရာသီ၊ ေႏြရာသီ၊ ေဆာင္းရာသီ ဟူ၍ အမည္မ်ား ေပးထားကာ အဆိုပါ ပို႔စ္ကတ္မ်ားတြင္ ၎ကုိယ္တုိင္ လက္မွတ္ ေရးထုိးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း သိရွိရသည္။

ဒဂုံၿမိဳ႕သစ္ ေတာင္ပုိင္း ႏွင့္ ဒဂုံၿမိဳ႕သစ္ေျမာက္ပိုင္းရွိ NLD လူမႈ အေထာက္အကူျပဳ အဖြဲ႕က ေစာင့္ေရွာက္ထားေသာ HIV/AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ား ထားရွိသည့္ေဂဟာတြင္ လူနာရွင္ ၁၀၀ ေက်ာ္ပုံမွန္ရွိေနၿပီး ေဆး၀ါးစရိတ္၊ စားစရိတ္အပါအ၀င္ လစဥ္ သိန္း ဆယ္ဂဏန္းခ်ီ ကုန္က်ေၾကာင္း၊ မျဖဴျဖဴသင္း ဦးေဆာင္ေသာ NLD လူငယ္မ်ားအေနျဖင့္ လူနာမ်ားအတြက္ လစဥ္ အခက္အခဲမ်ား ရွိေနေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။

“လူနာ ၁၀၀ ဆုိတာက ေဆးရတဲ့သူက ျပန္၊ ေနာက္ထပ္ အသစ္ထပ္ေရာက္လာ၊ သက္သာသြားတဲ့ သူက ေနရပ္ျပန္၊ ေ၀ဒနာရွင္ အသစ္ေတြက ထပ္ၿပီး ေရာက္လာဆိုတဲ့ ပုံစံမ်ဳိးနဲ႔ ပုံမွန္ အၿမဲတန္းရွိေနတဲ့ အေရအတြက္ပါ။ အထူးသျဖင့္ နယ္ေတြက လာၾကတယ္” ဟု ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေဂဟာမွ NLD လူငယ္ တဦးက ေျပာသည္။

NLD အေနႏွင့္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ကတည္းက HIV/AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ားအား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဆာင္ရြက္ခဲ့ရာ ယခုအခ်ိန္အထိ လူနာေပါင္း ၃၀၀၀ ေက်ာ္ကုိ ကူညီေစာင့္ေရွာက္မႈမ်ား ေပးႏုိင္ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

NLD သည္ ႏုိင္ငံေရး အဖြဲ႕အစည္း ျဖစ္သည့္အတြက္ INGO၊ NGO မ်ားထံမွ ေငြေၾကးအကူအညီ မရယူႏုိင္ဘဲ ကုိယ္ထူကုိယ္ထ စနစ္ျဖင့္သာ ေငြေၾကးရွာေဖြၿပီး ေ၀ဒနာရွင္မ်ားကုိ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ ေနရေၾကာင္း၊ ေ၀ဒနာရွင္ မ်ားအတြက္ လိုအပ္သည့္ ARV ေဆးကုိမူ INGO ႏွင့္ NGO မ်ားက အခမဲ့ေပးေၾကာင္း NLD လူမႈ အေထာက္အကူျပဳ အဖြဲ႕ဝင္မ်ားက ေျပာသည္။

“က်မတို႔ဆီ ေရာက္လာတဲ့ လူနာေတြကို AZG နယ္စည္းမျခား ဆရာ၀န္မ်ားအဖြဲ႕လို ႏုိင္ငံတကာ INGO ေတြ၊ နားခိုရာတို႔ ရတနာ့ေမတၱာတို႔လို ျပည္တြင္း NGO ေတြဆီက ARV ေဆးရေအာင္ သက္ဆုိင္ရာ ေဆးခန္းကို လုိက္ပုိ႔ေပးတာကေန Counseling ၀င္တဲ့အဆုံး လုိက္ၿပီး အကူအညီ ေပးပါတယ္။ က်မတို႔က ႏုိင္ငံေရး အဖြဲ႕ျဖစ္ေန ေတာ့ 3D Fund လုိ အဖြဲ႕အစည္းေတြဆီက ရန္ပုံေငြရဖို႔ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး” ဟု မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာသည္။

INGO ႏွင့္ NGO မ်ားထံမွ ARV ေဆး၀ါးရရွိရန္ ေစာင့္ဆုိင္းေနသည့္ ေဝဒနာရွင္မ်ားအေနႏွင့္ အမွန္တကယ္ ေဆး ေသာက္သံုးရန္ လိုအပ္ေနပါက NLD က အကုန္အက်ခံကာ ေဆးတုိက္ေကၽြးေၾကာင္း သိရွိရသည္။

“တခ်ဳိ႕လူနာေတြက ေဆးေသာက္ဖို႔ တအား လိုအပ္ေနၿပီ၊ တျခားတဘက္မွာလည္း NGO ေတြဆီက ေဆးရဖို႔ ေစာင့္ေနတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ က်မတို႔ကပဲ ေလာေလာဆယ္ ေဆးေသာက္ဖို႔ အဆင္ေျပေအာင္ မရွိ၊ ရွိတဲ့ၾကားက ရွာေဖြၿပီး ေဆးတုိက္ပါတယ္” ဟု မျဖဴျဖဴသင္းက ဆုိသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ လြတ္ေျမာက္ၿပီးေနာက္ ေတာင္ဒဂုံၿမိဳ႕သစ္ရွိ NLD က ေစာင့္ေရွာက္ထားေသာ HIV/AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ား ေဂဟာသို႔ သြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့ရာ စစ္အစုိးရက လူနာမ်ားကို ဧည့္စာရင္း မေပးေၾကာင္း ေျပာဆို၍ ေရႊ႕ဆိုင္းခိုင္းျခင္း၊ ေဂဟာသုိ႔ လာေရာက္ လည္ပတ္ေသာ အႏုပညာရွင္မ်ားကိုလည္း အႏုပညာ ဆုိင္ရာ တားဆီး ပိတ္ပင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္း အပါအ၀င္ ဖိႏွိပ္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
0
Set as favorite
Bookmark
Email this
Hits: 8219
Comments (7)Add Comment
0
to support to AIDS Patients
written by ayeraung, December 08, 2010
I want to buy very very strongly for DAW AUNG SAN SU KYI's paintings(Post cards) to support to AIDS patients,Very good plan.

* report abuse
* +0
* vote down
* vote up

0
အၿမန္၀ ယ္ၿပီး လွဴခ်င္ပါသည္
written by en, December 07, 2010
အေမ ဆြဲထားတဲ႔ ပန္းခ်ီကား ပို႔စကဒ္ ေတြကို ၀ယ္ယူအ ားေပးဘို႔ ေစာင္႔ေ နပါတယ္။

* report abuse
* +0
* vote down
* vote up

0
...
written by kobala, December 07, 2010
ကမၻာ့ AIDS ေန႔က NLD ရံုးခ်ဳပ္ ေဝဒနာရွင္က ေလး မ်ားၾကားတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကို ေတြ ့၇တာ
ေလးစားဂု ဏ္ယူမိတယ္ ။
နိုင္ ငံ့ေခါင္းေ ဆာင္ လူထုေခါင္း ေဆာင္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ အနုပညာရွင ္အစသၿဖင္ ့ စေသာသူေ တြဟာ သာမာန္ၿပည္ သူေတြအ တြက္ သူ၇ဲေက ာင္း(Hero)တစ ္ေယာက္ ပါ။ သူတို ေတြအေ ပၚေလးစားယံုၾ ကည္မွဳ နဲ အထင္ေသ းအယံုၾက ည္ကင္းမဲ ့ဆိုတာကလည္း;သူတို ့၇ဲ ့ ေၿပာဆိုေ နထိုင္ ၿပဳမူလုပ္၇ပ္ေ တြအေပၚ အသိစိတ္ မသိစိတ္ နဲ ့ ႏွလံုးသားက အလိုလို ၿဖစ္ေပၚလ ာတာပါ။
အားလ ံုးခ်စ္ခင္ ေလးစာ းၿမတ္ နိုးအ ားေပးေနတဲ ့နိုင္ငံ့ေခါ င္းေဆာင္ လူထုေခါင္း ေဆာင္ ေက်ာင္းသ ားေခါ င္းေဆာင္ အနုပည ာရွင္ ေတြအေနနဲ ့ အေမစု ကိုမင္းကိုနိုင္ ကိုေက်ာ္သူ တို ့လို အနစ္နာ မခံနိုင္၇င္ေတာင္ ၿပည္သူေတြ၇ဲ ့
သူတို ့ေတ ြအေပၚ ထားတဲ ့ေမတၱာကို တန္ဘိုးထ ားေပးပါ။

* report abuse
* +0
* vote down
* vote up

0
ခိုးကူး ေတြ မထြက္ေအာင္လဲ----
written by ေမာင္သန္.။, December 06, 2010
အင္မတန္ ေကာင္းတဲ့ အစီအစဥ္ ပါဘဲ။
ခိုးကူးေခြ နဲ ့တင္ ဂီတေလာက၊ ဗီဒီယို ေလာက အေတာ္ ခံစားသြားၾကရပါတယ္။
ေဒၚစု ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးထားတဲ့ အႏုပညာ မ်ား မို ့လို ့လည္း ေဒၚစု ရည္ရြယ္ သလို လူမွဳေရး ရံပံုေငြ coffer ထဲဘဲ ၀င္ေ စခ်င္ပါတယ္။
ဒါကို စီးပြားေရး ေလာဘနဲ ့ တုပ မွဳ မ်ားမွ ကာကြယ္ ဖို ့ လဲ သတိခ်ပ္ေစ ခ်င္ပါေၾကာင္း ဗ်ာ။
ၿဖန္ ့ေ၀မွဳ ကို အထူးသတိၿပဳ ေစခ်င္တာပါ။

* report abuse
* -1
* vote down
* vote up

0
အန္တီရဲ့ ရန္ပံုေငြအတြက္ ပါ၀င္ဖို ့အဆင္သင့္ပါ
written by ုစပါယ္, December 06, 2010
We are ready to buy Aunty's postcards. Please press/print more postcards I will ask my friends to buy as well.

* report abuse
* +0
* vote down
* vote up

0
How to do?
written by kogyi, December 06, 2010
ွေက်းဇူးတင္ပါတယ္.. ေကာင္းေသာ လ ုပ္ရပ္မ်ား အတြက္..

သိခ်င္တာက.. NLD အေနနဲ႔ ဘယ္လို ၀င္ေငြေတြနဲ႔ ရပ္တည္ေ နႏိုင္ပါသလဲ. .အျခား အေထာက္ အပံ႔မရဘူး ဆိုေတာ႔. .
အဲဒါေလး ရွင္းျပေပးပါ

* report abuse
* -1
* vote down
* vote up

0
၀ယ္မယ္ အေမစု ေရ
written by War, December 06, 2010
၀ယ္မယ္ အေမစု ေရ... ဘယ္ေလာက္နဲ ့ဘဲေရ ာင္းေရာင္း အင တ္ခံျပီးကိုး ၀ယ္ရမ ယ္။ ဘယ္ေတ ာ့ေလာက္ ေ၇ာင္းမွာလဲ မသိဘူး ေနာ္...

journalists' donation

2010-12-06T20:17:00.000-08:00

ျပည္တြင္းသတင္းေထာက္မ်ား HIV ေဝဒနာသည္မ်ားအား လွဴဒါန္း
ဧရာဝတီ

ျပည္တြင္း ဂ်ာနယ္မ်ားမွ သတင္းေထာက္မ်ား စုေပါင္းၿပီး HIV/AIDS ကူးစက္ခံ ေနရသည့္ သုခရိပ္ၿမံဳ လူမႈေထာက္ပံ့ေရး စီမံခ်က္ (HHHP) ႏွင္ ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) က ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ထားေသာေဂဟာမ်ားသို႔ ေငြေၾကး လွဴဒါန္းမႈ တရပ္ကို ယမန္ေန႔က ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

သတင္းေထာက္ႏွင့္ အယ္ဒီတာ စုစုေပါင္း ၃၀ နီးပါးတို႔ သြားေရာက္ၾကၿပီး NLD လူမႈအေထာက္အကူျပဳ အဖြဲ႕က ေစာင့္ေရွာက္ထားသည့္ ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေဂဟာသို႔ က်ပ္ ၂ သိန္းႏွင့္ စာေရးဆရာမ သန္းျမင့္ေအာင္ ထူေထာင္ထားသည့္ HIV/AIDS မိဘမဲ့ ကေလးမ်ားေဂဟာ တခု ျဖစ္ေသာ ေျမာက္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္မွ HHHP သုိ႔ က်ပ္ ၂ သိန္းစီ လွဴဒါန္းခဲ့ေၾကာင္း သတင္းေထာက္တဦးက ေျပာသည္။

“သတင္းရဖို႔ခ်ည္းပဲ လုပ္ေနလို႔မၿပီးဘူးဗ်။ ကိုယ္ရတဲ့ စာမူခေတြနဲ႔ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြ အတြက္ အသံုးခ်သင့္တယ္ေလ။ ေနာက္လည္း သတင္းေထာက္ေတြ စုၿပီး ဒီလို လွဴဒါန္းမႈေတြ လုပ္သြားမယ္” ဟု သတင္းဂ်ာနယ္ တေစာင္မွ ၀ါရင့္ သတင္းေထာက္တဦးက ေျပာသည္။

ပထမအႀကိမ္ သတင္းေထာက္မ်ား စုေပါင္း၍ လွဴဒါန္းပြဲကို မူလက လူ ၅၀ ေက်ာ္ သြားေရာက္ရန္ စီစဥ္ထားၾကေသာ္လည္း ေတာင္ဒဂံုရွိ ေဝဒနာရွင္မ်ား ျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာကို သြားေရာက္ခဲ့သည့္ အႏုပညာရွင္ ၉ ဦးကို အႏုပညာ လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ခြင့္ ပိတ္ပင္သည္ဆိုသည့္ သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚခဲ့သည့္အတြက္ မလုိက္ဘဲ ေနခဲ့သူမ်ားရွိသျဖင့္ ၃၀ ခန္႔သာ သြားေရာက္ ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ သို႔ရာတြင္ မလိုက္ပါသူမ်ားလည္း ေငြလွဴဒါန္းၾကေၾကာင္း သိရသည္။

ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ၿပီး အဆုိပါ ေဂဟာသုိ႔ သြားေရာက္ ၾကည့္႐ႈခဲ့သည့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဂီတ အႏုပညာရွင္မ်ား၊ ကဗ်ာဆရာ၊ စာေရးဆရာမ်ား သြားေရာက္လွဴဒါန္းခဲ့ၾကၿပီး ယခု သတင္းသမား မ်ားသည္ တတိယေျမာက္ အစုအဖြဲ႕ တခုျဖစ္သည္။

NLD လူမႈ အေထာက္အကူျပဳ အဖြဲ႕မွ မျဖဴျဖဴသင္းက “က်မမွာ ေ၀ဒနာရွင္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေရွ႕ဆက္လုပ္စရာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ အခုလို မီဒီယာသမားေတြပါ လာေရာက္လွဴဒါန္း လာေတာ့ အရမ္းကို အားတက္မိပါတယ္” ဟု ဆိုသည္။

ထိုသုိ႔ သတင္းသမားမ်ား သြားေရာက္ခဲ့သျဖင့္ စာေပစိစစ္ေရးက ဂ်ာနယ္တုိက္မ်ားႏွင့္ သြားေရာက္ခဲ့သည့္ သတင္း ေထာက္မ်ားကို ဖိအားေပးမႈမ်ား ရွိလာႏုိင္ေသာ္လည္း မီဒီယာ သမားမ်ားအေနျဖင့္ လူမႈေရးလုပ္ငန္း မ်ားကို ျပည္သူလူထု ေရွ႕မွ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပ ေဆာင္ရြက္သည့္ အေနျဖင့္ သြားေရာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု လွဴဒါန္းရာတြင္ လိုက္ပါခဲ့သူ သတင္းေထာက္တဦးက ေျပာသည္။

သတင္းေထာက္မ်ား လွဴဒါန္းသည့္ ေငြမ်ားကို မျဖဴျဖဴသင္းႏွင့္ NLD လူငယ္တဦးျဖစ္သည့္ ကုိရာဇာတို႔က လက္ခံခဲ့ၿပီး ေက်းဇူးတင္စကား ျပန္လည္ေျပာၾကားကာ ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းလႊာမ်ား ျပန္လည္ေပးအပ္ခဲ့သည္။

“ဒီလုိ္လာလွဴတဲ့အတြက္ က်မတို႔အေနနဲ႔ အမ်ားႀကီး၀မ္းသာပါတယ္။ လိုအပ္ေနတဲ့သူေတြကို အကူ အညီေပးတယ္ဆိုတာ အန္မတန္မွကို ေကာင္းတဲ့အလုပ္ပါ။ ျပည္တြင္း သတင္းေထာက္ေတြ အေနနဲ႔လည္း ဒီလုိ လာလွဴဖုိ႔ကို ေတာ္ေတာ္ကို စြန္႔စားၿပီးမွလာရတယ္ဆုိတာ သေဘာေပါက္ပါတယ္” ဟုမျဖဴျဖဴသင္းကေျပာသည္။

မျဖဴျဖဴသင္း ဦးစီးေသာ HIV/AIDS ေဝဒနာသည္မ်ား ေစာင့္ေရွာက္မႈေဂဟာတြင္ လူနာမ်ားအတြက္ တလ ကုန္က်စရိတ္သည္ က်ပ္သိန္း ၆၀ အထက္တြင္ရွိေၾကာင္း ၎ကဆိုသည္။

ေရာဂါကူးစက္ခံရေသာ မိဘမဲ့ ကေလးမ်ား ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရာ သုခရိပ္ၿမံဳ လူမႈေထာက္ပံ့ေရး စီမံခ်က္ေဂဟာတြင္လည္း တလလွ်င္ က်ပ္ ၁၅သိန္းအထက္ ကုန္က်မႈမ်ားရွိေၾကာင္း ယင္းေဂဟာမွ ေဒါက္တာ စုထားက ေျပာသည္။

ေ၀ဒနာရွင္ ၈၀ ေက်ာ္ ေနထုိင္၍ ေဆးကုသမႈ ခံယူလ်က္ရွိေသာ NLD ကေစာင့္ေရွာက္ထားသည့္ ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္မွ ေဂဟာကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လာေရာက္ အားေပးၾကည့္ရႈၿပီးေနာက္တြင္ အာဏာပုိင္မ်ားက ဧည့္စာရင္း ဆက္လက္ မေပးေတာ့ဟု ၿခိမ္းေျခာက္ခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခါ ဧည့္စာရင္း ပံုမွန္ျပန္လည္ခြင့္ ေပးေနၿပီဟု သိရသည္။

ဧရာဝတီသတင္းေထာက္ မိုးယံႏွင့္ ဆက္လင္း ပူးေပါင္း ေရးသားသည္။

HIV/AIDS ေ၀ဒနာရွင္ေတြကို ျမန္မာတို ့ စာနာသင့္

2010-12-02T06:00:00.000-08:00

By ဦးေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း ဗုဒၶဟူး, 01 ဒီဇင္ဘာ 2010 VOA

ကမၻာတ၀န္းမွာ HIV/AIDS ေရာဂါတိုက္ဖ်က္ဖို႔ ႀကိဳးစား လုပ္ေဆာင္ေနၾကၿပီး တိုးတက္မႈေတြ ရေနတယ္ ဆိုေပမဲ့လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရ အေနနဲ႔ လုပ္စရာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေသးသလို လုပ္မယ္ဆုိရင္လည္း လုပ္ႏုိင္ပါတယ္လုိ႔ ကၽြမ္းက်င္သူေတြက ေျပာပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျမန္မာ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း အေနနဲ႔လည္း ေ၀ဒနာသည္ေတြကို ခြဲျခား ႏွိမ့္ခ် ဆက္ဆံတာမ်ဳိးေတြ ေရွာင္ရွားၿပီး လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားတဲ့ အျမင္နဲ႔ အကူအညီ ေပးသင့္တယ္လုိ႔ ေ၀ဖန္ အႀကံေပးၾကပါတယ္။ အျပည့္အစံုကုိ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္းက တင္ျပေပးထားပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံက HIV/AIDS ေရာဂါတိုက္ဖ်က္ေရးမွာ အေျခအေန ေကာင္းေတြေရာ၊ စိုးရိမ္စရာ အေျခအေနေတြေရာ ရွိေနေသးတယ္လုိ႔ သံုးသပ္သူက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ေမရီလန္းျပည္နယ္၊ ဂၽြန္န္စ္ ေဟာ့ပ္ကင္းန္စ္ တကၠသိုလ္ အမ်ားျပည္သူ က်န္းမာေရးနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးဌာနက ၫႊန္ၾကားေရးမႉး ေဒါက္တာ ခရစ္စ္ ေဘယာ (Chris Bayer) ျဖစ္ပါတယ္။ Global Funds အဖြဲ႕ရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ AIDS ေရာဂါ၊ ငွက္ဖ်ားေရာဂါနဲ႔ တီဘီေရာဂါ တိုက္ဖ်က္ေရးေတြမွာ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရေနတာ၊ ကုလသမဂၢ ကေလးမ်ား အေရးေပၚ ရန္ပံုေငြအဖြဲ႕ (UNICEF) အပါအ၀င္ ကုလသမဂၢ ေအဂ်င္စီေတြနဲ႔ တျခား အဖြဲ႕အစည္းေတြၾကား ႏိုင္ငံတကာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ တိုးျမႇင့္လာတာေတြကို အေျခအေနေကာင္းေတြ အျဖစ္ သူက ျမင္ပါတယ္။

စိုးရိမ္ဖြယ္ရာ အေျခအေနေတြအျဖစ္ သူျမင္တဲ့အထဲမွာ အဓိက ပါတာကေတာ့ အမ်ားျပည္သူ က်န္းမာေရးက႑မွာ အစိုးရရဲ႕ စိုက္ထုတ္သံုးစြဲမႈ အလြန္အမင္း နည္းပါးတဲ့ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

“HIV ေရာဂါ ဒါမွမဟုတ္ ငွက္ဖ်ားေရာဂါ ဒါမွမဟုတ္ တီဘီေရာဂါေတြအတြက္ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈနဲ႔ က်န္းမာေရးက႑မွာ အစိုးရရဲ႕ အရင္းအျမစ္ေတြကို သံုးစြဲဖို႔ ခုိင္မာတဲ့ သႏၷိ႒ာန္ က်ေနာ္တို႔ ခုခ်ိန္ထိ မေတြ႕ရေသးပါဘူး။ အမ်ားျပည္သူအတြက္ သံုးစြဲတဲ့ ရန္ပံုေငြက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အရမ္းကို နည္းပါတယ္။ ဒီအဓိပၸာယ္က ကိုယ့္ဘာသာ မတတ္ႏုိင္သူေတြ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈရဖို႔ ခက္ခဲေနတယ္ ဆိုတဲ့သေဘာျဖစ္ၿပီး ဒီကိစၥမွာ တိုးတက္မႈေတြ က်ေနာ္တို႔ မေတြ႕ရပါဘူး။”

ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ လူထုက ဆင္းရဲၿပီး တိုင္းျပည္က ခ်မ္းသာတဲ့ႏုိင္ငံ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အစိုးရအေနနဲ႔ လုပ္ႏုိင္တာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္လို႔ ေဒါက္တာ ခရစ္စ္ ေဘယာက ယံုၾကည္ပါတယ္။ အစိုးရဟာ သူတို႔သံုးစြဲခ်င္တဲ့ ကိစၥေတြမွာက် ရန္ပံုေငြ အမ်ားအျပား သံုးစြဲေနတယ္ ဆိုတာကို စစ္တပ္ကို အႀကီးအက်ယ္ တုိးခ်ဲ႕တာ၊ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့ ေနျပည္ေတာ္ ၿမိဳ႕ေတာ္သစ္ တည္ေဆာက္တာေတြကို ေထာက္ျပၿပီး သူက ေ၀ဖန္ပါတယ္။

“ဒါေပမဲ့ က်န္းမာေရး ပညာေပး က႑နဲ႔ ရန္ပံုေငြ အရင္းအျမစ္ေတြ အရမ္းလိုအပ္ေနတဲ့ AIDS ေရာဂါ တိုက္ဖ်က္ေရး၊ တီဘီေရာဂါ တိုက္ဖ်က္ေရးနဲ႔ ငွက္ဖ်ားေရာဂါ တုိက္ဖ်က္ေရးလို က႑ေတြမွာ အစိုးရဟာ ရန္ပံုေငြ အရင္းအျမစ္ေတြကို မသံုးစြဲခ်င္ပါဘူး။”

HIV/AIDS ေရာဂါသည္ေတြကို လူမႈအသိုက္အ၀န္းက ၀ိုင္းပယ္ထားတာမ်ဳိးေတြ ကမၻာတ၀န္းမွာ ေလ်ာ့နည္းလာတယ္လုိ႔ ကုလသမဂၢက ႏွစ္စဥ္ထုတ္ျပန္တဲ့ AIDS ေရာဂါ တိုက္ဖ်က္ေရးဆိုင္ရာ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ အစီရင္ခံစာမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကေတာ့ ႏွိမ့္ခ်ၿပီး ခြဲျခားဆက္ဆံတာ၊ ေ၀ဒနာသည္ေတြကို ေၾကာက္ရြံ႕တာမ်ဳိးေတြ ရွိေနတုန္းပဲ ဆိုတာ ေ၀ဒနာသည္ေတြ ကိုယ္တုိင္ ဗီြအိုေအကို ေျပာျပထားတာေတြကေန သိႏုိင္ပါတယ္။

“အရင္တုန္းကဆုိရင္ သမီး အမ်ဳိးေတြအိမ္ သြားလည္တဲ့ အခါၾကရင္ ထမင္းစားတာေတြ ဘာေတြက အစ ခြဲျခားဆက္ဆံတာမ်ဳိး ႀကဳံဖူးတယ္။ အကုန္လုံး တ၀ုိင္းတည္း မစားဘဲနဲ႔ တေယာက္တည္း ေကၽြးတာေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ညအိပ္မွာေတာင္ သူတုိ႔က ေၾကာက္ေနတဲ့ ပုံစံမ်ဳိး ႀကဳံခဲ့ရတယ္။”

“တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက်ေတာ့ လူ႔အသုိင္းအ၀ုိင္းထဲ ၀င္ရတဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တုိ႔ စိတ္ကုိက ဒီေရာဂါ ရွိလို႔ရွိရင္ ကိုယ့္စိတ္ကုိက အားငယ္ေနတာမ်ဳိး ရွိတယ္။ ကုရာနတၳိ ေဆးမရွိတုိ႔၊ ေရဒီယိုက ဟာေတြက၊ အဲဒီလိုမ်ဳိး ဗမာလူမ်ဳိးေတြက အစြဲရွိတယ္ဗ်။ အဲဒီလုိ အစြဲေတြက တခ်ဳိ႕လူေတြက်ေတာ့ စားတာ ေသာက္တာ၊ ကုိင္တာ တြယ္တာက အစ တမ်ဳိးေပါ့၊ ဒီေရာဂါ ရွိတယ္ဆုိရင္ နည္းနည္း စိတ္ကေလးေတြ ခုေနတာေတြ ရွိေသးတယ္ဗ်။”

ျမန္မာ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း အေနနဲ႔ HIV/AIDS ေ၀ဒနာသည္ေတြကို ေမတၱာ၊ က႐ုဏာနဲ႔ ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္သင့္တယ္ဆိုတာ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တုန္းက ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာခဲ့ဖူးတာကို ေဒါက္တာ ခရစ္စ္ ေဘယာက ျပန္ကိုးကားၿပီး ေျပာခဲ့ပါတယ္။

“ျမန္မာ့အယူအဆ ေမတၱာေရွ႕ထားျခင္းဟာ HIV ေ၀ဒနာသည္ေတြကို ကူညီေစာင့္ေရွာက္တဲ့ ေနရာမွာ အရမ္းကို အေရးပါပါတယ္။ HIV ေရာဂါပိုး ရွိေနတယ္၊ ဒီေရာဂါပိုး ရႏိုင္တဲ့ အႏၲရာယ္ ရွိေနတယ္ဆိုတဲ့ က်န္းမာေရး အေျခခံေပၚမွာ မူတည္ၿပီး ဘယ္သူ႔ကိုမွ ခြဲျခားၿပီး မဆက္ဆံသင့္ပါဘူး။”

ဒီႏွစ္ ကမၻာ့ HIV/AIDS ေရာဂါတုိက္ဖ်က္ေရးေန႔ ေဆာင္ပုဒ္က HIV/AIDS ေ၀ဒနာရွင္ေတြ လူ႔အခြင့္အေရး ခံစားခြင့္ ရွိရမယ္ ဆိုတာပါ။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံက ေ၀ဒနာရွင္ေတြမွာေတာ့ ဒီအခြင့္အေရးေတြနဲ႔ ေ၀းေနရတယ္လို႔ ေ၀ဒနာသည္ေတြကို အကူအညီေပးေနတဲ့ မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာပါတယ္။

“ေ၀ဒနာရွင္ေတြရဲ႕ ရပုိင္ခြင့္ အခြင့္အေရးေတြေပါ့၊ ဘယ္ဟာမွ မရဘူး။ သူတုိ႔မွာ ေဆး၀ါး ကုသပုိင္ခြင့္ေတာင္မွ မရွိၾကဘူး။ တခ်ဳိ႕ေတြဆုိရင္ ေဆး၀ါးကုသမႈ လုိခ်င္ၾကတယ္၊ ဒါေပမဲ့ သူတို႔မွာ ဘယ္ကုိသြားၿပီး ေဆးယူရမွန္း မသိဘူး။ ဘယ္က ေဆးေပးမွန္းလည္း မသိဘူး။ အဲဒီလိုမ်ဳိးနဲ႔ ေသဆုံးေနတဲ့သူေတြက အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေနတဲ့ အခါၾကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ရွိေနတဲ့ ေ၀ဒနာသည္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ အဲဒီအခြင့္အေရးေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး ဆုံး႐ႈံးေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။”

မျဖဴျဖဴသင္းတို႔လုိ အဖြဲ႕မ်ဳိးေတြက ေ၀ဒနာသည္ေတြကို ကူညီေစာင့္ေရွာက္ ေပးေနတာဟာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းက HIV/AIDS ေ၀ဒနာသည္ေတြကို ႏွိမ့္ခ် ခြဲျခား ဆက္ဆံတာေတြ ေလ်ာ့နည္း ပေပ်ာက္သြားေရးမွာ အရမ္းကို ထိေရာက္ၿပီး အေရးႀကီးပါတယ္လို႔ ေဒါက္တာခရစ္စ္ ေဘယာက ေျပာပါတယ္။

ဒါေပမဲ့လည္း ေရာဂါကာကြယ္ေရး၊ ကုသေရးနဲ႔ ေစာင့္ေရွာက္ေရးေတြမွာ ရန္ပံုေငြ အရင္းအျမစ္ေတြကို အမ်ားအျပား တိုးခ်ဲ႕ သံုးစြဲတာကသာ ေရာဂါသည္ေတြအေပၚ ေၾကာက္ရြံ႕တာေတြ၊ ႏွိမ့္ခ် ခြဲျခား ဆက္ဆံတာေတြကို အေကာင္းဆံုး၊ အထိေရာက္ဆံုး ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္လို႔ ေဒါက္တာ ခရစ္စ္ ေဘယာက ေျပာသြားပါတယ္။

irrawaddy interview

2010-11-23T20:23:00.000-08:00

“လူနာေတြကို အဓမၼလုပ္လာရင္ လံုးဝ လက္မခံဘူး”
ဧရာဝတီ အင္တာဗ်ဴး

မျဖဴျဖဴသင္းသည္ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) လူမႈ အေထာက္အကူျပဳ အဖြဲ႕ဝင္တဦး ျဖစ္ၿပီး လြန္ခဲ့သည့္ ၁၀ ႏွစ္ ဝန္းက်င္မွ စ၍ HIV/ AIDS ေဝဒနာရွင္မ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္ ခဲ့သူျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ၎ေစာင့္ေရွာက္ထားေသာ ေဝဒနာရွင္ ၈၀ ေက်ာ္တို႔မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေတာင္ဒဂံုရွိ အိမ္တအိမ္တြင္ ေနထိုင္လ်က္ရွိသည္။ လြန္ခဲ့သည့္ ႏိုဝင္ဘာ ၁၇ ရက္ေန႔က အဆိုပါ လူနာမ်ားထံသို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သြားေရာက္ အားေပးခဲ့ၿပီး ေနာက္တေန႔တြင္ အာဏာ ပိုင္မ်ားက လူနာ ၅၀ ေက်ာ္ကို သာေကတရွိ ေဆးရံုတရံုသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ရန္ ဖိအားေပး ေျပာဆိုခဲ့ၿပီး ထိုလူနာမ်ား အတြက္ ဧည့္စာရင္း တုိင္ခြင့္မေပးေတာ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ေမး။ ။ မျဖဴျဖဴသင္းတို႔ ေစာင့္ေရွာက္ထားတဲ့ HIV လူနာေတြကို ဖိအားေပး ေျပာင္းေ႐ႊ႕ခိုင္းတဲ့ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာေတြ ထပ္ထူးျခားပါေသးလဲ။

ေျဖ။ ။ မထူးျခားေသးဘူး။ မထူးျခားဘူး ဆုိတာက ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဥပေဒေၾကာင္းအရ လူနာေတြက ဧည့္စာရင္း တိုင္ၿပီး ေနပုိင္ခြင့္႐ွိတယ္။ ဒါ ႏုိင္ငံသား အခြင့္အေရးျဖစ္တယ္။ ဒါက ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေ႐ြႊကုိယ္တုိင္ လက္မွတ္ ေရးထုိးထားတဲ့ ႏုိင္ငံသား အခြင့္အေရးပဲ။ အဲဒီေတာ့ ေနပိုင္ခြင့္ဆုိတာ ႐ွိၿပီးသား ျဖစ္တယ္။ အဲဒါကို က်မတို႔ လူနာ တဦးက ရပ္ကြက္ရံုးကို စာေရးၿပီး သြားတင္ထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္မခံဘူးလုိ႔ ေျပာတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ႏိုဝင္ဘာ ၂၅ ရက္ေန႔အထိ ေနာက္ဆုံးပိတ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အတြက္ ၂၅ မွာ ဘာျဖစ္မယ္ဆိုတာ သိၿပီးမွ သူတို႔ ဆုံးျဖတ္မယ္တဲ့။

ေမး။ ။ အဲဒါဆုိ ၂၅ ရက္ေန႔ အၿပီးေ႐ႊ႕ရမွာလား။

ေျဖ။ ။ ေရႊ႕ေတာ့ မေရႊ႕ေပးဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၿခိမ္းေျခာက္ထားတယ္။ ၂၅ ရက္ေန႔ ေနာက္ပုိင္းဆုိရင္ ဖမ္းဆီး အေရးယူ ခံရႏုိင္တယ္ ဆုိၿပီး ေျပာတယ္။

ေမး။ ။ လူနာေတြကို ေျပာင္းေ႐ႊ႕ဖို႔ ဘယ္လို လာေျပာတာလဲ။

ေျဖ။ ။ ေဆး႐ုံမွာ ေနဖို႔ ထုိင္ဖို႔ လူနာေတြအတြက္ အကုန္စီစဥ္ ေပးထားတယ္ေပါ့၊ အစုိးရပုိင္းက စီစဥ္ထားတာ ႐ွိတယ္ဆိုၿပီး ေျပာတာ။ အဲဒီ သာေကတက ေဆး႐ုံ တ႐ုံလုံးမွာ လူနာ ၆ ေယာက္ပဲ ႐ွိတယ္လုိ႔ ေျပာသံၾကားတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က ၿခိမ္းေျခာက္ၿပီးေတာ့ ေဆး႐ုံကို ေ႐ႊ႕ကို ေ႐ႊ႕ရမယ္ဆိုၿပီး ေျပာတာေပါ့ေနာ္။ ဒီမွာလည္း ဆက္ေနဖုိ႔ မေပးေတာ့ဘူးလုိ႔ ေျပာတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူနာေတြက မသြားခ်င္ၾကဘူး။ လူနာေတြက ဒီမွာပဲ ေနခ်င္ၾကတယ္။ ဒါကလည္း သူတုိ႔ ေနခ်င္တဲ့ေနရာမွာ ေနပုိင္ခြင့္ ႐ွိၿပီးသားေလ။ ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ အကုန္လုံး ေျပာင္းဖို႔ အစီအစဥ္ေတာ့ မ႐ွိေသးဘူးေပါ့ေနာ္။

ေနာက္တခါ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ဒီလုိမထားသင့္ဘူး၊ ဒါဟာ ကူးစက္ ေရာဂါျဖစ္တယ္ဆိုၿပီး ရပ္ကြက္ထဲက လူေတြကိုလည္း လက္မွတ္လိုက္ထုိးခိုင္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရပ္ကြက္ထဲက ျပည္သူလူထုက မနာခံဘူး၊ လက္မွတ္ မထုိးေပးၾကဘူး။

ေမး။ ။ ေျပာင္းေရႊ႕ရမယ့္ ေဆးရံုအေျခအေနကို သြားၾကည့္ေတာ့ေကာ ဘယ္လုိေတြ႔ရလဲ။

ေျဖ။ ။ အဲဒီမွာ လူနာကေတာ့ ၆ ေယာက္ပဲ ႐ွိတာေပါ့ေနာ္။ လူနာေတြကို အသားေပးမယ္ ေျပာတယ္။ တေန႔စာ ဘယ္ေလာက္ေပါ့။ ကုိယ့္ဟာကိုယ္ ခ်က္ျပဳတ္စား ေပါ့ေနာ္။ ေရေတြဘာေတြေတာ့ ဝယ္ေသာက္ရတယ္။ တကယ္က ေပးတဲ့ အသားကလည္း သိပ္မ႐ွိပါဘူး။ ေစတနာ အမွန္နဲ႔ လူနာကုိ ကူညီခ်င္တာ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးေလ။ အဲဒါေတြ သိတဲ့ အခါက်ေတာ့ လူနာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မသြားခ်င္ၾကတာ။ သူတုိ႔ မသြားႏုိင္ဘူးပဲ ေျပာၾကတယ္။

ေမး။ ။ အခုလိုမ်ိဳး လာေျပာင္းေရႊ႕ခိုင္းတာ၊ ရပ္ကြက္က လူေတြကို လက္မွတ္ထိုးခိုင္းတာ ဘယ္တုန္းကလဲ။

ေျဖ။ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လူနာေတြကို လာၾကည့္တာက ၁၇ ရက္ေန႔က၊ သူတုိ႔ ဒီစာကုိ ထုတ္တာက ၁၈ ရက္ေန႔၊ ၁၉ ရက္ေန႔က်ေတာ့ ရပ္ကြက္ထဲမွာ လက္မွတ္ လာထုိးခုိင္းတယ္။

ေမး။ ။ အရင္တုန္းကေကာ အခုလို လူနာေတြကို ေႏွာင့္ယွက္တာတို႔၊ ေရႊ႕ခုိင္းတာတုိ႔၊ လာၿပီး ၾကည့္ရႈတာမ်ိဳး ႐ွိခဲ့လား၊ ကူးစက္ေရာဂါ ျပန္႔ပြား ႏုိင္တယ္လုိ႔ လာေျပာတာမ်ိဳးေကာ ႐ွိပါသလား။

ေျဖ။ ။ အရင္တုန္းကလည္း လုပ္ခဲ့တာ႐ွိတယ္။ အဲဒါဘာလဲဆုိေတာ့ အိမ္ငွား ေနခဲ့တာဆိုေတာ့ အိမ္႐ွင္ကို ဒီလူနာေတြ ဒီအတိုင္းထားရင္ ဖမ္းမယ္ ဆီးမယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။ အဲဒီလို လုပ္တဲ့ အခါက်ေတာ့ အိမ္႐ွင္ေတြ ထြက္ေျပး ရတာမ်ဳိး ႀကံဳဖူးတယ္။ အိမ္႐ွင္က ဒီ လူနာေတြကို ထားခ်င္တယ္။

အဲဒီလို အိမ္႐ွင္ကို ဒုကၡေပးတာမ်ဳိး ရွိလာေတာ့ က်မတုိ႔ပဲ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ ေပးလုိက္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕ ေနရာမွာဆုိလည္း အိမ္႐ွင္နဲ႔ စာခ်ဳပ္ ၆ လ ခ်ဳပ္တယ္ဆုိရင္ ၃ လ၊ ၄ လ ေလာက္ ေနၿပီးၿပီဆိုရင္ အတင္း ဖိအားေပးၿပီး ေျပာင္းေ႐ႊ႕ခုိင္းတယ္။ အိမ္႐ွင္ကေတာ့ ဘယ္ေျပာင္းေစခ်င္မလဲ။ သူတုိ႔ကေစတနာ႐ွိတယ္ေလ။ ထားခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အတင္း ဖိအားေပးတဲ့ အခါမွာက်ေတာ့ သူတုိ႔ဘက္ကလာၿပီး ေတာင္းေတာင္းပန္ပန္နဲ႔ သူတုိ႔က မေျပာင္းေစခ်င္ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ဒီလုိဒီလုိ ျဖစ္လုိ႔ပါဆုိၿပီး လာေျပာၾကရတယ္ေလ။ အဲဒီလုိမ်ဳိးဆုိေတာ့လည္း က်မတုိ႔က အိမ္႐ွင္ကို ဒုကၡမေရာက္ေစခ်င္ဘူးေပါ့။ အိမ္႐ွင္ ဒုကၡေရာက္မွာမို႔ ေျပာင္းေပး လုိက္ရတာမ်ဳိးေတြ ႐ွိတယ္။ ေနာက္တခါ လူနာေတြကို အတင္းကို ေဆး႐ုံေပၚ တင္လိုက္တာမ်ိဳး လုပ္တယ္။ သက္ဆုိင္ရာက ေခၚတင္ခိုင္းတယ္ ဘာညာဆုိၿပီး ဆြဲတင္သြားတာပဲ။ အဲဒီလုိမ်ဳိး ခဏ ခဏ ႀကံဳဖူးတယ္။

အခု အိမ္ကေတာ့ ငွားတာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္ပိုင္ အိမ္ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီေတာ့ အိမ္႐ွင္ကိုလည္း ျပႆနာ ႐ွာလို႔မရေတာ့ လူနာေတြကို ၿခိမ္းေျခာက္တာေပါ့။ လူနာေတြကေတာ့ ၿခိမ္းေျခာက္ေပမယ့္လည္း ဒီမွာပဲ ေနမယ္ဆုိတာမ်ိဳးပဲ ေျပာေနတာေပါ့။

ေမး။ ။ အဲဒီလို လူနာေတြကို ေဆး႐ုံ တက္ခိုင္းတဲ့ အခါမွာ လူနာေတြအတြက္ေကာ ပိုၿပီး အဆင္ေျပလား။ ေဆး ရရွိမႈ အေျခအေနက အစေပါ့။

ေျဖ။ ။ အဲဒါေျပာစရာရွိတယ္။ စက္တင္ဘာေတာ္လွန္ေရး ျဖစ္ေတာ့ က်မ မ႐ွိဘူး။ သံဃာေတြ ဖမ္းဟယ္ ဆီးဟယ္ လုပ္ၾကေရာ။ အဲဒီအခ်ိန္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြမွာ လူနာေတြ႐ွိေနတယ္။ အဲဒီက အမ်ဳိးသား တေယာက္ အမ်ဳိးသမီး တေယာက္ကို ေဆး႐ုံ တင္လုိက္တယ္။ ေဆး႐ုံေရာက္ေတာ့ တာဝန္မယူႏုိင္ ပါဘူး ဆုိၿပီးေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ ညတြင္းခ်င္း ကားစီစဥ္ၿပီး သူတုိ႔႐ြာကို ျပန္ပို႔လိုက္တယ္။ ရြာလည္း ျပန္ေရာက္ေရာ သိပ္မၾကာခင္ ေသဆုံးသြားၾကတယ္။ အဲဒီလိုမ်ဳိးေတြ ႐ွိခဲ့ဖူးတယ္။ လူနာေတြ အေနအထားက ျပန္လာလုိ႔လည္း မလြယ္ဘူး။ ေတာ္ေတာ္ေလး က်န္းမာေရး အေျခအေနက ဆုိးေနေတာ့ ျပန္မလာ ႏုိင္ေတာ့ဘူးေပါ့။ သူတုိ႔ဆီ ေရာက္သြားရင္ေတာ့ အဆင္ေျပသြားတယ္ဆိုတာ မႀကံဳဖူးဘူး။ အဆင္ေျပ သြားတာေတြ မ႐ွိဘူး။

ေမး။ ။ အဲဒီလုိ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို လူနာေတြက ေသေသခ်ာခ်ာ သိလား။

ေျဖ။ ။ သိတယ္။ လူနာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကေတာ့ အကုန္လုံး အပ္ကအစ ဝယ္ရတာေလ။ အားလုံး သူတုိ႔ဆီမွာ ဘာမွ အလကား ရတာမ႐ွိဘူး။ အဲဒီေတာ့ အခု လူနာေတြက သူတို႔ကို အကုန္လုံးက အဲဒီလိုမ်ဳိးႀကီး ကူညီေပးမယ္၊ ဘာလုပ္ေပးမယ္ ဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိးကုိ လုံးဝ မယုံၾကည္ၾကဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆိုေတာ့ သူတုိ႔ကိုယ္တုိင္က ဒါမ်ဳိးေတြကို ႀကံဳခဲ့ၿပီးၿပီေလ။ လူနာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေဆး႐ုံက ဆင္းခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြခ်ည္းပဲ။ သူတုိ႔ကိုယ္တုိင္က ဒီလုိအေတြ႔အႀကံဳ မ်ဳိးေတြ ႐ွိတဲ့ အခါက်ေတာ့ သူတုိ႔ဘယ္လုိပဲ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေပးမယ္ေျပာေျပာ သူတုိ႔မယုံၾကည္ၾကဘူး။ က်မ အေနနဲ႔ကလည္း သူတု႔ိကို ေျပာပါတယ္။ အဆင္ေျပမယ္ဆုိရင္ သြားေပါ့။ ဒါေပမယ့္ က်မကလည္း အဆင္မေျပမယ့္ ေနရာမ်ိဳးကို သိပ္ၿပီး မထိုးထည့္ ခ်င္ဘူး။ လူနာေတြ ဒုကၡေရာက္တာမ်ဳိး ေတြကိုေတာ့ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ သူတို႔ရဲ႕ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကလည္း ဘယ္သူမွ မသြားခ်င္ဘူး။ သူတုိ႔ကလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး သိေနၾကတယ္။

ေမး။ ။ လူနာေတြက အဲဒီလုိ အစိုးရရဲ႕ ေဆးရံုကို မသြားခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းက မယုံၾကည္တာ တခုပဲလား၊ တျခား အေၾကာင္းေတြ ဘာ႐ွိေသးလဲ။

ေျဖ။ ။ အဲဒါေတာ့ အေၾကာင္းစုံ ရွိတာေပါ့ေနာ္။ လူနာေတြက က်မတုိ႔ေတြထားတဲ့ ပံုစံကေတာ့ သီးသန္႔ႀကီး မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ဟုိသပ္သပ္၊ ဒီသပ္သပ္ မဟုတ္ဘူးေပါ့ေနာ္။ အားလုံးက တစုတေဝးတည္း၊ အကုန္လုံးက တကယ့္ကုိ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမလုိ ေနၾကတာ။ အဲဒီလို ေနၾကတဲ့ အခါက်ေတာ့ သူတုိ႔က အဲဒီအေပၚမွာ ႏွစ္သက္တယ္နဲ႔ တူပါတယ္။ ခံစားရတယ္နဲ႔ တူပါတယ္။ က်မတို႔ ကိုယ္တုိင္ကိုက လူနာေတြနဲ႔ ေနတဲ့အခါမွာ တကယ့္ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းနဲ႔ ေျပာစရာ႐ွိရင္ ေျပာတာပဲ။ ေျပာရမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ သူတုိ႔ မိသားစု ကိစၥကအစ၊ သူတို႔ ခံစားခ်က္ကအစ နားေထာင္ ေပးတယ္။ တတ္ႏုိင္သေလာက္ ဝုိင္းေျဖ႐ွင္းေပးတယ္။ ကိုယ္လုပ္ေပးႏုိင္တာ ေလးေတြေပါ့ေနာ္။ သူတုိ႔ ကိုယ္တုိင္က ယုံလည္း ယုံၾကည္တယ္။ အဲဒါေတြလည္း ပါတာေပါ့။

ဒီမွာ ေတြ႔ရတာေတာ့ လူနာေတြရဲ႕အခက္အခဲေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား၊ စီးပြားေရး အေျခအေနေတြဘာေတြကအစ သူတုိ႔ ရင္ဖြင့္ၾကတယ္။ စီးပြားေရး မဆင္မေျပဘဲနဲ႔ လာတဲ့လူ မ်ားတယ္ေလ။ အဲဒီလိုမ်ဳိးေတြကို က်မတုိ႔ အကုန္ နားေထာင္ေပး ရတာကိုး။

ေမး။ ။ မျဖဴျဖဴသင္းတို႔ဆီမွာ လူနာက ဘယ္ႏွေယာက္ ႐ွိေနၿပီလဲ။

ေျဖ။ ။ အားလုံး ၁၀၀ ေက်ာ္တယ္။ ေနေရးထိုင္ေရးကေတာ့ သိပ္ အဆင္ေတာ့ မေျပဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္တာေတာ့ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမး။ ။ အခုလိုမ်ဳိး လူနာေတြကို ရုတ္တရက္ လာေ႐ႊ႕ခုိင္းတဲ့ ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ မျဖဴျဖဴသင္း အေနနဲ႔ ဘယ္လုိ ထင္လဲ။ ဘာေၾကာင့္မို႔လို႔ အခုလို လာေရႊ႕ခိုင္းတယ္လို႔ ထင္လဲ။

ေျဖ။ ။ ဘာေၾကာင့္ အခုလို ရုတ္တရက္ လာေရႊ႕ခိုင္းတာလဲ ဆုိေတာ့ တုိက္ဆုိင္မႈတခုလုိ႔ပဲ ဆုိရမွာေပါ့။ က်မတုိ႔က ဒီလုိကိစၥမ်ဳိးေတြ မၾကာခဏ ႀကံဳေတြေနရတာပဲေလ။ ဒါေပမယ့္ အခုေနရာက်ေတာ့ တမ်ဳိးေပါ့ေနာ္။ အခု ကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ၁၇ ရက္ေန႔ကလာတယ္။ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ သူတုိ႔စာထုတ္တယ္။ က်မ ျမင္တာကေတာ့ သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပိုင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြက သူတု႔ိလုပ္ပုိင္ခြင့္႐ွိတယ္၊ သူတု႔ိလုပ္ႏုိ္င္တယ္ဆိုၿပီး အာဏာကို အလြဲသုံးစား လုပ္တယ္လုိ႔ ျမင္တာေပါ့။

က်မရဲ႕ အျမင္ကေတာ့ ျပည္သူလူထုအေပၚမွာ ဘာပဲေျပာေျပာ ဖိအားေပးစရာ မလုိဘူးေပါ့ေနာ္။ အဓိကက သူတို႔မွာ ဒီေရာဂါ႐ွိေတာ့ ပိုၿပီးအားငယ္တာေပါ့။ အားငယ္ေနတဲ့ လူေတြကို ကူညီဖုိ႔လုိပါတယ္။ ပူးေပါင္း ေဆာင္႐ြက္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ က်မအေနနဲ႔ NGOs နဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ အစိုးရပိုင္းနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ပူးေပါင္း ေဆာင္႐ြက္တဲ့ ေနရာမွာလည္း ေစတနာ မွန္ဖို႔လုိပါတယ္။ အခုဟာက က်မျမင္တာေတာ့ ေစတနာလုံးဝ မမွန္ဘူး။ ေနာက္တခုက က်ေတာ့ ဒီလူနာကုိ ကူညီရမယ္ ႏွစ္သိမ့္ရမယ္ အားေပးရမယ္ ဆိုတာထက္ သူတုိ႔က ၿခိမ္းေျခာက္မႈနဲ႔ သူတုိ႔က အာဏာ႐ွင္၊ ငါတုိ႔ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္လုိ႔ရတယ္ ဆိုတဲ့ ပုံစံမ်ဳိးေပါ့။ အဲဒါကေတာ့ အာဏာ႐ွင္ ဆန္ဆန္ လုပ္တယ္ဆုိတဲ့ သေဘာေတြ႔ရတယ္။

ေမး။ ။ အဲဒီေတာ့ ဒီကိစၥကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေကာ သိၿပီးပါၿပီလား။ သူက ဘယ္လို ထင္ျမင္ခ်က္ေတြ ေပးေသးလဲ။

ေျဖ။ ။ သိတယ္၊ အကုန္သိပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္လည္း က်မတုိ႔က တရားဥပေဒအရ ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ အားလုံး စီစဥ္ ၿပီးသားပါ။

အန္တီကေတာ့ လူနာေတြ အတြက္ကို ေတာ္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ လူနာေတြအတြက္ အမ်ားႀကီး ေမွ်ာ္လင့္ထားတယ္။ အမ်ားႀကီး လုပ္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္ရွိတယ္။ လူနာေတြရဲ႕ ေနေရး ထုိင္ေရးကိစၥက အစ သူအမ်ားႀကီး ႀကိဳးစားေပးပါ့မယ္ ဆိုတာကို လူနာေတြကို ေျပာခဲ့တယ္ေလ။ ေဆးဝါးေတြ ရ႐ွိဖုိ႔ တတ္ႏုိင္ သေလာက္ သူ႔အေနနဲ႔ အစစ အရာရာ ႀကိဳးစားသြားမယ္လို႔လည္း ေျပာခဲ့တယ္။ အဲဒီလုိမ်ဳိး သူက ႀကိဳးစားမယ္ဆိုၿပီး အင္အား တက္ႂကြၿပီး ေျပာထားတဲ့ အခ်ိန္မွာမွ လူနာေတြကို ႏွင္ထုတ္လုိက္တယ္ ဆုိေတာ့ သူ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္တာေပါ့။

အန္တီ့ကိုေတြ႕ေတာ့ လူနာေတြအားလုံးကလည္း အရမ္းကို တက္ႂကြေနၾကတာ ေပါ့ေနာ္။ အကုန္လုံး ဝမ္းသာတာေပါ့။ အန္တီ့ကို သူတို႔က ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတယ္။ လူနာေတြ အေနနဲ႔ အမ်ားႀကီး ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ အားလည္း ကိုးၾကတယ္။

ေမး။ ။ တကယ္လုိ႔ သူတို႔ဘက္က မေ႐ႊ႕မေနရ အတင္းအက်ပ္ ေ႐ႊ႕ခုိင္းရင္ မျဖဴျဖဴသင္းတုိ႔ဘက္က ဘာလုပ္လုိ႔ရမလဲ။

ေျဖ။ ။ က်မတို႔ဘက္က ဘာလုပ္မလဲဆုိေတာ့ အစစအရာရာ ျပင္ဆင္ထားတယ္ေလ။ ဥပေဒေၾကာင္း အရ ျပင္ဆင္ ထားတယ္။ အတင္းအက်ပ္ လုပ္လာမယ္ဆုိရင္ က်မ လူနာေတြကို လုံးဝ အထိအခုိက္ ခံမွာမဟုတ္ဘူး။ သူတို႔အေနနဲ႔ လူနာေတြ အေပၚမွာ အဓမၼလုပ္ရင္ က်မ လုံးဝ လက္မခံဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိေတာ့ သူတို႔ ဒီလို မတရားလုပ္ခဲ့တာေတြ တေလွ်ာက္လုံး က်မ ႀကံဳခဲ့ရၿပီးၿပီ။ ႀကံဳခဲ့တဲ့တေလွ်ာက္လုံး က်မတုိ႔ေတြက လူနာ႐ွင္ ဘက္ကေန မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ၿပီး လူနာေတြ ထိခုိက္မႈ မ႐ွိေအာင္ က်မတုိ႔ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ အခု ဒီတေခါက္လည္း လူနာေတြကို တခုခုလုပ္မယ္ဆုိရင္ က်မလူနာေတြကို အထိအခုိက္ လုံးဝမခံပါဘူး။ သူတုိ႔ဘက္ကေန ရပ္တည္သြားမွာပါ။

လူနာေတြရဲ႕ သေဘာထားအတုိင္းပဲ ျဖစ္ရမွာပါ။ အခုကလည္း သူတို႔သေဘာာထား သိေနၿပီ။ သူတို႔ကလည္း ျပတ္ျပတ္ သားသားပဲ။ မေရႊ႕ႏုိင္ဘူးပဲ ေျပာေနၾကတယ္။ ။
0
Set as favorite
Bookmark
Email this
Hits: 3693
Comments (13)Add Comment
0
လူနာမ်ားကို ငဲ့ညွာပါ
written by ျမန္မာျပည္သား, January 06, 2011
ျပည ္သူလူထုက ေရြးေကာက ္တင ္ေျမွာက ္ထားတဲ့ အစုိးရမဟုတ ္ပဲ။ ျမန ္မာျပည ္အာဏာကို ေသနတ ္ျပ အတင ္းသိမ ္းယူထားတဲ့ စစ ္အစိုးရအဖို႕ သူတုိ႕လုပ ္ခ်င ္တိုင ္း လုပ ္ခြင ့္ေတြကို တျဖည ္းျဖည ္း ရပ ္တန ္႕ႏိုင ္မယ ္ဆိုတာ ယံုၾကည ္ပါတယ ္။ ဒီလိုရပ ္တန ္႕ဖို႕ဆိုတာ ျပည ္သူေတြ အာဇာနည ္ စိတ ္ဓာတ ္ ေမြးထားဖုိ႕လိုပါတယ ္။ လူမဆန ္တဲ့ လုပ ္ရပ ္ေတြ၊ အသြင ္းမ်ိဳးစံုနဲ႕ ဥပေဒမဲ့လုပ ္ရပ ္ေတြ ဟာ ျပည ္သူေတြအေပၚမွာ အရမ ္းကို မ်ားေနၿပီဆုိတာ စစ ္အစိုးရ သိဖို႕လုိအပ ္လာတဲ့ အခ်ိန ္ျဖစ ္ေနပါၿပီ။ အခုလည ္း ဘ၀ကို အားငယ ္မႈအေပါင ္းနဲ႕ ျပည ့္စံုေနတဲ့ လူနာေတြကို အာဏာမဲ့ လုပ ္ရပ ္ကို လုပ ္ဖုိ႕ ႀကိဳးစ ားေနၿပီ လံုး၀...လံုး၀ကို လက ္မခံႏိုင ္ပါဘူး။ စစ ္အစိုးရရဲ႕ ေသြးသားထဲက တစ ္ဦးဦးက ေရာဂါရွိ ေနမယ ္ဆိုရင ္ေရာ....။ ျပည ္သူေတြကို အႏိုင ္က်င ့္ ႏွိပ ့္ဆက ္မႈ ေတြကို ရပ ္သင ့္တဲ့အခ်ိန ္အခါကိုေရာက ္ေနပါၿပီ။ ၂၁ ရာစုထဲက ျမန ္မာျပည ္သူေတြရဲ႕ ေခတ ္အသိပညာေတြက ျမင ့္မားတိုးတက ္ေနပါၿပီ။ စည ္းရံႈးမႈေတြက တိုးပြားေနပါၿပီ။ ျမန ္မာျပည ္ႀကီးေနာင ္ေကာင ္းဖုိ႕အတြက ္ အေသြးအသားေတြ စြန ္႕လႊတ ္ဖုိ႕ လူငယ ္ေတြ မ်ားစြာ...မ်ားစြာ တိုးပြားေနပါၿပီ။ ႏိုင ္ငံတကာရဲ႕ ေထာက ္ခံမႈေတြရေ နပါၿပီ။ ျပည ္တြင ္း လက ္နက ္ကိုင ္ေတြရဲ႕ သေဘာထားေတြ တူညီေနပါၿပီ။ နအဖ စစ ္အစိုးရ စစ ္ေခါင ္းေဆာင ္ပိုင ္းေတြ စဥ ္းစားဖို႕အခ်ိန ္ေရာက ္ေနပါၿပီ။ ေခတ ္အဆက ္ဆက ္က တပ ္မေတာ ္ဆိုတာ ျပည ္သူေတြရဲ႕ အသက ္အိုးအိမ ္ေတြကို ကာကြယ ္ေပးလုိ႕ ျပည ္သူခ်စ ္စစ ္သားဆိုတာ ၾကာဖူးပါတယ ္။ ၈၈ အာဏာသိမ ္း နအဖ စစ ္အစိုးရအေနနဲ႕ ျပည ္သူေတြရဲ႕ အသက ္အိုးအိမ ္ေတြကို ဖ်က ္ဆီး ျမန ္မာျပည ္ပညာေရး၊ စီပြားေရး၊ လူမႈေရးေတြကို ရိုက ္ခ်ိဳး။ ျပည ္တြင ္း ဘ႑ာေတြကို အလႊြဲသံုးစားလုပ ္ေန၊ ဘာသာနဲ႕ သံဃာေတြကို ေစာ ္ကားတဲ့ ျပည ္သူေတြကို သက ္ေနတဲ့ ျပည ္သူသက ္စစ ္သားကိုလည ္း ျမင ္ဖူး ၾကားဖူးသြားပါၿပီ။

* report abuse
* +0
* vote down
* vote up

0
မၿဖစ္သင့္ပါဘူး
written by naing, December 05, 2010
ဒီလိုေအ ာက္ တန္းက် လူမဆန္တဲ့့ လုပ္ရပ္မ်ိဴး လံုးဝ မလုပ္ သင့္ပါဘူး အင္းေပါ့ေလ သူတို့က လူမွမ ဟုတ္ၾကတာ လုပ္ႏဳိင္ တာလည္း မဆန္းပါဘူး အဓိက ကေတာ့ လူငယ္ ေတြပဲ ၿမန္မာႏို င္ငံၾကီး ဒီမိုကေ ရစီ ရရွိေရးမာွ လူငယ္ ေတြရဲ့အ ားေ တာ္ေတာ္လိုပ ါတယ္ လူငယ္ေတ ာ္ေတ ာ္မ်ားမ်ား နိင္ငံအံေရး ကိုကိုယ္နဲ့ မဆို င္သလိုေနေ နၾကတာ ေတာ္ေတ ာ္ဆိုးပါတယ္

* report abuse
* +1
* vote down
* vote up

0
ေလးစားပါတယ္
written by M.K, December 04, 2010
ေလးစားပါတယ္ဗ်ာ.. .ဆက္ျပီး မားမားမတ္မတ္ ရပ္ေပးပါ... ရင္တြင္း က ေလးနက္စြာ ေျပာခ်င္ပါတယ္...
ကြ်န္ေတာ္တို ့ အားလံုး ျပည္သူေတြ အားလံုးနီးပါး... မျဖဴျဖဴ နဲ ့သူတို ့ေလးေတြရဲ့ ေနာက္မွာ.. .ရွိေနပါတယ္...

* report abuse
* +1
* vote down
* vote up

0
Rights-based approach is the essential means for the HIV problem
written by Burmakin, December 03, 2010
When I was working with the HIV patients in the West Yangon Hospital, what I commonly met was the existential resignation of life of the patient and his/her families. “It is due to Karma”, that was the victim’s justification for not seeking any further help. I think an education process is essential to convince the people that it is their choice and pro-activity to strive this valuable human life rather than heaping everything on Karma. The prognosis of a patient will be improved if his health-seeking behavior is promoted.
In that hospital, many Burmese doctors and nurses worked hard for the survival of the patients even though the hospitals were irreparably ill- equipped. However this humanistic attitude seemed unsustainable when we had never received any support, commitment even a trace of encouragement from the government. After a couple of years, when I worked in another suburban area of the risk population, a common complaint was how the hospital staff had an attitude towards the CSW (commercial sex workers), “they earn the money by such kind of a wicked profession, so they are such the untouchable bitches ”. Even if the victims become proactive for seeking health, they face the challenge of the irresponsibility and discrimination from the health workers. I suggest the INGOs working in this field should perform the research on such the inherent problems and focus working on finding the solutions in addition to their conventional activities of the delivery of condoms, providing health education, counseling and supplying ART (anti-retroviral therapy). Only the human rights-based approaches are effective and efficient in solving this imminent problem of the nation.

* report abuse
* +1
* vote down
* vote up

0
...
written by ေမာင္ေမာင္, November 30, 2010
တုိင္လဲ အလကားဘဲ ဘယ္သူမွ အဲဒီ အယုတ္တမာ ေတြကုိ ေျပာလုိ. ရမွာ မဟုတ္ပါ။ တစ္တုိင္းျ ပည္လုံး ညီညြတ္ျပီး ေဒၚစု ကုိ၀ုိင္းရံၾက။ ခ်ဘုိ. အခ်ိန္ကုိ ရွာေဖြၾကျပီး ဒီအယုတ္ တမာ ၾကံ.ဖြတ္ေတြကုိ လူထု အင္အားသုံးျပီးျပ န္ခ်မွရမွာပါ။ ဒီတုိင္းေၾက ာက္ေနၾကလုိ.ကေတာ့ ဒီလုိ ယုတ္မာတာကုိ လူတုိင္း ခံၾကရမွာဘဲ။ အင္ဒုိ နီးရွားမွာ မတရား လုပ္ေနတဲ့ စစ္တပ္ကုိ လူထု အားလုံး က ၀ုိင္းခ်လုိ. စစ္ေခါင္း ေဆာင္ေတြ ဒီမုိကေရစီေ ပးလုိက္ရတယ္ေလ။ လူေတြက အေသခံခ် ေတာ့လဲ အဲဒီ ဒျမ သူခုိးေတြ ေၾကာက္ျပီး ဒီမုိကေရစီေ ပးၾကရေ တာ့တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ.က ရသမွ် ဘုန္း ထ ားၾကတာ စစ္တပ္ရဲ. သား မယားေတြဘဲ အင္ ဒုိနီးရွားမွာ သူေဋးေတြျ ဖစ္ကုန္တယ္။ ျပည္သူ ေတြကေတာ့ စားရမဲ့ ေသာက္ရမဲ့ ဘ၀နဲ.က်န္ေ နၾကတယ္။ အခု ဒီ သူခုိးဒျမ ဗုိုလ္သန္းေရြွ အဖြဲ. သက္ဆုိး ရွည္လုိ.ကေတာ့ အင္ဒိုနီးရွားထက္ ပုိမြဲ ရပါလိမ့္မယ္။ သူတုိ.အတြက္ အကုန္ခုိး ၀ွက္ လုယက္ ယူေနၾကတာ ျမင္လုိ.ေတာင္ မေကာင္းပါ။ ရရာနဲ.၀ုိင္းေဆ ာ္မွသာ ျမန္မာျပည္ၾကီး ေကာင္းစား ပါမည္။

* report abuse
* +1
* vote down
* vote up

0
THAT'S LOVING KINDNESS......
written by HANJIZUMI, November 26, 2010
TO.
DEAR,MIS.PHYU PHYU......I APPRECIATE THAT YOU ARE VERY KIND......
MAY THE BLASSING OF THE BUDDHA BE UPON YOU.....

* report abuse
* +1
* vote down
* vote up

0
UN
written by Saw, November 26, 2010
UN is useless

* report abuse
* +1
* vote down
* vote up

0
Advice to Ma Phyu Phyu
written by Ko Ko Soe, November 25, 2010
I am very glad that you are helping the People who are suffering from HIV/AIDS. I strongly believe that you work together with government to support the HIV Patients would be more fruitful solution to the problem. You can visit to them even they have move out of the place and provide necessities which are not supplied by government.

* report abuse
* -1
* vote down
* vote up

0
ကူညီေပးၾကပါ
written by kohtet, November 25, 2010
အဆိုးရက မတရား လုပ္လာရင္ ၀ိုင္၀န္ ကူညီေပးၾကပါ

* report abuse
* +1
* vote down
* vote up

0
Bravo, Ma Phyu Phyu Thin
written by Win, November 25, 2010
Dear , Sister Phyu , We support you, We respect you , We stand with you.

* report abuse
* +0
* vote down
* vote up

0
...
written by janus, November 24, 2010
Bravo!!
I am really touched , amazed 'n gratifying by your bravery !!
May God bless you and the patients you are taking care of !!

* report abuse
* +0
* vote down
* vote up

0
wtf
written by WanfingOak, November 24, 2010
They are lost of humanity deserve to die .. wat a bad horror cruel in this life ...smilies/angry.gif ... keep on moving Ma Phyu2..!!!

* report abuse
* +0
* vote down
* vote up

0
...
written by timothy, November 23, 2010
ဒီ လိုA IDSေဝ ဒနာရ ွင္မ်ား ကိုႀက ည့္ရွဳေ စာ င့္ေရ ွာက ္ရမဲ့တာဝ န္အ ရပ္ရပ ္ကအာ ဏာပိုင္မ ်ား မွာရွိတယ္။
ဒါေပမဲ့၊နာတ ာရွ ည္သေ ဘာမ် းၿဖစ္လာတ ဲ့အခါ၊ ဘယ္ေဆးရံုမွာမွထားၿပီးကု စရာ မလ ိုဘူးေပါ့။
အ ဲဒီလိုအ ဆင့္ေရာက္လ ာ တဲ့လူ နာအမ်ားစု ကိုလူမွ ေရး နည္းလမ္း မ်ာ းန ဲ႔၊အ ိ မ္ပါတ္ဝ န္းက်င္၊မိသ ား စုပါတ ္ဝန ္းက် င္န ဲ႔အၿဖစ္နို င္ဆံုးတ ူတဲ့ပါ တ္ဝ န္းက်င္မ ်ားမွာႀက ည့္ရွဳေစာင့္ေ ရွာက္မွဳေ းတာ ဟာ၊လူ သားဆ ံတဲ့၊လူ႔ အခြင့္အ ေရးဘဲ။
ဒီလိုႀကည့္ရွဳ ေစာင့္ေ ရွာ က္ေရ းအသ င္းအဖြဲ႔မ်ာ းကိုလူ သားခ်င္းစာန ာေထာ က္ထ ားၿပီးလူ႔အ ခြ င့္အေ ရးအာ မခံခ ်က္
အၿပည ့္ရွိ တ ဲ့တိုင္းနိုင္ ငံမ်ားမွ ာ ဆိုအစိုး ရမ်ား တင ္မကဘူး၊ စီးပြါးေရ းပုဂ္ဂလ ိက အသ င္းမ်ာ းကပါ ဝိုင္းဝ န ္းမတ ည္ကူ ည ီႀကတယ္။
ခုႀကားရ တဲ့သ တ င္း ကေတ ာ့လူ န ာမ်ာ းကိုအ တင္း အဓမၼဆြဲ ခ်မယ္ ဆိုတ ာေတာ္ေ တာ္န ားလည္စရာမ ေကာ င္းရံု မကဘူး၊
ဒါအာ ဏာပ ိုင ္မ်ားကပ် က္စီးရ ာပ်က္စီးေ ႀက င္းႀက ံစည္လုပ္ကို င္ေနတာဟ ာ၊ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းၿ ပည္အတြက ္ကမၻာ မွာ
အရွ က္က ြဲစရာ၊ ကမၻာ ေက် ာ္အ ပုပ္ဆံု းသတင္းဘဲ။
က်ေနာ္ တို႔အာ လံုးဒ ီဆိုးရြာ းညစ္ပ တ္တ ဲ့အာဏ ာပိုင္မ်ားရဲ့ႀ ကဴးလြန ္မွဳက ိုကမၻာ႔ကုလ သမ ဂ္ဂနဲ႔ သူ႔ အဖြဲ႔အစ ည္း မ်ားကို
တိုင္ႀကားႀ ကရမယ္။ အားလံုးမွာ တို င္တမ ္းဘို႔ တာဝန္ ရွိတယ္။

အႏုပညာေမာင္ႏွမမ်ား၏ ေပးဆပ္မႈအင္အား

2010-11-22T16:43:00.000-08:00

ေက်ာ္သူ
ႏိုဝင္ဘာ ၂၃၊ ၂၀၁၀

၂၂. ၁၁. ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ (တနလၤာေန႔) နံနက္ ၁၁း၀၀ နာရီအခ်ိန္တြင္ ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ ဒါ႐ုိက္တာေဟာင္း ဦးေက်ာ္သူ ႏွင့္ ဇနီးေဒၚေရႊဇီးကြက္၊ စာေရးဆရာမ သန္းျမင့္ေအာင္၊ အဆုိေတာ္ အနဂၢ၊ သံသာဝင္း၊ ဟန္ထူးလြင္ (က်ားေပါက္) ႏွင့္ ဇနီး၊ ဒါ႐ုိက္တာ မင္းထင္ကုိကုိႀကီး စသည့္ စာေပ၊ ႐ုပ္ရွင္၊ ဂီတအႏုအညာေမာင္ႏွမမ်ားသည္ ေတာင္ဒဂုံရွိ မျဖဴျဖဴသင္း ထူေထာင္ဖြင့္လွစ္ထားေသာ HIV ေရာဂါေဝဒနာရွင္မ်ား နားခုိရာေဂဟာသုိ႔ သြားေရာက္ၿပီး ဒံေပါက္ထမင္း၊ ေရခဲမုန္႔၊ အဝတ္အစားမ်ားႏွင့္ ေငြမ်ားကို လူသားခ်င္း ကူညီေထာက္ထားေသာ စိတ္ဓာတ္တုိ႔ျဖင့္ သြားေရာက္လွဴဒါန္းခဲ့ၾကသည္။

အဆုိေတာ္အနဂၢသည္ သူ၏အဝတ္အစားမ်ား၊ အေႏြးထည္မ်ား၊ ဟန္ထူးလြင္ႏွင့္ မင္းထင္ကုိကုိႀကီးတုိ႔မွ ေငြသားမ်ား၊ ဦးေက်ာ္သူမွ T-Shirt မ်ား၊ ျပည္ၿမိဳ႕ ေရႊေပါက္ပင္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ပုံေတာ္၊ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ကပ္ေက်ာ္က်င့္စဥ္ စာရြက္မ်ား၊ ပန္းေပါင္းစုံ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္တဆူတုိ႔ကုိ လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီးသည့္ေနာက္ ခုနစ္ရက္သားသမီးမ်ား စုေပါင္းလွဴဒါန္းထားေသာ ဒံေပါက္ထမင္း၊ ေရခဲမုန္႔တုိ႔ျဖင့္ ေကၽြးေမြးၿပီး အားေပးစကားမ်ား ေျပာၾကားခဲ့ၾကသည္။

လူသားအခ်င္းခ်င္း စာနာကူညီေဖးမေသာစိတ္ဓာတ္ႏွင့္ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားက်င့္ၾကံခဲ့ေသာ ျဗဟၼစုိရ္တရား ၄ ပါးကုိ လက္ကုိင္ျပဳခဲ့ေသာ အႏုပညာေမာင္ႏွမမ်ားနည္းတူ ျမန္မာျပည္သူလူထု တရပ္လုံးကပါ အၾကင္နာ၊ ဂ႐ုဏာ၊ မုဒိတာပြားမ်ားမႈမ်ားကုိ ေပးၾကမည္ဆုိပါက ကမၻာေျမႀကီးတခုလုံး သာယာစုိေျပမႈမ်ားႏွင့္ လူသားအားလုံး ေအးခ်မ္းသာယာစုိေျပေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။

လူနာမ်ားကုိ အားေပးႏွစ္သိမ့္ခဲ့ၾကသလုိ လူနာမ်ား၏ ျပန္လည္ေျပာၾကားေသာ ရင္တြင္းစကားမ်ား၊ ခံစားခ်က္မ်ား၊ ခံယူခ်က္စိတ္ဓာတ္မ်ားတုိ႔သည္ အားေပးခဲ့သူ အားေပးစကားေျပာၾကားခဲ့သူ ကၽြန္ေတာ္/ကၽြန္မတုိ႔အတြက္ အင္အားသစ္မ်ားမ်ားစြာ ျဖစ္ခဲ့ရေပေတာ့သည္။

HIV/AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ားအား ဆက္လက္ကူညီေရး ျပည္တြင္းျပည္ပ ေစတနာရွင္မ်ား ညွိႏႈိင္း

2010-11-22T16:35:00.001-08:00

VOA
By ကိုေဇာ္၀င္းလႈိင္ တနလၤာ, 22 ႏိုဝင္ဘာ

NLD ဦးေဆာင္မႈနဲ႔ ေတာင္ဒဂုံမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ လူမႈေရး၊ ေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာက HIV / AIDS ေ၀ဒနာ သည္ေတြအေနနဲ႔ အတည္တက် ေဆးကုသမႈခံယူႏုိင္ဖုိ႔ ေနရာတေနရာ စီစဥ္ေပးေရးအတြက္ NLD ေခါင္းေဆာင္ပုိင္း၊ ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ေပးႏုိင္သူ ေစတနာရွင္ေတြနဲ႔ အကူအညီေပးလုိၾကတဲ့ တသီးပုဂၢလ အမတ္ေလာင္းေတြ ဒီကေန႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီေ၀ဒနာသည္ေတြ ေနထုိင္ေရး ကိစၥတင္သာ မကဘဲ ေဆး၀ါး ကုသမႈရရွိႏုိင္ေအာင္ ၀ုိင္း၀န္း လုပ္ေဆာင္ေပးၾကဖုိ႔ တသီးပုဂၢလ ကုိယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ စေနေန႔တုန္းက ေတြ႔ဆုံစဥ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေတာင္းဆုိခဲ့တာေၾကာင့္ NGO လုပ္ငန္း အေတြ႔အႀကံဳရွိၾကတဲ့ တသီးပုဂၢလကုိယ္စားလွယ္ေတြ ဦးေဆာင္ၿပီး လႈဒါန္းႏုိင္တဲ့ ေစတနာရွင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတာပါ။ အျပည့္အစုံကုိေတာ့ ဆက္သြယ္ စုံစမ္းထားတဲ့ ကုိေဇာ္၀င္းလႈိင္က တင္ျပေပးပါမယ္။

ဒီ ေ၀ဒနာသည္ေတြအေနနဲ႔ သူတို႔ေနထုိင္ေနတဲ့ ေတာင္ဒဂံုက HIV / AIDS အခမဲ့ေစာင့္ေရွာက္ေရးဌာနမွာ လာမယ့္ ႏုိ၀င္ဘာလ ၂၅ ရက္ေန႔ေနာက္ပိုင္း ဆက္ၿပီးေတာ့ ေနခြင့္မရေတာ့တဲ့ အေျခအေနျဖစ္လာတဲ့ အတြက္ အခုလို ေဆြးေႏြးမႈေတြ ျဖစ္ေပၚလာတာပါ။

ဒီကေန႔ ေဆြးေႏြးပဲြကိုေတာ့ ေငြေၾကးအားျဖင့္ လွဴဒါန္းႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံတကာ သံ႐ံုးေတြက ကိုယ္စားလွယ္ေတြ၊ လတ္တေလာ ဒီေဆးခန္း ဆက္လက္ရပ္တည္ႏိုင္ေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေရးအရ ဦးေဆာင္မႈေပးေနတဲ့ NLD အဖဲြ႔က ဗဟိုေကာ္မတီ၀င္ ဦး၀င္းတင္၊ ေန႔စဥ္လူနာေတြ လုိအပ္ခ်က္ကို လိုက္လံေဆာင္ရြက္ေပးေနတဲ့ သူေတြထဲက ကိုရာဇာနဲ႔ တသီးပုဂၢလကိုယ္စားလွယ္ေတြ ကိုယ္စား NGO လူမႈကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြ မွာ အေတြ႔အႀကံဳရွိတဲ့ ေဒါက္တာဖုန္း၀င္းနဲ႔ ေဒါက္တာယူဇာေမာ္တို႔အျပင္ တျခားတသီးပုဂၢလ ကိုယ္စားလွယ္ တခ်ဳိ႕လည္း တက္ေရာက္ခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

လတ္တေလာ လူနာေတြ ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြ အပါအ၀င္ NLD ကလုပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းေတြဟာ ထိေရာက္မႈရွိတဲ့အေၾကာင္း၊ စစ္အစိုးရနဲ႔ အဆက္အဆံရွိတဲ့ သံတမန္ေတြအေနနဲ႔ စစ္အစုိးရကို တုိက္တြန္း ေျပာဆိုေပးဖို႔ တက္ေရာက္လာသူေတြ အားလံုးက သံတမန္ေတြကို တင္ျပခဲ့တယ္လို႔ NLD ဗဟိုအလုပ္ အမႈေဆာင္ ေကာ္မတီ၀င္ ဦး၀င္းတင္က ေျပာပါတယ္။

“အဓိကအခ်က္က ဘာလဲဆိုေတာ့ ဒီဟာေတြကို လုပ္ေနတာေတာ့ အစိုးရကေတာ့ တဘက္ကေနၿပီးေတာ့ ဥပေဒအရ ခြင့္ျပဳဖို႔ပဲ။ ညအိပ္တာကို။ က်ေနာ္တို႔က Transit စခန္းလို ျဖစ္ေနတာကိုး။ နားေနစခန္းလို ျဖစ္ေနတာကို။ ဒီစင္တာမွာ အိပ္ၾက၊ ေနၾက စားၾကတယ္၊ က်ေနာ္တုိ႔က ေကၽြးတာေမြးတာလုပ္ရတယ္။

ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေဆးကုသမႈအတြက္ စီစဥ္ေပးရတယ္။ လိုအပ္တဲ့ေဆးေတြ ၀ယ္ေပးရတယ္။ ေဆး႐ံုသြားဖို႔ အတြက္ လမ္းစရိတ္ထုတ္ေပးရတယ္။ အဲလိုလုပ္ေနတဲ့ဟာကို အခုက်ေတာ့ လံုး၀ကို တည္းခိုခြင့္ေတြ မေပး ေတာ့ဘူး၊ ပိတ္လုိက္ပီဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒါက တခုေပါ့။

ေနာက္တခုက ဘာလဲဆိုေတာ့ ေဆး႐ံုကို ပို႔ရမယ္ဆိုေတာ့ ေဆး႐ံုက လက္ခံႏုိင္တဲ့လူနာက ၄၀ ေအာက္မွာ ရွိမယ္၊ က်ေနာ္တို႔က ၈၀ အထက္မွာရွိတဲ့ အခါက်ေတာ့ လူနာ ၄၀ ကို ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ဆိုတဲ့ကိစၥေတြ ေပၚလာတယ္။ ဒါေတြကို ေဆြးေႏြးတာပါပဲ။ အဲဒါေတြကို သံ႐ံုးေတြက ပုဂၢိဳလ္မ်ားကေပါ့ဗ်ာ၊ သံအမတ္မ်ား ကေနၿပီးေတာ့ သူတို႔ႏိုင္ငံေတြမွာ အစိုးရေတြကို ဆက္လက္တင္ျပဖို႔နဲ႔ ေနာက္တခုက သူတို႔ႏုိင္ငံေတြက Donor ေတြေပါ့။ အလွဴရွင္ေတြကို ရွင္းလင္းေျပာျပဖို႔။ ဒါ တခုေပါ့။

ေနာက္တခုက ျဖစ္ႏိုင္ရင္လည္း ဒီအစိုးရနဲ႔ သူတို႔မွာ အဆက္အဆံရွိရင္ ဒီအစိုးရနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဒီ HIV လူနာေတြ ကိစၥဟာ NLD လုပ္ေနတဲ့ကိစၥဟာ၊ ျဖဴျဖဴသင္းတို႔ လုပ္ေနတဲ့ကိစၥဟာ ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေနတယ္၊ အဲဒါကို အဆက္ျပတ္မသြားေစခ်င္ဘူးဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိးကို တုိက္တြန္းေျပာဖို႔ တင္ျပၾကတယ္ေပါ့”

NLD အေနနဲ႔ကေတာ့ ေနာင္မွာ အလွဴရွင္ေတြအေနနဲ႔ လွဴခ်င္ရင္ ေဆးခန္းရဲ႕ ေန႔စဥ္လုပ္ငန္းေတြကို ႀကီးၾကပ္ ကြပ္ကဲေနတဲ့ မျဖဴျဖဴသင္းတို႔ကို တုိက္႐ုိက္ကူညီလို႔ရတယ္ဆိုတာကို တင္ျပခဲ့တယ္လို႔ ဦး၀င္းတင္က ဆက္ေျပာပါတယ္။

“က်ေနာ္တို႔ NLD ဘက္က တင္ျပခဲ့တာကေတာ့ ေနာင္ကို အလွဴရွင္မ်ားအေနနဲ႔ ကူညီၾကမယ္၊ ဒီကိစၥကို ပါ၀င္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကမယ္ဆိုရင္ ျဖဴျဖဴသင္းတို႔ ဌာနနဲ႔ တုိက္႐ိုက္ဆက္သြယ္ၿပီး လုပ္ဖို႔။ ဆိုလိုတာ ကေတာ့ ဘယ္သူကမွ တဆင့္ခံ လုပ္မေနေတာ့ဘဲနဲ႔ အကူညီေတြ ေပးခ်င္တယ္၊ ေဆး၀ါးအကူအညီေတြ ေပးခ်င္တယ္၊ ပစၥည္းအကူအညီေပးခ်င္တယ္၊ ေငြေၾကးအကူအညီေပးခ်င္တယ္ဆိုရင္ ျဖဴျဖဴသင္းတို႔ရဲ႕ ဌာနကို တုိက္႐ိုက္ဆက္သြယ္ၿပီးေတာ့ ကူညီေပးသြားဖို႔ က်ေနာ္တို႔က တိုက္တြန္းၾကတယ္၊ ဒါေလာက္ပါပဲဗ်”

တက္ေရာက္လာခဲ့ၾကတဲ့ သံတမန္ေတြကလည္း လူနာေတြကို ေဆးကုသမႈ ေပး႐ံုတင္မကဘူး။ သူတို႔ ေနထိုင္ေရးအတြက္ပါ လိုအပ္ေနတယ္ဆိုတာကို သူတို႔ဘက္က သတိထားမိေနတာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီလိုအပ္ခ်က္ေတြကို ကူညီမယ္လို႔ ေျပာဆိုသြားတဲ့အေၾကာင္း ေဆြးေႏြးပဲြကို ဦးေဆာင္က်င္းပေပးခဲ့တဲ့ ေဒါက္တာ ဖုန္း၀င္းက ေျပာပါတယ္။

“သူတို႔လည္း အဲဒါကို သတိထားမိေနတာ ၾကာၿပီတဲ့။ သူတို႔က အခု သရီးဒီ ဖဲန္း (Three D Fund) တို႔ ဘာတို႔ လုပ္တံုးက သူတို႔က ကုသေရးတို႔ ေဆးရရွိေရးတို႔ အဲဒါကို အဓိက လုပ္ေပးခဲ့တာေလ။ အခုက် ေတာ့ ေဆးကုသတာ တခုတည္းမဟုတ္ဘဲနဲ႔ နယ္ကေနလာၿပီး ေဆးကုတဲ့လူေတြက ခဏတျဖဳတ္ေနဖို႔ ေနရာ လိုေနတာကိုး။ အဲဒါကေတာ့ လက္ရွိအေျခအေနအထိ က်ေနာ္တို႔ မလုပ္ေပးႏုိင္ေသးတဲ့ ကိစၥျဖစ္ ေနတာေပါ့ေလ။

အဲဒါကို လုပ္ေပးႏုိင္တဲ့လူေတြက ၾကားထဲကေန ဘယ္လို ၀ိုင္းလုပ္ေပးၾကမလဲေပါ့ေနာ္။ ဒါ က်န္းမာေရး ေလ၊ က်န္းမာေရးကိစၥကို လုပ္တဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တို႔က ျပည့္စံုေအာင္လုပ္ရတာေပါ့။ ဆိုေတာ့ ဒီ ယာယီ ေနထုိင္ဖို႔ ကိစၥအတြက္က တကယ္ကို လိုအပ္ေနတဲ့ issue ဆိုတာလည္း သူတို႔ သတိထားမိတယ္။ လုပ္လည္း လုပ္ဖို႔ သင့္တယ္ဆိုတာ သူတို႔သိတယ္။ ဆိုေတာ့ လက္ရွိ လိုအပ္ခ်က္ေတြကိုလည္း သူတို႔ ကူမယ္။ တႏုိင္ငံလံုး အေနနဲ႔လည္း လုပ္ႏိုင္ေအာင္ သူတို႔ ႀကိဳးစားမယ္လို႔ ေျပာတယ္”

သူ႔အေနနဲ႔ကေတာ့ ျပည္တြင္းျပည္ပက ၀ိုင္း၀န္းကူညီခ်င္သူေတြ မ်ားမ်ားေပၚလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္သြား မွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေဒါက္တာ ဖုန္း၀င္းက ေျပာပါတယ္။ ဒီကေန႔ ေဆြးေႏြးပဲြကို တက္လာတဲ့ သံတမန္ေတြ ထဲမွာေတာ့ ဖိလစ္ပိုင္ သံအမတ္ႀကီး၊ ၾသစေတ်းလ်သံ႐ံုးက သံအမတ္ႀကီး၊ ၿဗိတိသွ်သံ႐ံုးက သံမွဴးနဲ႔ အေမရိကန္သံ႐ံုးက ကိုယ္စားလွယ္တို႔ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

HIV-AIDS ေ၀ဒနာရွင္ေတြကို ကူညီဖို႔ ေဆြးေႏြး

2010-11-22T16:34:00.000-08:00

RFA
2010-11-22

NLD လူငယ္ေတြ ဦးစီးေစာင့္ေရွာက္ ေနတဲ့ HIV-AIDS ေ၀ဒနာရွင္ ေတြကို အကူအညီ ေပးႏိုင္ဖို႔ အတြက္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္း ေတြကို ေမတၱာရပ္ခံတဲ့ အစည္းအေ၀း တခုကုိ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့တဲ့ တသီးပုဂၢလ အမတ္ေတြက ဒီကေန႔ မနက္ပိုင္းက ရန္ကုန္ျမိဳ႔ ေရႊဂံုတိုင္ ဒဂံုတာ၀ါမွာ ျပဳလုပ္ခဲ့သလို ဦးေက်ာ္သူ ဦးေဆာင္တဲ့ အႏုပညာရွင္ ေတြကလည္း အဲဒီ ေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာမွာရွိတဲ့ AIDS ေ၀ဒနာရွင္ ေတြကိ္ု ဒီကေန႔ သြားေရာက္ လွဴဒါန္းခဲ့ၾကတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ျပီးခဲ့တဲ့ေသာၾကာေန႔က တသီးပုဂၢလ အမတ္ေတြ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုခဲ့ခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္္ရဲ့ ပန္ၾကားခ်က္အရ အရင္ NGO လူမူေရးအဖြဲ႔ေတြမွာ လုပ္ကိုင္ဖူးသူ၊ တသီးပုဂၢလ အမတ္အျဖစ္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္သူေတြက ဒီကေန႔ အစည္းအေ၀း ေခၚယူခဲ့တာပါ။

အစည္းအေ၀းမွာ နုိင္ငံတကာ အကူအညီေပးသူေတြ၊ သံတမန္ေတြနဲ႔ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြကို ဖိတ္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ အစည္းအေဝးကို ဖိလစ္ပိုင္သံအမတ္ၾကီး၊ ျဗိတိသွ် သံရံုးက သံမွဴးနဲ႔ ၾသစေၾတလ် သံရံုး ဒုတိယ သံအမတ္တို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အစည္းအေ၀းတက္ခဲ့တဲ႔ NLD ဗဟိုေကာ္မတီ၀င္ ဦး၀င္းတင္က ခုလိုေျပာျပပါတယ္။

"အဓိကကေတာ့ အကုအညီေတြ ဘယ္လုိ ေပးႏုိင္ၾကမလဲ။ ေနာက္ျပီ HIV ဌာနကုိ ႏွင္တယ္ဆုိတာ ေဒၚစုသြားျပီး စကားေျပာျပီးတဲ့ေနာက္ ျဖစ္တယ္ဆုိေတာ့ ဒါဟာ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္တယ္လုိ ့ က်ေနာ္ေတာ့ ယူဆတယ္ ဆုိတဲ့ အခ်က္ေတြကုိ ေျပာၾကတယ္။ ေနာက္တခ်က္ ေျပာတာကေတာ့ ဒီ International Community ကေနျပီးေတာ့ ဒီလူနာေတြဟာ ဗမာျပည္ရဲ ့ အစိတ္အပုိင္း ေသးေသးေလးတခုဘဲ။ ရန္ကုန္ကုိ လာႏုိင္တဲ့ လူေလာက္ဘဲရွိတာ။ ဒါ့ထက္ပုိျပီး အမ်ားၾကီးရွိေနတယ္။ နယ္ေတြဖက္က်ေတာ့ အစုိးရကလဲ ေဆးကုေပးႏုိင္တာလဲ မရွိဘူး။ ေဆး၀ါ းေပးႏုိင္တာလဲ မရွိဘူး။ HIV ဟာက ဘယ္လုိ ျဖစ္မလဲဆုိရင္ ျဖဴျဖဴသင္းတုိ႔ရဲ႕ စင္တာကေတာ့ ရွိေနမွာဘဲ။ အဲေတာ့ ေနာင္ကုိ အကူအညီ ေပးခ်င္ရင္ ျဖဴျဖဴသင္းတုိ႔ကုိဘဲ တုိက္ရုိက္ဆက္သြယ္ျပီး ေပးႏုိင္ပါတယ္။ NLD ကေတာ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီမုိ႔ NLD ကတဆင့္ သြားစရာလည္း မလုိပါဘူးဆုိတဲ့ အခ်က္ေတြကုိ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။"

အစည္းအေ၀းကို ေဒါက္တာဘုန္း၀င္း၊ ေဒၚတင္ယုဇာ၊ ေဒၚယုဇာေမာ္ထြန္းစတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြက ကမကထျပဳ က်င္းပခဲ့တာပါ။ တခ်ိန္ထဲမွာပဲ ေတာင္ဒဂံု (၈) ရပ္ကြက္မွာရွိတဲ့ AIDS ေ၀ဒနာရွင္ေတြထားရာ ေဂဟာကို နာေရးကူညီမႈအသင္းက

NLD ဗဟုိ ေကာ္မတီဝင္ မျဖဴျဖဴသင္း ဦးစီးဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ ဒီေဂဟာက AIDS ေ၀ဒနာရွင္ေတြကို အာဏာပိုင္ေတြက ေနရာေရြ႔ေျပာင္းခိုင္းခ်ိန္မွာ လူနာေတြကို ကရုဏာသက္တာေၾကာင့္ ခုလို သြားေရာက္တာ ျဖစ္တယ္လို႔ လွဴတန္းသူမ်ားအဖြဲ႔မွာ ပါ၀င္တဲ့ အဆိုေတာ္ အနဂၢက ေျပာပါတယ္။

"ကုိေမာင္ စီစဥ္တယ္ေပါ့ေနာ္။ က်ေနာ္တုိ ့ကလဲ လုိက္လွဴခ်င္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ ့ရယ္ ေနာက္ နာေရးကုညီမွဳ အသင္းက အသင္းသားေတြလည္း အကုန္လုံး သြားလွဴၾကတာပါ။"

အႏူပညာရွင္ေတြဟာ လူနာေတြကို မနက္စာ ဒန္ေပါက္ ေကၽြးၿပီး ေငြေၾကးနဲ႔ အသံုးအေဆာင္ေတြ လွဴဒါန္းခဲ့ၾကတာပါ။ ခုလို လာေရာက္ လွဴဒါန္းတာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေဂဟာ တာ၀န္ခံ မျဖဴျဖဴသင္းက-

"ဘာဘဲေျပာေျပာ အခုလုိ လူနာေတြ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာေပါ့ေနာ္။ ကုိေက်ာ္သူဦးေဆာင္ျပီး အႏုပညာရွင္ေတြ အဆုိေတာ္ေတြ ဒါရုိက္တာေတြ လာျပီးေတာ့ အားေပးတဲ့အတြက္ လူနာေတြလည္း ေပ်ာ္ရႊင္တာေပါ့။ ခြန္အား တခုေတာ့ ရတာေပါ့။ အဲဒီအတြက္ အကုန္လုံးကုိ ေက်းဇူးတင္တာေပါ့ေနာ္"

ဒီေဂဟာကို ျပီးခဲ့ဲတဲ့ ဗုဒၵဟူးေန႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သြားေရာက္အားေပးစကား ေျပာၾကားျပီးတဲ့ေနာက္ လူနာေတြကို လာမဲ့ နို၀င္ဘာလ ၂၅ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးထားျပီး ထြက္ခြာဘို႔ ရပ္ကြက္အာဏာပိုင္ေတြက ေျပာထားပါတယ္။

ဒီကေန႔ သြားေရာက္လွဴဒါန္းတဲ့ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ ကိုေက်ာ္သူနဲ႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခ်က္ကို နားဆင္ပါ။
ကိုေက်ာ္သူႏွင့္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခ်က္။
အသံဖိုင္ယူရန္

ေျပာင္းေရႊ႕လွ်င္ အခက္အခဲရွိဟု HIV/AIDS ေဝဒနာရွင္မ်ားေျပာ

2010-11-22T16:33:00.002-08:00

စိုင္းဇြမ္ဆိုင္း Monday, 22 Nov ဧရာ၀တီ

အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္(NLD) လူမႈအေထာက္အကူျပဳအဖြဲ႔မွ ရန္ကုန္တိုင္း ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေစာင့္ေရွာက္ ထားသည့္ HIV/AIDS ေဝဒနာရွင္မ်ားက အာဏာပိုင္မ်ားက ၎တို႔ကို အဓမၼေရႊ႕ေျပာင္းခိုင္းလွ်င္လည္း ေျပာင္းမည္ မဟုတ္ ဟု ဧရာဝတီသို႔ ေျပာဆိုသည္။

အာဏာပိုင္မ်ားက အဓမၼေျပာင္းေရႊ႕ခိုင္းေနေသာ္လည္း မျဖဴျဖဴသင္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရွိပါက ေျပာင္းေရႊ႕ရမည္ ဟု မထင္ေၾကာင္း ေဝဒနာရွင္ တဦးျဖစ္သူ မဝင္းဝင္းႏိုင္က ေျပာသည္။

“အစတုန္းက အစ္မ(မျဖဴျဖဴသင္း) တေယာက္ပဲ က်မတို႔အတြက္ရွိတယ္၊ က်မတို႔ဆီကို အေမစု လာၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္း ဆိုရင္ အေမစုပါ က်မတို႔အတြက္ ရွိေနၿပီလို႔ စိတ္ထဲမွာ ခံစားရတယ္။ အစ္မ နဲ႔ အေမစုတို႔ ရွိေနသေရြ႕ေတာ့ က်မတို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ရမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ စိတ္ထဲမွာ ထင္မိတယ္။ ေျပာင္းခိုင္းမယ္ဆိုရင္လည္း က်မတို႔ ေျပာင္းေပးမွာ မဟုတ္ဘူး”ဟု ၎က ေျပာဆိုသည္။

အျခားေဝဒနာရွင္တဦးျဖစ္သူ ကိုစူပါ ကလည္း သက္ဆိုင္ရာမွ ေရႊ႕ေျပာင္းခိုင္းထားသည့္ သာေကတ ေဆး႐ံုသို႔ ေရာက္ဖူး ေၾကာင္း၊ ယင္း ေဆး႐ံုသို႔ ေဝဒနာရွင္မ်ား ေျပာင္းေရႊ႕ရပါက အခက္အခဲမ်ား ႀကံဳရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဧရာဝတီသို႔ ေျပာသည္။

“အဲဒီမွာ လူနာက ၆ ေယာက္ပဲရွိတယ္၊ ေသာက္ေရေတာင္မွ အဆင္မေျပဘူးဆိုတာ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ လူနာ တေယာက္ကို တရက္ ဆန္ ႏို႔ဆီဘူး ႏွစ္ဘူးနဲ႔ အသား တဆယ္သား ေပးတယ္၊ ဆီ၊ ဆား၊ ၾကက္သြန္၊ ေသာက္ေရ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ဝယ္ရတယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ေတြ ေျပာင္းေရႊ႕ရရင္လည္း အဆင္ေျပမွာမဟုတ္ဘူး”ဟု ကိုစူပါက ဆိုသည္။

NLD ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ မျဖဴျဖဴသင္း ဦးစီးၿပီး ေစာင့္ေရွာက္ထားသည့္ HIV/AIDS ေဝဒနာရွင္မ်ားကို ယခုလ ၁၇ ရက္ေန႔၌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သြားေရာက္ေတြ႔ဆံု အားေပးခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ အာဏာပိုင္မ်ားက ဆက္လက္ေနထိုင္ခြင့္ရွိ သည့္ ဧည့္စာရင္းထုတ္ေပးရန္ ျငင္းဆန္ခဲ့သည္။

“အေမစု လာလို႔ က်မတို႔ကို ေရႊ႕ခိုင္းတယ္လို႔ မထင္ဘူး၊ အစတည္းက ဒီအသိုက္အၿမံဳကို ေရႊ႕ပစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵ လူႀကီးေတြမွာ ရွိတယ္၊ အေမစုလာတာကို အေၾကာင္းျပၿပီး ေရႊ႕ခိုင္းတယ္လို႔ က်မ ထင္ပါတယ္”ဟု မဝင္းဝင္းႏိုင္ က ေျပာသည္။

ေဝဒနာရွင္မ်ားကို ေရႊ႕ေျပာင္းခိုင္းသည့္ ကိစၥသည္ မလုပ္သင့္၊ မလုပ္ထိုက္သည့္ ကိစၥျဖစ္ေၾကာင္း ေဂဟာတည္ရွိရာ ရပ္ ကြက္ လူထုကလည္း ေဝဒနာရွင္မ်ား ေျပာင္းေရႊ႕ၿပီး အခက္အခဲ ျဖစ္မည္ကို စိုးရိမ္ေနၾကေၾကာင္း နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) ၏ ဥကၠ႒ျဖစ္သူ ဦးေက်ာ္သူက ဧရာဝတီသို႔ ေျပာသည္။

နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) မွ အဖြဲ႔ဝင္မ်ား၊ အဆိုေတာ္မ်ားျဖစ္သည့္ အနဂၢ၊ က်ားေပါက္၊ သံသာဝင္း၊ ဒါ႐ိုက္တာ မင္းထင္ကိုကိုၾကီး ႏွင့္ စာေရးဆရာမ သန္းျမင့္ေအာင္တို႔က ေတာင္ဒဂံုေဂဟာရွိ ေဝဒနာရွင္မ်ားအတြက္ ဒံေပါက္၊ ေရခဲမုန္႔၊ နာေရးကူညီမႈ တံဆိပ္ပါ တီရွပ္မ်ား၊ အဝတ္အထည္မ်ား၊ ေငြ ႏွင့္ ဘုရား ဆင္းတုေတာ္တဆူကို သြားေရာက္ လႉဒါန္းခဲ့သည္ ဟုလည္း သိရွိရသည္။

“ေဝဒနာရွင္ေတြကိုယ္တိုင္က သူတို႔ကို ေျပာင္းေရႊ႕ဖို႔ ဖိအားေပးခံေနရတယ္ဆိုတာ ေျပာပါတယ္၊ ဒီထက္ ပိုေကာင္းတဲ့ ေနရာ ရွိရင္ေတာင္မွ သူတို႔ေတြ မသြားဘူးဆိုတာ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔ကို ေျပာပါတယ္၊ တကယ္လို႔ သူတို႔ေတြ ေျပာင္းေရႊ႕ရၿပီး လိုအပ္တဲ့အကူအညီကို အေျခအေနနဲ႔ အခ်ိန္အခါလိုက္ၿပီး ကူညီသြားဖို႔ စိတ္ကူးထားပါတယ္”ဟု အနဂၢက ေျပာသည္။

“လူနာေတြ အားလံုးက သူတို႔ မေသခင္စပ္ၾကားမွာ သူတို႔ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႔ ေနသြားခ်င္တယ္၊ ဆိုေတာ့ ဒီေျပာင္းေရႊ႕ တဲ့ ကိစၥကို လူသား တေယာက္ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္၊ လူစိတ္နဲ႔ ဆံုးျဖတ္ဖို႔ ေကာင္းတယ္”ဟု ဦးေက်ာ္သူက ေျပာသည္။

အဆိုေတာ္ အနဂၢ က လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ယခင္တည္းက ေဆာင္ရြက္ခဲ့ဖူးေၾကာင္း၊ နာဂစ္မုန္တိုင္း အၿပီးတြင္လည္း လူမႈေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့ဖူးေၾကာင္း၊ HIV/AIDS ေဝဒနာရွင္မ်ား အဓမၼ ေျပာင္းေရႊ႕ခံရၿပီး အေရးေပၚ အကူ အညီလိုအပ္လွ်င္ ေပးရန္ အဆင္သင့္ရွိေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။

မဝင္းဝင္းႏိုင္က“မေျပာင္းခ်င္ဘူးဆိုတာက က်မတို႔လူနာေတြအတြက္ ဒီမွာ အရမ္း အဆင္ေျပတယ္။ ပို စိတ္ခ်မ္းသာတယ္။ လူနာေတြကလည္း တေယာက္နဲ႔ တေယာက္အရမ္း စည္းလံုးမႈရွိတယ္။ အစ္မ တို႔နဲ႔ ေနရတာ တအား ေႏြးေထြးတယ္”ဟု ေျပာသည္။

ရန္ကုန္တိုင္း က်န္းမာေရးဦးစီးဌာနမွ ဆရာဝန္ႀကီးမ်ားက ေဝဒနာရွင္မ်ား လက္ရွိေနထိုင္လ်က္ရွိေသာ ေနရာတြင္ လူနာ အေရအတြက္ မ်ားလြန္းသျဖင့္ တီဘီကဲ့သို႔ ကူးစက္ေရာဂါမ်ား ျပန္႔ပြားရန္လြယ္ကူေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ လက္ရွိ ေဝဒနာရွင္ တခ်ိဳ႕ကို သာေကတေဆး႐ံုသို႔ လႊဲေျပာင္းေပးရန္ ေဂဟာတာဝန္ရွိသူမ်ားကို ၿပီးခဲ့သည့္ စေနေန႔က ေျပာဆိုခဲ့သည္။

“က်မတို႔က HIV/AIDS ေတာင္ျဖစ္ေနၿပီပဲ၊ ဒီ တီဘီ ေလာက္ေတာ့ မမႈေတာ့ဘူး၊ ဒီမွာရွိတဲ့ တီဘီ ေဝဒနာရွင္ေတြလည္း စည္းကမ္းရွိတယ္၊ သူတို႔ေသာက္ရမယ့္ေဆးကို ပံုမွန္ေသာက္ေနၾကလို႔ သူတို႔နဲ႔ ေနရဲတယ္”ဟုလည္း မဝင္းဝင္းႏိုင္က ဆို သည္။

ကိုစူပါကလည္း ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေဂဟာတြင္ ေနမေကာင္းသူ ေဝဒနာရွင္မ်ား၊ ART ေဆးေသာက္ေနရသူမ်ား၊ ေဆး႐ံုမွ ဆင္းလာၿပီး စိတ္ခ်ရသည့္ အေျခအေနမရွိေသးသူမ်ား ရွိေနေသာေၾကာင့္ ေဝဒနာရွင္မ်ားကို ၎တို႔ ေနထိုင္ရာေဒသမ်ား သို႔ ျပန္လႊတ္မည္ ဆိုလွ်င္ မ်ားစြာအခက္အခဲ ျဖစ္ၾကရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။

HIV/AIDS ေဝဒနာရွင္မ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္သည့္ လုပ္ငန္းကို NLD လူမႈအေထာက္အကူျပဳ အဖြဲ႔က ရန္ကုန္တိုင္း အတြင္း ေဂဟာ ၃ ခုကို ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွ စတင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ေက်ာက္ပန္းေတာင္း၊ ေအာင္လံ၊ ေတာင္တြင္းႀကီး၊ စသည့္ ၿမိဳ႕နယ္မ်ားမွ ေဝဒနာရွင္မ်ား အမ်ားဆံုး ျဖစ္ၾကေၾကာင္း၊ ေတာင္ဒဂံု ၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေဂဟာတြင္ ေနထုိင္သူ ၈၀ ေက်ာ္ ရွိေၾကာင္း သိရွိရသည္။

ေဝဒနာရွင္မ်ားအား ေျပာင္းေရႊ႕ၿပီး ေဂဟာဖ်က္မည္ဆိုသည့္ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကူညီရန္ ၿဗီတိသွ် သံအရာရွိ၊ ဖိလစ္ပိုင္ သံအမတ္၊ ၾသစေၾတးလ် ဒု သံအမတ္ တို႔ႏွင့္ ယေန႔ေတြ႔ဆံုၿပီး ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္ဟု NLD ေခါင္းေဆာင္ တဦးျဖစ္သူ ဦးဝင္းတင္ က ဧရာဝတီ သို႔ ေျပာသည္။

ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေဂဟာမွ ေဝဒနာရွင္မ်ားကို လက္ရွိေနရာတြင္ ႏိုဝင္ဘာလ ၂၅ ရက္ေန႔ေက်ာ္ၿပီး ေနထိုင္ပါက ဖမ္ဆီး မည္ဟု အာဏာပိုင္မ်ား က ယခုလ ၁၈ ရက္ေန႔တြင္ ၿခိမ္းေျခာက္ ေျပာဆိုခဲ့သည္။

---------

ေစတနာရွင္ အႏုပညာသည္ေတြ AIDS ေ၀ဒနာရွင္ေတြကို ေတြ႕ဆံုႏွစ္သိမ့္

2010-11-22T16:33:00.001-08:00

VOA
By ဦးမုိးေဇာ္ တနလၤာ, 22 ႏိုဝင္ဘာ

NLD လူငယ္ေတြ ဦးေဆာင္ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ ရန္ကုန္တုိင္း ေတာင္ဒဂုံၿမိဳ႕နယ္က HIV/AIDS လူမႈေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာကို ဒီကေန႔ မနက္မွာ အကယ္ဒမီ ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္လည္းျဖစ္၊ နာေရးကူညီမႈအသင္း ဥကၠ႒လည္း ျဖစ္တဲ့ ဦးေက်ာ္သူနဲ႔ တျခား အႏုပညာသည္ေတြက သြားေရာက္ အားေပးခဲ့ပါတယ္။ အခုလုိ ထင္ရွားတဲ့ အႏုပညာသည္ေတြ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ေရာက္လာတာေၾကာင့္ လူနာေတြ အံအားသင့္ ၀မ္းေျမာက္ခဲ့ၾကသလို အႏုပညာရွင္ေတြကလည္း လူသားခ်င္း စာနာစိတ္နဲ႔ သူတုိ႔ကို ေႏြးေထြးလံုၿခံဳရာ ေနရာမွာပဲ ဆက္လက္ ေနေစခ်င္ေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆုိၾကပါတယ္။ အျပည့္အစုံကုိ ဗြီအိုေအ ထိုင္းအေျခစိုက္ သတင္းေထာက္ ကိုမိုးေဇာ္က တင္ျပေပးထားပါတယ္။

အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖဲြ႕ခ်ဳပ္က မျဖဴျဖဴသင္းနဲ႔ လူငယ္ေတြ ဦးေဆာင္ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္က HIV/AIDS လူမႈေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သြားေရာက္ ေတြ႕ဆံုၿပီးတဲ့ ေနာက္တရက္မွာ အာဏာပိုင္ေတြက ေျပာင္းေရႊ႕ဖို႔ စီစဥ္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူမႈေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာက လူနာေတြကေတာ့ တျခားေနရာကို ေျပာင္းေရႊ႕ရရင္ ART ေဆး ပံုမွန္မရမွာနဲ႔ လံုေလာက္တဲ့ က်န္းမာေရး ကူညီေစာင့္ေရွာက္မႈ မရမွာ စိုးတာေၾကာင့္ မေျပာင္းလိုၾကပါဘူး။

ဒီကေန႔ မနက္မွာေတာ့ ေရႊ႕ေျပာင္းခိုင္းတာေၾကာင့္ စိတ္ဒုကၡ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ လူနာေတြကို အႏုပညာရွင္ေတြ စုစည္းၿပီး သြားေရာက္ေတြ႕ဆံု အားေပးခဲ့ၾကတယ္လုိ႔ ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ ေက်ာ္သူက အခုလုိ ေျပာပါတယ္။

“က်ေနာ္တုိ႔ ဒီေဂဟာသြားတာ က်ေနာ္ရယ္၊ က်ေနာ့္ဇနီး ေရႊဇီးကြက္ရယ္၊ ဆရာမ ေဒၚသန္းျမင့္ေအာင္ရယ္၊ က်ေနာ္တုိ႔အသင္းက တခ်ဳိ႕ပါတယ္။ ေနာက္ အနဂၢရယ္၊ သံသာ၀င္းရယ္၊ အဆုိေတာ္ပိုင္းကေပါ့ေလ။ ေနာက္ က်ားေပါက္၊ က်ားေပါက္တုိ႔ လင္မယားရယ္၊ ေနာက္ ဒါ႐ိုက္တာ မင္းထင္ကိုကိုႀကီးရယ္ သြားၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဒံေပါက္ထမင္း သြားေကြ်းတယ္၊ ေရခဲမုန္႔နဲ႔ ဒံေပါက္ထမင္း။ ေနာက္ အ၀တ္အစား၊ အနဂၢဆို သူ႔အ၀တ္အစားေတြ လႉတယ္။ က်ေနာ္က က်ေနာ့္တီရွပ္ေတြ လႉတယ္။ ေနာက္ ျပည္ၿမိဳ႕ ေရႊေပါက္ပင္ ဆရာေတာ္ႀကီးဆီမွာ လုပ္ခဲ့တဲ့ ပန္းေပါင္းဘုရားတဆူ က်ေနာ္လႉခဲ့တယ္။ ေနာက္ ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ က်င့္စဥ္ေတြ၊ အဲဒါေတြ လႉခဲ့တယ္။”

ရန္ကုန္ နာေရးကူညီမႈ အသင္းရဲ႕ ဥကၠ႒ျဖစ္တဲ့ သ႐ုပ္ေဆာင္ ေက်ာ္သူက HIV/AIDS ျဖစ္ေနသူေတြကို လူသားခ်င္း စာနာစိတ္နဲ႔ သူတုိ႔အတြက္ ေႏြးေထြးတဲ့ ေနရာမွာပဲ ဆက္ေနေစခ်င္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

“အမွန္မွာကေတာ့ လူသားေတြ အတြက္ေပါ့ေလ၊ လူသားေတြအတြက္ လုိက္နာေဆာင္ရြက္ရမယ့္ က်င့္၀တ္ေတြေတာ့ လူသားဆန္ဆန္ က်င့္ႀကံဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ ဘာလုိ႔လဲဆို HIV လူနာေတြကလည္း လူသားေတြျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) မွာဆုိရင္ သၿဂဳႋဟ္ေပးရတာ လူေပါင္းစံုပဲ သၿဂဳႋဟ္ေပးရတာ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ ဆံုးတယ္ဆုိလည္း က်ေနာ္တုိ႔ သၿဂဳႋဟ္ေပးရတယ္။ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ ဆံုးတယ္ဆုိလည္း သၿဂဳႋဟ္ေပးရတယ္။ ထိုနည္းတူစြာ ဘာသာမ်ဳိးစံု၊ လူမ်ဳိးေပါင္းစံု၊ ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေရြး က်ေနာ္တုိ႔ သၿဂဳႋဟ္ေပးရတယ္။

“ဒါက က်ေနာ္တုိ႔က လူသားတေယာက္ အေနနဲ႔ သတ္မွတ္ၿပီးေတာ့ သၿဂဳႋဟ္ေပးရတာ။ အခု မျဖဴျဖဴသင္းတို႔ HIV ေရာဂါသည္ေတြ ဆိုတာကလည္း လူသားေတြပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ လူသားေတြအတြက္ကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔က အေရးႀကီးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတုိ႔ ေႏြးေထြးတဲ့ ေနရာေလးမွာ သူတို႔ စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္ခ်မ္းသာနဲ႔ ေနသြားဖုိ႔က အေရးႀကီးတယ္။ သူတုိ႔ ေႏြးေထြးတဲ့ ေနရာမွာပဲ ေနေစခ်င္တယ္။ ဒါက က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ဆႏၵပဲ။”

HIV/ AIDS လူမႈေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာကို သြားေရာက္ခဲ့တဲ့ အဆိုေတာ္ အနဂၢကလည္း သူ ေတြ႔ႀကံဳခံစားရတာကို အခုလုိ ေျပာပါတယ္။

“သူတို႔က အံအားသင့္ၿပီး အရမ္းေပ်ာ္ၾကတာေပါ့ေနာ္။ က်ေနာ္တို႔ အႏုပညာရွင္ေတြ အေနနဲ႔ သူတုိ႔ဘက္ကေန ရပ္တည္ေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပည္သူျပည္သား အေနနဲ႔ သူတုိ႔ဘက္က ရပ္တည္ေပးတယ္ ဆုိေတာ့ သူတုိ႔လည္း အားတက္တာေပါ့။ ၾကားလာရတာ တခုကေတာ့ သူတုိ႔ကေတာ့ ဒီေနရာမွာ သူတုိ႔ ဆက္ေနခ်င္တယ္ ဆုိတာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ၾကားလာရတယ္။

“က်ေနာ္တို႔ ျမင္တာက သူတုိ႔က တုိင္းတပါးက လူေတြမွ မဟုတ္တာ။ ကိုယ့္ တိုင္းသူျပည္သားေတြပဲ။ ေနာက္တခု သူတုိ႔က ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ သူေတြပဲ၊ ေရာဂါသည္ေတြပဲ၊ ဒီလုိမ်ဳိး က်ေနာ္ျမင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒါေတြအကုန္လံုးကိုလည္း လူသားခ်င္း စာနာတဲ့စိတ္ ရိွတယ္ဆုိရင္ ဒါေတြ မလုပ္သင့္ဘူးလို႔ပဲ က်ေနာ္ျမင္ပါတယ္။”

HIV/AIDS လူမႈေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာမွာ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ ခံယူေနသူ တေယာက္ကေတာ့ အခုလို ဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္မွာ အႏုပညာရွင္ေတြ လာေရာက္တဲ့အတြက္ သူတို႔ေတြအားလံုး ၀မ္းေျမာက္ေနေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။

“က်ေနာ္တုိ႔ ေျပာင္းရ ေရႊ႕ရမယ္ ဆုိတဲ့အတြက္ အကုန္လံုး စိတ္ဆင္းရဲေနတယ္ေလ။ ဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္မွာ လာတဲ့အတြက္ ပိုၿပီး ၀မ္းသာတာေပါ့ဗ်ာ။ သူတုိ႔လည္း လူမႈေရး အသင္းတခုကေနၿပီးေတာ့ လာၿပီးေတာ့ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ေပါ့ေနာ္ ဒီကိစၥကို ၀ိုင္း၀န္းေျဖရွင္းမယ္ ဆုိတဲ့အေၾကာင္း ေျပာသြားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ အားရိွတာေပါ့ဗ်ာ။ လူနာေတြ အကုန္လံုးက။”

အခုအခါမွာေတာ့ ျမန္မာျပည္အႏွံ႔က လာေရာက္ၿပီး HIV/AIDS အတြက္ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ ခံယူေနသူေတြကို ဒီေဂဟာမွာ ဆက္လက္ ေနထုိင္ဖုိ႔အတြက္ အာဏာပိုင္ေတြဘက္က ဧည့္စာရင္း ထပ္မံ ထုတ္မေပးေတာ့ပါဘူး။ ဒီလို ထုတ္မေပးတာဟာ ရပ္ကြက္အတြင္းက တိုင္ၾကားတာေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္လုိ႔ အာဏာပုိင္ေတြက အေၾကာင္းျပၿပီး သာေကတက အစိုးရ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ ေဂဟာကို ေျပာင္းေရႊ႕ဖို႔အတြက္ ေဆြးေႏြးထားေပမဲ့ လူနာေတြကေတာ့ မသြားလုိၾကဘူးလုိ႔ သိရပါတယ္။

ဒီလ ၂၅ ရက္ေန႔အထိ ေတာင္ဒဂံုက ေဂဟာမွာ လူနာေတြ ဆက္လက္ေနထိုင္မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ အေရးယူမယ္လုိ႔ အာဏာပိုင္ေတြက ေျပာဆုိထားပါတယ္။

HIV ေဝဒနာရွင္ေတြအတြက္ ဧည့္စာရင္းတုိင္ၾကားတာကို လက္မခံ

2010-11-22T16:29:00.000-08:00

RFA
2010-11-21

အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ မျဖဴျဖဴသင္းရဲ႕ ေနအိမ္္မွာ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ HIV/AIDS ေဝဒနာရွင္ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာမွာ ေနထုိင္ၾကတဲ့ ေဝဒနာရွင္ေတြအတြက္ မေန႔ညက ဧည့္စာရင္း သြားေရာက္တုိင္ၾကားခဲ့တာကို အာဏာပိုင္ေတြက လက္မခံခဲ့ဘူးလို႔ သိရပါတယ္။

ဒီေဂဟာကို တာဝန္ယူေနသူတဦးျဖစ္တဲ့ ကိုရာဇာက- ရပ္ကြက္တာဝန္ရွိသူတဦး သူတို႔ထံ ဒီကေန႔ လာေရာက္ၿပီး ေလာေလာဆယ္ ဧည့္စာရင္းတုိင္ၾကားမႈကို လက္မခံႏုိင္ေသးဘူးလုိ႔ အသိေပးခဲ့ေၾကာင္း အာအက္ဖ္ေအက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရာမွာ ေျပာဆုိပါတယ္။

“ညက သြားတုိင္ေတာ့ ရဝတရံုးက ၉ နာရီေလာက္ႀကီး ပိတ္ထားတယ္။ ပိတ္ထားေတာ့ ဒီစာရြက္ေတြကို ရယက က က်ေနာ္တုိ႔ဆီကို ဧည့္စာရင္း အျမဲတမ္း လာယူေနတဲ့ ကိုခင္ေမာင္ေဌးဆုိတဲ့ ရာအိမ္မွဴးအိမ္ကို ဝင္ေပးတယ္။ သူက ဒီမနက္ ၁၁ နာရီထုိးေတာ့ အဲဒီစာရြက္ေတြကို ျပန္ယူလာၿပီးေတာ့ ဒီကိစၥေတြကို ၂၅ ရက္ေန႔ ေနာက္မွ လုပ္ပါတဲ့။ ၂၅ ရက္ေန႔မွာ လူႀကီးက ေျပာင္းဆုိရင္ ေျပာင္းပါတဲ့၊ မေျပာင္းနဲ႔ဆုိရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဧည့္စာရင္း ဆက္ေပးပါ့မယ္ ဆုိၿပီး လာ အေၾကာင္းျပန္သြားတယ္”

မေန႔က ရန္ကုန္တိုင္း က်န္းမာေရးဌာန တာဝန္ရွိပုဂၢိဳလ္ေတြက ေဂဟာကို လာေရာက္ၿပီး ေဆြးေႏြး ညွိႏႈိင္းခဲ့ၾကပါတယ္။ ေဂဟာမွာ လူနာေတြ အရမ္းမ်ားေနမယ္ဆုိရင္ သူတုိ႔ေဆးရံုုကို ပို႔ႏုိင္ေၾကာင္း ေျပာဆုိခဲ့ ပါတယ္။ ကိုရာဇာက ေဂဟာမွာ လူနာေတြ ဆက္လက္ ေနထုိင္ခြင့္ရၿပီး ၂၅ ရက္ေန႔ မတုိင္ခင္ ဧည့္စာရင္း ထပ္မံတုိင္ၾကားခြင့္ ရရွိမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္လို႔လည္း ေျပာပါတယ္။

HIV/AIDS ေဂဟာကိစၥ က်န္းမာေရးဌာန လာေရာက္ေဆြးေႏြး

2010-11-20T16:29:00.000-08:00

RFA
2010-11-20

အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္က HIV/AIDS ေဝဒနာသည္ ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာကို အာဏာပိုင္ေတြက ပိတ္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနဆဲမွာပဲ ဒီကေန႔ မနက္ပိုင္းမွာ ရန္ကုန္တိုင္း က်န္းမာေရးဌာန တာဝန္ရွိပုဂၢိဳလ္ေတြက ေဂဟာ တာဝန္ရွိသူေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုၿပီး ေဆြးေႏြးညွိႏႈိင္း ခဲ့ၾကတယ္လို႔ သတင္း ရရွိပါတယ္။

ရန္ကုန္တိုင္း က်န္းမာေရးဦးစီးမွဴး ေဒါက္တာဦးလွျမင့္ ေခါင္းေဆာင္တဲ့အဖြဲ႔က လူနာ ေစာင့္ေရွာက္ေရးေဂဟာ တာဝန္ခံ ကိုရာဇာနဲ႔ အဖြဲ႔ကို ေခၚယူၿပီး ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္ ေဆးရံုတခုမွာ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတာပါ။ ဒီ ေဆြးေႏြးမႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေဝဒနာသည္ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး တာဝန္ခံ NLD ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ မျဖဴျဖဴသင္းက RFA ကို အခုလိုေျပာပါတယ္။

“ဒီေန႔မနက္က တုိင္းက်န္းမာေရးအဖြဲ႔က လာၾကည့္သြားတာ ရွိတယ္။ ဆရာဝန္ႀကီးေတြ လာၿပီးေတာ့ လူနာေတြ တည္းဖို႔ ခုိဖို႔ အေျခအေန၊ လူနာေတြ အရမ္းမ်ားေနတယ္ ဆုိရင္ သူတုိ႔ဆီကုိလည္း ပို႔လို႔ရတယ္ ဆုိတဲ့အေၾကာင္း။ ဘာမွ ျပႆနာ မရွိပါဘူး။ သူတုိ႔ဘက္က ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းပါပဲ။ ေနာက္တခုက သူတုိ႔ သာေကတမွာ ထားတဲ့ လူနာတည္းခုိေဆာင္ကိုလည္း လာၾကည့္ပါ ေပါ့။ သူတုိ႔ အေယာက္ ၅၀ ေလာက္ လက္ခံထားလုိ႔ ရတယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ က်မတုိ႔ဆီမွာ ျပႆနာတခုက မဝတ ဥကၠ႒ ဦးကိုကိုလိႈင္ ဆုိတဲ့ တေယာက္က ၂၅ ရက္ေန႔မွာ လူနာေတြ အားလံုး ဒီအိမ္က ထြက္ေပးရမယ္ဆုိတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ေျပာထားတာ ရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီညဆုိရင္ ဧည့္စာရင္းက ျပည့္သြားၿပီ။ ဒီည ပံုမွန္ လုပ္ေနက်အတုိင္း ဧည့္စာရင္းကေတာ့ သြားတုိင္မယ္၊ အဲဒီက်ရင္ေတာ့ အေျခအေန ဘယ္လုိျဖစ္မလဲ ဆုိတာ မသိဘူး။ ဒါ အာဏာပိုင္ အေျခအေနေပါ့။ ဟိုဘက္က က်န္းမာေရး အေျခအေနနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ေတာ့ ဆရာဝန္ႀကီးေတြ ဘာေတြ အားလံုး အဆင္ေျပပါတယ္”

က်န္းမာေရးဌာန တာဝန္ခံေတြက အခုလို ေျပလည္ရာ ေျပလည္ေၾကာင္း လာေရာက္ ေဆြးေႏြးၾကေပမယ့္ လူနာေတြ ၂၅ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုး ျပန္ရမယ္ဆိုၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပိုင္ေတြဘက္က ႏွင္ထုတ္ထားတဲ့ ကိစၥကိုေတာ့ ဘာမွ မသိရေသးဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ က်န္းမာေရးဌာန တာဝန္ခံေတြက အခုလို ေျပာဆို ေဆြးေႏြးတဲ့အေပၚမွာ ေက်နပ္မႈ ရွိတယ္လို ့ မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာပါတယ္။

“အခုလိုမ်ဳိး ေဆြးေႏြးလိုက္ရင္ ျပႆနာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေျပလည္သြားမယ္လုိ႔လည္း ေမွ်ာ္လင့္တယ္။ အဲလုိမ်ဳိး မေဆြးေႏြးဘဲနဲ႔ သူတုိ႔ ေျပာခ်င္တာ ေျပာမယ္၊ သူတုိ႔ လုပ္ခ်င္တာလုပ္မယ္၊ အမိန္႔ေတြ ေပးေနမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ က်မတို႔ အေနနဲ႔ လက္ခံမွာ မဟုတ္ဘူး။ အခုလို ေဆြးေႏြးတာမ်ိဳးကို က်မတို႔ အေနနဲ႔ ႀကိဳဆုိတယ္”

ေလာေလာဆယ္ မျဖဴျဖဴသင္း၊ ကိုရာဇာတုိ႔ ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ထားတဲ့ လူနာ အေယာက္ (၈၀) ဝန္းက်င္ ရွိေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

NLD ေစာင့္ေရွာက္ေရးေဂဟာရိွ HIV လူနာမ်ား ေနရာေရႊ႕ရန္ ေဆြးေႏြး

2010-11-20T16:28:00.000-08:00

VOA
By သားညႊန္႔ဦး စေန, 20 ႏိုဝင္ဘာ

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ အဖဲြ႔၀င္ မျဖဴျဖဴသင္း ဦးစီးေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းက HIV လူနာသည္မ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာမွာ လူနာေတြ ထားခြင့္မေပးေတာ့ဘူးလို႔ အာဏာပိုင္ေတြက ဖိအားေပး ေျပာဆိုၿပီးတဲ့ေနာက္ ဒီကေန႔မွာေတာ့ အဲဒီ တည္းခိုေဆာင္မွာ တာ၀န္ခံေဆာင္ရြက္ေနသူ အခ်ိဳ႕ကို အစိုးရက်န္းမာေရး ဦးစီးဌာနက ေခၚယူေတြ႔ဆံုခဲ့ပါတယ္။ လူနာေတြကို အစိုးရက စီစဥ္ထားတဲ့ ေစာင့္ေရွာက္ေရး ဌာနတခုကို လဲႊေျပာင္းေပးဖို႔ အာဏာပိုင္ေတြဘက္က ေျပာဆိုေဆြးေႏြးတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အေၾကာင္းစံုကိုေတာ့ ကိုသားညြန္႔ဦးက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားပါတယ္။

“က်ေနာ္တုိ႔ကို ေဆးရံုကိုလာဖို႔ဆိုၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကို ကားနဲ႔လာေခၚသြားတယ္။”

ဘယ္ေဆးရံုလဲခင္ဗ်။ -

“ေတာင္ဒဂံုက ေဆးရံု၊ ေဆးရံုကိုသြားၿပီးေတာ့ က်ေနာ္က မယက ဥကၠ႒ပဲလား၊ က်န္းမာေရးဌာနကလူေတြနဲ႔ ဥကၠ႒နဲ႔က အရင္ ၂ ခါလာဖူးတယ္ဗ်။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္က တြဲေတြ႔ရမယ္ထင္လို႔ေပါ့ဗ်ာ။ သြားလိုက္ေတာ့ အဲဒီမွာ မယက ဥကၠ႒မရွိဘဲနဲ႔ ရန္ကုန္တုိင္း က်န္းမာေရးဦးစီးဌာနကေပါ့ဗ်ာ။ အႀကီးဆံုး တိုင္းက်န္းမာေရးမႉး ဆရာႀကီး ဦးလွျမင့္ တေယာက္ ေတြ႔တယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ NLD က ေဒါက္တာမ်ိဳးသန္႔၊ ေ၀ဘာဂီ ေဆးရံုအုပ္ ဦးခင္ေအာင္ေစာ၊ တိုင္းရင္းဒုဦးစီးမႉး ေဒၚစႏၵာ၀င္း၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တီဘီ တိုက္ဖ်က္ေရးဦးစီးဌာန ညႊန္ၾကားေရးမႉး ေဒါက္တာ ျမျမ၀င္းနဲ႔ ေဒါက္တာ ေဒၚတင္မိမိခိုင္ တို႔ ၆ ေယာက္ ေတြ႔တယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္တို႔ ဘက္ကေတာ့ က်ေနာ္ရယ္။ မျဖဴညီမ မမာလာထြန္းရယ္၊ မဥမၼာရယ္၊ ကိုသိန္းျမင့္ထြန္းရယ္ ၄ ေယာက္ေပါ့။ သူတို႔ကေျပာတာကေတာ့ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းပါပဲ။ ဒါေပမဲ့လို႔ မယက ကေျပာသလိုပါပဲ။ အရပ္ထဲမွာ complaint ေတြ ရွိေနတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳးႀကီးေနတာ မေကာင္းဘူး။ တီဘီေတြဘာေတြဆုိလည္း အျပန္အလွန္ ကူးစက္တတ္တယ္ေပါ့။ သူတို႔ဆီမွာလည္း ဒီလို္မ်ိဳးလုပ္ထားတာ တခုရွိတယ္။ အဲဒီကို ပို႔ေစခ်င္ တယ္ေပါ့။”

ဘယ္ေနရာကို ပို႔ေစခ်င္တာလဲ သူတို႔က။ -

“သာေကတ က (၇) ရပ္ကြက္ေပါ့ေနာ္။ သာေကတ အ၀ိုင္းနားေလးမွာရွိတဲ့ က်ေနာ္တို႔ထားတဲ့ဟာ တခု၊ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ဘက္ကသာတာက ဆရာ၀န္ေတြဘာေတြ ရွိတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဆရာ၀န္ေတြဘာေတြ ရွိတယ္၊ လိုအပ္တဲ့ ေဆး၀ါးကုသမႈ ခ်က္ခ်င္း ေပးႏိုင္တယ္၊ ေနာက္ၿပီး အေရးေပၚလိုအပ္တယ္ဆိုလဲ ေ၀ဘာဂီတို႔ မဂၤလာဒံုတို႔ကို တင္ႏိုင္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။”

အဲဒီေတာ့ ကိုရာဇာတို႔ ဘယ္လိုစဥ္းစားလဲ။ လူနာေတြကို သူတို႔ဆီကုိပဲ လႊဲမလား။ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ -

“ဒီေန႔ တပါတည္း ျပန္ေျပာလိုက္တာရွိပါတယ္။ အဲဒါကဘာလဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ သေဘာဆႏၵနဲ႔ လူနာေတြကို အတင္းအက်ပ္ ေျပာင္းေရႊ႕လို႔မရဘူး။ က်ေနာ္တို႔ လူနာေတြရဲ႕ သေဘာဆႏၵကိုလည္း ေမးရဦးမယ္။ က်ေနာ္တို႔လည္း နားလည္ပါတယ္လို႔ ထုိက္သင့္သေလာက္။ က်ေနာ္တို႔လဲ လုပ္လာတာ ၈ ႏွစ္ ေက်ာ္ေနၿပီဆိုေတာ့။ ဒီလို ေရာဂါကူးစက္မႈေတြ၊ အျပန္အလွန္ကူးစက္မႈ ေရာဂါကိစၥေတြ က်ေနာ္တို႔လည္း နားလည္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔လဲ အတတ္ႏုိင္ဆံုး အေဆာက္အဦးေတြ တိုးခ်ဲ႕ဖို႔လည္း ႀကိဳးစားေနတယ္။ အဲဒါေတြလုပ္ၿပီးရင္ က်ေနာ္တုိ႔ သီးသီးျခားျခားေလး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပါ့မယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္ လာၾကည့္မယ္။ က်ေနာ္ တရက္လာၾကည့္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားဦးမယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဒီလိုပဲ ေျပာထားတယ္။”

ဟုတ္ကဲ့။ လိုက္ၾကည့္မယ္ဆိုတာက အဲဒီ တည္းခိုေဆာင္ကို ကိုရာဇာတို႔က သြားၾကည့္မယ္ေပါ့။ -

“ဒီလိုဗ်ာ။ ဒါက တတိယအႀကိမ္ေတြ႔တာ။ ဒီဆရာ၀န္အုပ္စုနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔က။ ေတြ႔ၿပီးေတာ့ အဲဒီလိုပဲ သူတို႔ဆီကို ပို႔လို႔ရပါတယ္။ ကုလို႔ရပါတယ္။ ႏွစ္တိုင္းပဲလာေျပာတယ္။ ေျပာေတာ့ က်ေနာ္ သြားပို႔တယ္။ တေယာက္ သြားပို႔ေသးတယ္။ သြားပို႔တဲ့ဟာကို အဲဒီတုန္းက အေစာင့္တေယာက္က က်ေနာ္တုိ႔ကို ေမာင္းထုတ္တယ္ဗ် က်ေနာ္တို႔ကို။ အဲဒါ အဲဒီအေျခအေနကိုလည္း က်ေနာ္တို႔ ေျပာျပလိုက္တယ္ေလ။ ေျပာျပလိုက္ေတာ့ သူတို႔က မဟုတ္ပါဘူး၊ မျပဳပါဘူး ဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ တခါတရံက်ေတာ့ သူတို႔က ေအာက္မွာ တကယ္ ျဖစ္ေနတာေတြကို သိခ်င္မွသိတာဗ်။ အဲဒီလိုမ်ိဳးကလည္း ရွိတယ္။”

လူနာေတြရဲ႕ သေဘာထားကေရာ ဘယ္လိုရွိလဲခင္ဗ်။ -

“လူနာေတြ အကုန္လံုးကို က်ေနာ္ ေမးၾကည့္တယ္။ သူတို႔က က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ကင္းလြတ္ၿပီးေတာ့ မေနခ်င္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ပဲ ေနမယ္ေျပာတယ္။ ဖမ္းခ်င္လည္း ဖမ္းပါေစတဲ့။ မတတ္ႏိုင္ဘူးတဲ့။ ဒီမွာေနရာတာ အဆင္ေျပတယ္ေပါ့ေလ။”

ဟိုေနရာမွာက်ေတာ့ ဆရာ၀န္လည္း ရွိမယ္၊ ေဆး၀ါးလည္း ႏိုင္တဲ့သေဘာ ပိုမရွိႏိုင္ဘူးလားခင္ဗ်။ -

“အဲဒါက ေျပာလို႔ရွိရင္ ဒီမွာျဖစ္ေနတဲ့ကိစၥက အျခား အျခားေသာ facilities ဆိုတာထက္ ေမတၱာတရား ငတ္မြတ္မႈရဲ႕ ျပႆနာပဲဗ်။ အဲဒါပဲ။ လူေတြကို တကယ္တမ္း ေမတၱာတရားေပးႏုိင္တာက မျဖဴလို႔ပဲ သူတို႔ယံုတယ္။ မျဖဴျဖဴသင္း လို႔ပဲ သူတို႔သိထားတယ္။ သူတို႔နဲ႔ေတြ႔တဲ့သူေတြက လူေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႔ရတာကိုး။ မျဖဴ တေယာက္တည္းနဲ႔ ေတြ႔ရတာမဟုတ္ဘူး။ ေဆးရံုသြားေတြ႔ရတယ္။ ေဆးခန္းေတြ သြားရတယ္။ counseling ေတြ၀င္ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ရင္ထဲမွာ မွတ္မွတ္သားသား ရွိေနတာက မျဖဴျဖဴသင္းပဲဗ်။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔ သူတို႔က ဒီမွာေနရတာ ပိုအဆင္ေျပတယ္လို႔ သတ္မွတ္တာေပါ့။”

ဒီကေန႔ ကိုရာဇာ က်န္းမာေရး ဦးစီးဌာနကလူေတြနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အခါမွာေရာ တျခား အာဏာပိုင္ေတြဘက္က ကမ္းလွမ္းတာကို မလုပ္ရင္ တခုခုလုပ္မယ္ဆိုတဲ့ ၿခိမ္းေျခာက္တဲ့သေဘာမ်ိဳးေရာ ေဆာင္လား။ -

“အဲဒီလုိေတာ့ မေျပာဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ က်န္းဦးစီးကလူ ေျပာတဲ့အထဲမွာေတာ့ အရပ္က complaint ဆိုတဲ့ကိစၥကဗ်ာ အရပ္ထဲနဲ႔ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ အဆင္မေျပေအာင္ သူတို႔ လုပ္ခ်င္ရင္ လုပ္လာႏိုင္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ယဥ္ေက်းပါတယ္။ ဒီေန ဆရာ၀န္ႀကီးေတြ၊ ဆရာမႀကီးေတြက။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဒီလို ေခၚေျပာတဲ့အတြက္လည္း က်ေနာ္ ေက်နပ္ပါတယ္။”

တာ၀န္ခံတဦးျဖစ္တဲ့ ကိုရာဇာကို ကိုသားညႊန္႔ဦး ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့တာပါ။ NLD ကဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ အဲဒီ ေစာင့္ေရွာက္ေရးေဂဟာမွာ HIV လူနာသည္ ၈၀ ေက်ာ္ရိွေနတာပါ။ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ႏို၀င္ဘာလ ၁၇ ရက္ေန႕တုန္းက အဲဒီေဂဟာကို သြားေရာက္ၿပီး လူနာေတြကို ေတြ႔ဆံုအားေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာပဲ ဒီလူနာေတြကို တျခားေနရာေတြကို ေျပာင္းေရႊ႕ရမယ္ဆိုၿပီး ဖိအားေပးမႈေတြ လုပ္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီခ်ဳပ္ႏွင့္ တသီးပုဂၢလမ်ား ကြန္ယက္ေထာင္ရန္ သေဘာတူ

2010-11-19T16:31:00.000-08:00

ကိုဝိုင္း | ေသာၾကာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ ၁၉

ခ်င္းမိုင္ (မဇၥ်ိမ) ။ ။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲရံႈးနိမ့္ခဲ့သည့္ တသီးပုဂၢလ အမတ္မ်ားအၾကား ကြန္ယက္တခု ထူေထာင္ရန္ HIV/ AIDS ပိုးရွိသူမ်ား ကူညီေစာင့္ေ႐ွာက္ျခင္းျဖင့္ စတင္မည္ဟု ယေန႔သေဘာတူခဲ့ၾကသည္။
ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္ ကေမၻာဇ ၂ လမ္းတြင္ NLD ကုသေစာင့္ေရွာက္မႈ ခံယူေနေသာ HIV/ AIDS ပိုးရွိသူမ်ားအား ရပ္ကြက္အာဏာပိုင္မ်ားက ဧည့္စာရင္းတိုင္ ေနထိုင္ခြင့္ မၾကာမီပိတ္ပင္ေတာ့မည့္အေပၚ တုန္႔ျပန္ လႈပ္ရွား သြားၾကမည္ဟု ကမာရြတ္ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္တသီးပုဂၢလအေ႐ြးခံခဲ့သူ ေဒါက္တာဖုန္းဝင္းက ဆုိသည္။
NLD ဗဟို႐ုံးခ်ဳပ္၌ တသီးပုဂၢလ ၁၂ ဦးႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦးတင္ဦး၊ ဦးဝင္းတင္၊ေဒၚျဖဴျဖဴသင္း တို႔ ယေန႔မနက္ ၂ နာရီခန္႔ၾကာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ရာမွ သေဘာတူညီၾကေၾကာင္း သူက ေျပာသည္။

“ေဒၚစုေျပာတာက လက္ေတြ႔အလုပ္တခု လုပ္ၿပီးေတာ့ ကြန္ယက္တခုကို ဘယ္လို တည္ေဆာက္မလဲ ဆိုတာေပါ့။ ျဖဴျဖဴသင္းတို႔ လူနာေတြကို ေတာင္ဒဂံုကေန အတင္းႏွင္ထုတ္တဲ့ကိစၥကို ၀ိုင္းကူးေပးခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ ။ က်ေနာ္တို႔က ဝိုင္းၿပီး ကူေပးၾကမွာေပါ့ဗ်ာ” ဟု ေဒါက္တာဖုန္းဝင္း က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

NLD ဗဟိုဦးစီးေကာ္မတီဝင္ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္း ဦးေဆာင္ ကုသေစာင့္ေရွာက္ေပးေနေသာ ေတာင္ဒဂံု HIV/AIDS ကယ္ဆယ္ေရးစင္တာ၌ ေဝဒနာသည္ ၆၆ ဦး ရွိေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

ေဒါက္တာဖုန္းဝင္း၊ ေဒၚယူဇာေမာ္ထြန္း၊ ဦးတင္ဆန္း၊ ဦးစန္းျမင့္၊ ဦးသိန္းတင္၊ ဦးမိုးထြန္း၊ ေရွ႕ေန ဦးလွမ်ဳိးျမင့္၊ ဦးရန္ေက်ာ္၊ ဦးဝင္းခ်ဳိ၊ ဦးလွရွိန္၊ ဦးဝင္းကိုကိုဝင္း၊ ဦးသန္႔ေဇာ္ဦးတို႔ သြားေရာက္ေတြ႔ဆံုၾကသည္။

ေဒါက္တာဖုန္းဝင္း၊ ေဒၚယူဇာေမာ္ထြန္း၊ ဦးတင္ဆန္း၊ ဦးစန္းျမင့္၊ ဦးမိုးထြန္း၊ ဦးသိန္းတန္တို႔ ပါဝင္သည့္ တစ္သီးပုဂၢလကုိယ္စားလွယ္မ်ားအဖဲြ႔ "Independent Democratic Group" က HIV/AIDS အလႉရွင္ႏိုင္ငံမ်ားမွတဆင့္ လူနာမ်ားလြတ္လပ္စြာေနထိုင္ကုသခံပိုင္ခြင့္အတြက္ သက္ဆိုင္ရာဌာနမ်ားကို ဖိအားေပးေျပာဆိုရန္ တာဝန္ယူလိုက္သည္။

သူတို႔ ၆ ဦးအဖြဲ႔က HIV, AIDS ေဝဒနာရွင္မ်ားအေနျဖင့္ မိမိတုိ႔ႏွစ္သက္သည့္ေနရာတြင္ ဆက္လက္ တည္းခိုေနထိုင္ခြင့္ ရရွိေရးသည္ အေျခခံ လူ႔အခြင့္အေရးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ႏုိင္ငံေရး၊ လူမႈေရးႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးတုိ႔တြင္ လြတ္လပ္စြာေရြးခ်ယ္ပုိင္ခြင့္သည္ အေျခခံက်ၿပီး အေရးၾကီးေသာ အခြင့္အေရးျဖစ္ေၾကာင္း ယေန႔ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။

ေတြ႔ဆံုပြဲ တက္ေရာက္ခဲ့သည့္ အျခား တသီးပုဂၢလတဦးမွာ ပုဇြန္ေတာင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္မွ အေ႐ြးခံေသာ္လည္း မရလိုက္သူ ဦးရန္ေက်ာ္ ျဖစ္သည္။ သူတို႔ကြန္ယက္၌ ဦးဝင္းခ်ဳိ၊ ဦးဝင္းကိုကိုဝင္း၊ ဦးသန္႔ေဇာ္ဦး တုိ႔ ပါဝင္သည္။

“ျဖဴျဖဴသင္းမွာ ေဝဒနာသည္ေတြက နယ္ကလာၾကတာေလ။ ဧည့္စာရင္းကိစၥနည္းနည္း အခက္ခဲ ျဖစ္တယ္ဗ်။ အဲဒီဟာကို ပူးေပါင္းၿပီးလုပ္ေပးဖို႔၊ ေဆးေတြဘာေတြရွာေပးဖို႔။ ဆရာမ (ေဒၚစု) က ေပါင္းလုပ္ဖို႔ဆိုတဲ့ ဆႏၵရွိတာကို ေျပာျပပါတယ္။ အားလံုး ဥပေဒကိုေလးေလးစားစားနဲ႔ ဥပေဒေဘာင္အျပင္ကို မကၽြံထြက္ေစဖို႔ အေလးအနက္ထား ေျပာတာေတြ႔ရပါတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။

ႏိုင္ငံေရးသတင္းလႊာ-နသ လုပ္ခြင့္ရွိေသးသူမ်ားက ျပည္သူၾကား၌ စာရြက္စာတမ္း ျဖန္႔ေဝ ေပးေစလိုၾကေသာ္လည္း အေရြးမခံရသည့္ေနာက္ သာမန္ျပည္သူျဖစ္သြားသျဖင့္ နသ လုပ္ခြင့္မွာ အက်ဳံးဝင္မဝင္ မေသခ်ာေသးေၾကာင္း ဦးရန္ေက်ာ္က ဆက္ေျပာသည္။

HIV/AIDS ကယ္ဆယ္ေရးစင္တာကို NLD လူမႈအေထာက္အကူျပဳအဖြဲ႔ကူညီမႈျဖင့္ ဗဟုိဦးစီး ေကာ္မတီဝင္ မျဖဴျဖဴသင္းႏွင့္ လူငယ္မ်ား ဦးစီးၿပီး ၂ဝဝ၂ မွစ၍ ထူေထာင္ခဲ့သည္။

HIV/AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ားမထားရန္ အာဏာပိုင္မ်ား ၿခိမ္းေျခာက္

2010-11-19T16:27:00.000-08:00

ဧရာ၀တီ
နရီလင္းလက္ Friday, 19 November 2010 19:32

အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) လူမႈ အေထာက္ အကူျပဳအဖြဲ႕မွ ေစာင့္ေရွာက္ ထားသည့္ HIV/AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ားအား ႏို၀င္ဘာ ၂၅ ရက္ေန႔ ေနာက္ပိုင္း ဆက္လက္ ေနထိုင္ပါက ဖမ္းဆီး မည္ဟု အာဏာပိုင္မ်ားက ယမန္႔ေန႔တြင္ ျခိမ္းေျခာက္ ေျပာဆိုခဲ့သည္ဟု သိရသည္။

ရန္ကုန္တုိင္း ေတာင္ဒဂုံ ၿမိဳ႕နယ္ရွိ HIV/AIDS ေ၀ဒနာ ရွင္မ်ားေနထိုင္ရာ အိမ္သို႔ ႏို၀င္ဘာ ၁၇ ရက္ေန႔က ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ သြားေရာက္အားေပးခဲ့ၿပီးေနာက္တြင္ ရပ္ကြက္အာဏာပိုင္မ်ားက အေၾကာင္းၾကားစာျဖင့္ေခၚယူ သတိေပးျခင္းျဖစ္ သည္ ဟု အဆိုပါ ေဂဟာ၏ တာ၀န္ခံ NLD အဖြဲ႔၀င္ တဦးျဖစ္သည့္ ကိုရာဇာက ေျပာသည္။

ယမန္႔ေန႔ညက HIV/AIDS ေ၀ဒနာ ရွင္မ်ားေနထိုင္ရာ အိမ္သို႔ ကိုထင္ေအာင္ အမည္ျဖင့္ အေၾကာင္းအရာေနရာတြင္ “ေတြ႔ဆံု ညွိႏႈိင္းရန္ ကိစၥ” ဟု ရယက တာ၀န္ရွိသူ လက္မွတ္ထိုးထားသည့္ အေၾကာင္းၾကားစာေရာက္ရွိခဲ့သည္။

“အဓိက သူတို႔က အဖြဲ႔က မွတ္ပံုတင္ၿပီး တရား၀င္လုပ္တာမဟုတ္ဘူး။ ရပ္ကြက္ထဲက တိုင္စာေတြ ခဏခဏ တက္လို႔ ဒီမွာ ေနလို႔မရေတာ့ဘူး။ ဒီလ ၂၀ ရက္ေန႔ က်ရင္လည္း ဧည့္စာရင္းတိုင္ထားတာျပည့္မယ္။ အားလံုး၂၅ ရက္ေန႔အထိေတာ့ ေနခြင့္ ရွိတယ္။ ဆက္ေနရင္ေတာ့ ဥပေဒအရ အေရးယူမယ္ေျပာတယ္။ တကယ္လို႔ မျပန္ခ်င္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ အာဏာပိုင္ေတြ ဖြင့္ ထားေပးတဲ့ သာေကတ အ၀ိုင္းထိပ္က ေဂဟာကို ေျပာင္းလို႔ ေျပာတယ္ဆိုၿပီး ကိုထင္ေအာင္ကို မေန႔က ေခၚေျပာတယ္” ဟု ကိုရာဇာက ေျပာသည္။

၎က ဆက္လက္၍ “အာဏာပိုင္ေတြက က်ေနာ္နဲ႔မျဖဴျဖဴသင္း မသိေအာင္လူနာေတြကို လႊတ္လိုက္ပါဆိုၿပီး ကိုထင္ေအာင္ ကိုေျပာတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ သူတို႔ ေျပာတဲ့ ေဂဟာကို တေခါက္လူနာေတြ သြားပို႔ဖူးတယ္။ ဒီမွာထားလို႔မရဘူး သြားဆုိၿပီး ေမာင္း ထုတ္တယ္။ အေစာင့္တေယာက္ကလြဲလို႔ ဘာမွ မရွိဘူး။ အခု အဲဒီကိုသြား အစစအရာရာ အိပ္ဖို႔ စားဖို႔ မပူရဘူးဆိုၿပီး ထပ္ ေျပာ တယ္”ဟု ေျပာသည္။

အဆိုပါ ေဂဟာတြင္ ေနထိုင္သူ ၈၂ ဦးရွိၿပီး ယင္းကဲ့သို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ခိုင္းျခင္းေၾကာင့္ လူနာမ်ားဆက္လက္ ကုသရန္ အခက္ အခဲျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဆိုပါ NLD အဖြဲ႔မွ ေစာင့္ေရွာက္ထားသည့္ အိမ္မွ ေျပာင္းေရႊ႕ရန္ ျပဳလုပ္ေနျခင္းသည္လည္း အခက္အခဲ ျဖစ္ေနေၾကာင္း သိရသည္။

“လူနာေတြက ေနစရာမရွိတာ ဒီမွာမေနလို႔ ဘယ္ကို ေျပာင္းရမွာတုန္း။ နယ္ေပါင္းစံုက ေ၀ဒနာရွင္ေတြ လာေဆးကုေန ပါ တယ္ဆိုမွ ဒုကၡထပ္ေပးတာ။ ဒါေၾကာင့္ ဧည့္စာရင္းေပးတာမေပးတာ သူတို႔ကိစၥ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ဆက္ေနမွာပဲ။ သူတို႔ေတြ အေနနဲ႔ ေျပာင္းေအာင္ အမ်ဳိးစံုလုပ္ႏိုင္တာေပါ့။ ၅ ႏွစ္ေတာင္ရွိၿပီထားတာ၊ ေဒၚလာေတြ ရေနလို႔ အာဏာ ပိုင္ေတြက ေမာင္း မထုတ္ဘူးဆိုၿပီး ရပ္ကြက္နဲ႔ လွည့္တိုက္တာအျပင္ သူတို႔ ေတြကိုယ္တိုင္လာၿပီး ရမ္းကားတာေတြ လုပ္ႏိုင္တယ္”ဟု ကိုရာဇာ က ဆက္ေျပာသည္။

NLD လူမႈအေထာက္အကူျပဳအဖြဲ႕သည္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ကတည္းကစတင္ HIV/AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ားကုိ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မႈ ေပးရန္ ရန္ကုန္တုိင္းအတြင္း ေဂဟာ သုံးခုတည္ေထာင္ထားေၾကာင္း၊ ယခု ေတာင္ဒဂုံၿမိဳ႕နယ္ ေဂဟာတြင္ လူနာေပါင္း ၈၂ ဦးရွိေၾကာင္း သိရသည္။

ယင္း လူနာမ်ား ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေရးကုိ လူမႈအေထာက္အကူျပဳအဖြဲ႕မွ မျဖဴျဖဴသင္း ဦးေဆာင္သည့္ NLD လူငယ္မ်ားက ဦးစီး ေဆာင္ရြက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။

“စဖြင့္တဲ့ ၂၀၀၂ ကတည္းက ဒီလိုေႏွာင့္ယွက္တာ မၾကာခဏ ၾကံဳေနရေတာ့ အေတြ႔အႀကံဳမရွိတဲ့ လူနာေတြက်ေတာ့ေၾကာက္ တာေပါ့။ လူေဟာင္းေတြကေတာ့ ေအးေဆးပါပဲ။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း ကိစၥမရွိဘူး ဖမ္းခ်င္လည္းဖမ္းေပါ့။ က်မတို႔အေန နဲ႔ က ေတာ့ အခုလုပ္ေနတဲ့အတိုင္း မရပ္ဘဲဆက္ လုပ္သြားမွာပါ။ အမွန္ဆို အာဏာပိုင္ေတြ အေနနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သင့္တာ။ သူတို႔ လုပ္ရပ္ေတြက လူေတြ ကို ဒုကၡေရာက္ေအာင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ႀကီးနဲ႔ လုပ္ေနလားလို႔ေတာင္ထင္ရတယ္”ဟု မျဖဴျဖဴသင္း ကေျပာသည္။

၎ကဆက္လက္၍ “ ဒီလိုလုိက္ေႏွာင့္ယွက္ေနတာသူတို႔ ရဲ႕ စိတ္ေစတနာကိုျပတာပဲ။ သူတို႔ အေနနဲ႔ ဖမ္းဆီးမယ္ဆိုတာ ဘယ္လို ပုဒ္မနဲ႔ ဖမ္းဆီးမွာလဲေပါ့။ ေနာက္ဆံုးသူတို႔က ဧည့္စာရင္းမေပးဘူးေပါ့။ သူတို႔ အေနနဲ႔ ဥပေဒအရလုပ္မယ္ဆို က်မတို႔ ဘက္က ဥပေဒေၾကာင္းအရ ျပင္ဆင္ထားတယ္။ က်မတို႔ ဘက္က လက္ရွိ လုပ္ေနတာကိုေတာ့ လံုး၀ ေနာက္ဆုတ္မွာ မဟုတ္ ဘူး။ လူနာေတြကိုေတာ့ အႏွာင့္အယွက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး”ဟု ေျပာသည္။

NLD လူမႈ အေထာက္အကူျပဳအဖြဲ႕သည္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွ စတင္ၿပီး HIV/AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ စတင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ HIV/AIDSေ၀ဒနာရွင္ေပါင္း ၃၃၉၀၀၀ ခန္႔ရွိသည္ဟု ကမၻာ့က်န္းမာေရး အဖြဲ႔၏ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ထုတ္ အစီရင္ခံ စာအရ သိရသည္။

NLD လူမႈေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာမွာ HIV လူနာမ်ား တည္းခိုခြင့္တားျမစ္ခံရ

2010-11-19T16:25:00.000-08:00

VOA
By ကိုမိုးေဇာ္ ေသာၾကာ, 19 ႏိုဝင္ဘာ 2010

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြခ်ဳပ္ အဖဲြ႔၀င္လူငယ္ေတြ ဦးစီး ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ ရန္ကုန္တိုင္း ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္က လူမႈေစာင့္ေရွာက္ေရးေဂဟာမွာ HIV/AIDS ေရာဂါနဲ႔ ေဆးကုသေနသူေတြကို ဒီလ ၂၅ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးထားၿပီး ထြက္ခြာဖို႔အတြက္ အာဏာပိုင္ေတြက မေန႔ ညေနပိုင္းက သတိေပးလုိက္ပါတယ္။ ဒါဟာ အဲဒီေဂဟာကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သြားေရာက္ အားေပးစကားေျပာၾကားၿပီး ေနာက္တရက္မွာ သတိေပးလိုက္တာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ HIV/ AIDS အတြက္ ေဆးကုသခံေနရသူေတြဟာ နယ္ေတြကို ျပန္ရမယ္ဆုိရင္ ေဆးကုသမႈေကာင္းစြာ မရႏိုင္တာေၾကာင့္ အသက္အႏၱရာယ္အတြက္ စိုးရိမ္ေနၾကပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းအျပည့္အစံုကိုေတာ့ ထုိင္းအေျခစိုက္ သတင္းေထာက္ ကိုမိုးေဇာ္က တင္ျပထားပါတယ္။

ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္က လူမႈေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာကို အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြခ်ဳပ္က မျဖဴျဖဴသင္းနဲ႔ လူငယ္ေတြက HIV/ AIDS ရိွသူေတြကို ကူညီေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔အတြက္ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ကတည္းက ဖြင့္လွစ္ထားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဂဟာကို ျမန္မာျပည္အႏံွ႔က HIV/ AIDS ေရာဂါရိွသူေတြကို လာေရာက္ ေဆးကုသမႈခံေနၿပီး အဲဒီမွာ ေဆးကုသခံစဥ္မွာ သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပိုင္ေတြကို ဧည့္စာရင္းတုိင္ၾကားၿပီး ေနထိုင္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလ ၁၇ ရက္ေန႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ သူတို႔ေတြကို သြားေရာက္ေတြ႔ဆံုၿပီး အားေပးစကား ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တရက္မွာေတာ့ ေဆးကုသခံေနသူေတြကို အဲဒီေဂဟာမွာ ဆက္လက္ေနထိုင္ခြင့္ ေပးေတာ့မွာမဟုတ္ေၾကာင္း အာဏာပိုင္ေတြက ေခၚယူေျပာဆုိခဲ့တယ္လို႔ လူမႈေရးေဂဟာကို တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ကိုရာဇာက ေျပာပါတယ္။

“မေန႔က ေခၚစာ ေရာက္လာေတာ့ ကိုထင္ေအာင္ ဆုိတဲ့လူကို ေခၚစာေရာက္တယ္။ အေၾကာင္းအရာက လူမႈေရးကိစၥ ေဆြးေႏြးရန္ဆုိၿပီးေတာ့ ေခၚတယ္တဲ့။ အဲေတာ့ မေန႔ည ၈ နာရီက သူသြားေတာ့ မယက ဥကၠဌ ေရာက္လာၿပီးေတာ့ ဘာေျပာလဲဆုိေတာ့ - ဒီမွာ တိုင္စာေတြ အမ်ားႀကီး တက္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ရပ္ကြက္ထဲကေန တိုင္စာေတြ အမ်ားႀကီး တက္တယ္တဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ ၂၀ ရက္ေန႔ေပါ့ေနာ္။ ဒီတပတ္ ဧည့္စာရင္းတုိင္တာက ၂၀ ရက္ေန႔ ျပည့္တာကိုး။ အဲဒီေန႔ကစၿပီး ဧည့့္စာရင္း မေပးဘူးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ၂၅ ရက္ေန႔ထိေတာ့ ေနခြင့္ေပးမယ္။ ၂၅ ရက္ေန႔ ေနာက္ပိုင္း ဆက္ေနမယ္ ဆုိရင္ တရားစဲြမယ္ဆုိၿပီး ေျပာတယ္။”

ဒီလူမႈေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာကို စတင္ဖြင့္လွစ္စဥ္က လူ ၁၀ ေယာက္ ၁၅ ေယာက္ေလာက္နဲ႔ စတင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ျမန္မာျပည္အႏွံ႔က လာေရာက္ ေဆးကုသူေတြ မ်ားလာတာေၾကာင့္ အာဏာပိုင္ေတြက ၂ ႀကိမ္ေလာက္ ေခၚယူေမးျမန္းခဲ့ဖူးေပမဲ့ အခုလို ၿခိမ္းေျခာက္ေျပာဆုိတာေတာ့ မရိွဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒီေဂဟာကေန ပံ့ပိုးေပးေနတဲ့ လူမႈကူညီ ေစာင့္ေရွာက္မႈ လုပ္ငန္းေတြကိုေတာ့ ကိုရာဇာက အခုလုိ ဆက္ေျပာပါတယ္။

“အဓိကကေတာ့ သူတုိ႔ ေရာက္လာၿပီဆိုရင္ ေနေရးထိုင္ေရးက ပထမအခ်က္ပါ။ ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ အာဟာရေပ့ါ။ အာဟာရဆုိတာ ထမင္း၊ ဟင္း အပါအ၀င္ အျခားေသာ လုိအပ္တဲ့ အာဟာရေတြ လုပ္ေပးရတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေဆး၀ါးေပါ့။ ARV ေဆး၀ါးက သူတုိ႔ တျခား NGO ေတြဆီမွာ တန္းစီေနတဲ့အခ်ိန္ မရရိွေသးဘူး။ သို႔ေသာ္လည္း အထူးကု ကၽြမ္းက်င္တဲ့ သမားေတာ္ႀကီးေတြကေန ဆရာ၀န္ႀကီးေတြကေန လိုအပ္တယ္၊ လုိအပ္ေနၿပီ။ CD4 account နည္းေနၿပီ ဆိုတဲ့အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ က်ေနာ္တုိ႔က တုိက္တာမ်ိဳး။ ဒီ၀န္ေဆာင္မႈေတြ ေပးတာပါ က်ေနာ္တုိ႔က။”

ေလာေလာဆယ္မွာ အဲဒီေဂဟာမွာ ေဆးကုသခံယူသူနဲ႔ ARV ေဆးအေထာက္အပံ့ ရရိွဖို႔အတြက္ လာေရာက္ ေစာင့္ဆုိင္းေနသူ ၈၄ ေယာက္နဲ႔ ကူညီေစာင့္ေရွာက္သူ ၂ ေယာက္ ေနထုိင္ေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိေဂဟာမွာ ေဆးကုသမႈ ခံယူေနသူေတြကေတာ့ မိမိတုိ႔ ေနရပ္ရင္းကို ျပန္ရမယ္ဆုိရင္ ေဆး၀ါးကုသမႈ ေကာင္းေကာင္း မရႏိုင္တာေၾကာင့္ အသက္ေဘးအတြက္ကို စိုးရိမ္ေနၾကရတယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။

“က်မတို႔ နယ္မွာဆုိရင္ေတာ့ ဒီလုိ ေဆး၀ါးေတြလည္း မရဘူးေလ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေဆးရံုေတြကလည္း လက္မခံဘူးေလ။ ဒီလုိ ေဆး၀ါးေတြမရိွေတာ့ နယ္မွာဆုိေတာ့ အေသပဲခံရမွာေပါ့။ ဒီမွာဆုိေတာ့ ေဆး၀ါးလည္း ရိွတယ္။ ေဆးလည္း တုိးလို႔ ရေနၿပီေလ။ ေဆးလာတိုးမယ့္သူေတြ အခက္အခဲၾကားထဲကေန လာရတာေပါ့ေနာ္။ ရြာေတြက ခက္ခက္ခဲခဲ လာရတာ။ ဒီလုိ ျပန္လႊတ္မယ္ဆုိရင္ က်မတို႔ လာရက်ိဳး ဘယ္နပ္ေတာ့မလဲ။”

HIV/ AIDS ေရာဂါရိွသူေတြအတြက္ လူမႈကူညီေရးလုပ္ငန္းေတြကို ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ မျဖဴျဖဴသင္းကေတာ့ ဒီလုပ္ငန္းေတြကို ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ အခ်ိန္တန္ေနၿပီလုိ႔ ေျပာဆိုပါတယ္။

“က်မတို႔ လုပ္ေနတယ္ဆိုတာက က်မတို႔ တတ္ႏိုင္တဲ့အားနဲ႔ ျပည္သူလူထုေတြ ဒုကၡေရာက္ေနတာကို ၀ိုင္း၀န္း ကူညီေပးတဲ့သေဘာပဲ ရိွတယ္။ အမွန္တကယ္လုပ္ရမွာက သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္ၿပီးလုပ္ရမွာ။ က်မတုိ႔ အေနနဲ႔က ဘယ္လုိ လူမ်ိဳးနဲ႔မဆုိ၊ ဘယ္လုိ အဖဲြ႔အစည္းနဲ႔မဆို ဒီလုိလူမႈေရးကိစၥေတြမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ ဆႏၵလည္း ရိွတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵမ်ိဳးပဲ ထားၿပီးေတာ့ အကူအညီေပးပါလုိ႔ပဲ ေျပာခ်င္တယ္။ ဒီလုိမ်ိဳး အေႏွာက္အယွက္ေတြကို ထပ္ၿပီးတာ့ မလုပ္ေစခ်င္ေတာ့ပါဘူး။”

က်န္းမာေရး ၀န္ႀကီးဌာနက ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ စာရင္းအရဆုိရင္ ျမန္မာျပည္မွာ HIV/ AIDS ေရာဂါ ျဖစ္ေနသူ ၂ သိန္း ၄ ေသာင္းေလာက္ရိွၿပီး အဲဒီလူေတြရဲ႕ ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္းျဖစ္တဲ့ ၅ ေသာင္း နီးပါးေလာက္သာ ေဆးေသာက္ႏိုင္တာ ျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒီေဆးကိုလည္း ရန္ကုန္နဲ႔ နယ္က ၿမိဳ႕ႀကီးတခ်ိဳ႕မွာသာ အခမဲ့ ရရိွႏိုင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခုလို ဒဂုံၿမိဳ႕သစ္ေတာင္ပိုင္းက NLD လူငယ္တခ်ိဳ႕ ဦးစီးေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ေနရာမွာ HIV လူနာေတြ ဆက္ၿပီး တည္းခိုခြင့္ မေပးဖို႔ ဖိအားေပးတဲ့ကိစၥကို ျပည္တြင္းျပည္ပ အဖြဲ႔အစည္းတခ်ိဳ႕က ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၀င္ၿပိဳင္ခဲ့ၾကၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း ႏိုင္ငံေရးအစုသေဘာ ရွိလာတဲ့ တသီပုဂၢလ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအဖြဲ႔ရဲ႕ ဒီကေန႔ ထုတ္ျပန္ခ်က္မွာေတာ့ HIV/AIDS ေ၀ဒနာသည္ေတြ မိမိတို႔ႏွစ္သက္တဲ့ ေနရာေတြမွာ တည္းခိုခြင့္ ရရွိေရးဟာ ႏုိင္ငံသားတိုင္း လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ ဆိုတဲ့ အေျခခံ လူ႔အခြင့္အေရး ျဖစ္တယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ လူမႈေရး၊ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးတုိ႔ဟာ ခြဲျခားမရဘူးလို႔ ေထာက္ျပသလို ဒီေ၀ဒနာသည္ေတြ လြတ္လပ္စြာ ဆက္ၿပီး ေနထိုင္ခြင့္ရေရးအတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔အတူ လက္ေတြ႔အလုပ္တခုလို သေဘာထား ေဆာင္ရြက္သြားမယ္လို႔လည္း ေျပာပါတယ္။ အေမရိကန္အေျခစိုက္ ျမန္မာ့အေရး လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔ USCB ကလည္း အကူအညီမဲ့ေနတဲ့ ေနထိုင္စရာမရွိတဲ့ HIV ေ၀ဒနာသည္ေတႊအတြက္ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ တရားညႇာတာမႈ ကင္းမဲ့တဲ့ လုပ္ရပ္ဆိုၿပီး ေ၀ဖန္သြားပါတယ္။ ဒီအခ်က္ကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ လူထု ေထာက္ခံမႈေတြ၊ လူထု ၾကည္ညိဳမႈေတြကို စစ္အစိုးရက စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔ေနတယ္ဆိုတာကို ေဖာ္ျပတာပဲလို႔လည္း USCB က ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။

HIV/AIDS ေဂဟာကို ပိတ္ပစ္ဖို႔ စစ္အစိုးရၫႊန္ၾကား

2010-11-19T16:23:00.000-08:00

RFA
2010-11-19

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က တာဝန္ယူထားတဲ့ HIV/AIDS ေဝဒနာသည္ ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာကို စစ္အစိုးရ အာဏာပိုင္ေတြက ပိတ္ပစ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့ေၾကာင္း သတင္းရရွိပါတယ္။

အန္အယ္လ္ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ မျဖဴျဖဴသင္း ဦးေဆာင္ၿပီး ေဝဒနာသည္ေတြကို ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ေနတဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္က ေနအိမ္မွာ လူနာေတြကို ဆက္လက္ ေနထိုင္ခြင့္ မျပဳေတာ့ပဲ သာေကတ ေဆး႐ံုကို ေျပာင္းေပးရမယ္လုိ႔ အာဏာပိုင္ေတြက ႏိုဝင္ဘာ ၁၈ ရက္ မေန႔က ေခၚယူေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။

ဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ HIV/AIDS ေဝဒနာသည္ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး တာဝန္ခံ မျဖဴျဖဴသင္းက ဒီကိစၥဟာ လံုးဝ မျဖစ္သင့္ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။

“တကယ္ ျဖစ္သင့္တာကေတာ့ ဒီကိစၥဟာ ျမန္မာျပည္မွာ အေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥျဖစ္ေနၿပီ။ အားလံုးပူးေပါင္း ေဆာင္႐ြက္ရမဲ့ ကိစၥမွာ အခုလိုမ်ိဳးေပါ့ေနာ္ ဟိုမွာမေနရဘူး ဟိုမွာမထားရဘူး ဆိုတာဟာ ဒါ လူနာေတြရဲ့ ဆံုးျဖတ္ခြင့္၊ သူတို႔ရဲ့ လုပ္ပိုင္ခြင့္လို႔ ျမင္တယ္။ အရင္ကတည္းကလည္း ဒီလိုမ်ိဳး အေႏွာင့္အယွက္ေတြ အျမဲတမ္း ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုလက္ရွိ အေျခအေနကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဒီကို ၁၇ ရက္ေန႔က လာခဲ့တယ္၊ ေနာက္ေန႔မွာပဲ သူတို႔ေတြက ဒီလူနာေတြကို ဖိအားေပးၿပီးေတာ့ ဒီလို ေျပာင္းေ႐ႊ႕ခိုင္းတာဟာ တကယ့္ကို ထူးျခားတဲ့ တိုက္ဆိုင္မႈတခုလို႔ က်မ ျမင္မိပါတယ္” လို႔လည္း မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာပါတယ္။

အနယ္နယ္အရပ္ရပ္ကေန ေဆးလာကုေနရတဲ႔ လူနာေတြကို ရပ္ကြက္အာဏာပိုင္ေတြကလည္း ဧည့္စာရင္း ထပ္ၿပီး ေပးမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာဆိုတဲ့အျပင္ လာမဲ့ နိုဝင္ဘာလ ၂၅ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးေျပာင္းရမယ္၊ မေျပာင္းရင္အေရးယူမယ္လို႔ ေျပာဆိုေၾကာင္းသိရပါတယ္။

ဒီျပႆနာကို ေရွ႕ေနေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီး ဥပေဒေၾကာင္းအရ ဆက္လက္ ေဆာင္႐ြက္သြားဖို႔ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဒီကေန႔ ၫႊန္ၾကားခဲ့ၿပီး ၊ လူနာေတြအတြက္ အေထြေထြ တာဝန္ယူ ေဆာင္႐ြက္ေနတဲ့ ကိုရာဇာကလည္း ကုလသမဂၢနဲ႔ နိုင္ငံတကာကို ဒီကိစၥနဲ႔႔ ပတ္သက္ၿပီး သူတို႔ အသိေပး တင္ျပမယ္လို႔ RFA ကို ေျပာပါတယ္။

Daw Suu visits the shelter in S-Dagon

2010-11-17T17:16:00.000-08:00

အိတ္ခ်္အိုင္ဗီ ေ၀ဒနာသည္မ်ားအား ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သြားေရာက္အားေပး

မိုးမခ အေထာက္ေတာ္၊ ရန္ကုန္

ႏို၀င္ဘာ ၁၇၊ ၂၀၁၀

မၾကာမီ ရက္ပိုင္းေလးက ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ လြတ္ေျမာက္လာသည့္ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဒီေန႔ မြန္းလြဲ ၂နာရီမွာ ေတာင္ဒဂံု ၁၈ ရပ္ကြက္ရွိ အိတ္ခ်္အိုင္ဗီ ေ၀ဒနာသည္မ်ားအား ေစာင့္ေရွာက္ထားတဲ့ ေနရာဆီလာေရာက္ၿပီး လူနာမ်ားကို အားေပးစကားေျပာရင္း ေဒၚစုကို ေတြ႕ျမင္ႏႈတ္ဆက္လိုတဲ့အတြက္ စုေ၀းလာေရာက္တဲ့ လူထုကိုပါ မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာ စကားေျပာခဲ့ပါတယ္။

အဆိုပါ အိတ္ခ်္အိုင္ဗီ လူနာမ်ားကို အန္အယ္လ္ဒီ လူမႈ အေထာက္အကူျပဳအဖြဲ႕မွ မျဖဴျဖဴသင္းက ႏွစ္အတန္ၾကာကတည္းက လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ယခုလက္ရွိ လူနာ၈၀ ၀န္းက်င္ၾကည့္ရႈ ေစာင့္ေရွာက္ ေပးထားတယ္လို႔လည္း မျဖဴျဖဴသင္းကေျပာပါတယ္။

နကိုအစီအစဥ္အရ အိတ္ခ်္အိုင္ဗီ ေ၀ဒနာသည္မ်ားကို အားေပးစကား ေျပာဖို႔သာျဖစ္ေပမယ့္ ေဒၚစုကိုေတြ႕ျမင္ ႏႈတ္ဆက္ခ်င္လို႔ စုေ၀းေရာက္လာတဲ့ ပရိသတ္ကို ေဒၚစုက မိနစ္အနည္းငယ္မွ် စကားေျပာဆုိပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာရာမွာေတာ့ ကိုယ့္ေလာက္ အဆင္မေျပတဲ့သူေတြကို ေပးခ်င္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔၊ သနားလည္း သနားကရုဏာလည္း ထားတယ္ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ေပးၾကည့္ၾကဖို႔၊ ကိုယ့္ေလာက္ အဆင္မေျပသူေတြကို ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြေမြးၿပီး ေနေစခ်င္တယ္ ဆိုတာ၊ ပရဟိတ စိတ္ဆိုတာဟာ ေမြးယူရင္ ရတယ္ဆိုတာ၊ ဒီေနရာမွာေရာက္ေနတဲ့ လူနာေတြအတြက္ ေဆးရႏိုင္သမွ် ရေအာင္ ႀကိဳးစားသြားမယ္ဆိုတာ၊ လူတိုင္းလူတိုင္း ကိုယ္လက္လွမ္းမွီရာကို လုပ္ေပးၾကဖို႔ ေတြကိုေျပာသြားပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ လူ႔အေျခခံတန္ဖိုးရွိၿပီး လူ႔သိကၡာဆိုတာလည္း ရွိတယ္ဆိုတာ၊ အဲဒီအခ်က္ေတြကို ကိုယ့္ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္အင္အားနဲ႔ ျမွင့္တင္လို႔ ရတယ္ဆိုတာေတြကုိလည္း ေျပာဆိုပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေျပာစကားထဲမွာ ဒီေနရာကို သူဘာေၾကာင့္လာရသလဲဆိုရင္ ဒီေနရာကလူေတြက အကူအညီအလိုအပ္ဆံုး လူေတြျဖစ္လို႔ သူတို႔ကိုအရင္ဆံုးကူညီၾကဖို႔ ဆံုးျဖတ္ရတာလုိ႔လည္း ေျပာသြားပါတယ္။

မျဖဴျဖဴသင္းဟာ အန္အယ္လ္ဒီ လူငယ္တဦးျဖစ္ၿပီး လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္အတန္ၾကာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ လမ္းညႊန္မႈအရ အိတ္ခ်္အိုင္ဗီေ၀ဒနာသည္မ်ားကို ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေပးတဲ့ လူမႈ အေထာက္အကူျပဳလုပ္ငန္းကို တစိုက္မတ္မတ္လုပ္ေဆာင္ခဲ့သူ ျဖစ္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ ေစတနာ၊ ေမတၱာ ျပည့္၀ျခင္း၊ အာဏာပိုင္မ်ားရဲ႕ ၿခိမ္းေျခာက္မႈကိုလည္း ေအးေဆးတည္ၿငိမ္စြာ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းေပးႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ ေ၀ဒနာသည္မ်ားက အလြန္ခ်စ္ခင္ေလးစားျခင္း ခံရသူတဦးလည္းျဖစ္ပါတယ္။

ေတာင္ဒဂံုမွ အသက္ ၄၀ အရြယ္ရွိ အမ်ိဳးသမီးတဦးက

“ေဒၚစုကို ခ်စ္လို႔လာၾကည့္တာပါ။ အန္တီကို အရမ္းခ်စ္တယ္၊ ခ်စ္လြန္းလို႔ တီဗီမွာေတာင္ သြင္းထားတယ္။ စကၤာပူက လုပ္တဲ့ သီးေလးသီး အၿငိမ့္ေခြကရတဲ့ပံုကို ေအာက္စက္နဲ႔ ကူးၿပီး တီဗီဖြင့္ဖြင့္ခ်င္း မွန္သားျပင္မွာ ထည့္ထားတာ၊ တီဗီဖြင့္တာနဲ႔ ျမင္ရေအာင္”

လို႔ေျပာပါတယ္။

သူက ေစ်းေရာင္းတဲ့ အလုပ္လုပ္ၿပီး ဒီေန႔ေတာ့ ေဒၚစုလာမွာမို႔လို႔ ေစ်းေရာင္းနားတဲ့အေၾကာင္းလည္း ေျပာျပပါတယ္။ သူတို႔ရပ္ကြက္ထဲက ေဒၚစုလာမွာကို သိလို႔အေတာ္မ်ားမ်ား လာၾကည့္ၾကတယ္လို႔လည္း ဆိုပါတယ္။

ေဒၚစုလာေရာက္သည့္ အိတ္ခ်္အိုင္ဗီေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာတ၀ိုက္ အရပ္၀တ္၊ ရဲမ်ား၊ အက္စ္ဘီ၊ စြမ္းအားရွင္မ်ားလည္း ေရာက္ေနၾကၿပီး ျပည္တြင္းနဲ႔ ျပည္ပသတင္းေထာက္ေတြ အမ်ားအျပားလာေရာက္ၾကတာ ကိုလည္းေတြ႕ရပါတယ္။ အခ်ဳိ႕ ျပည္ပသတင္းဌါနအတြက္ အလုပ္လုပ္ေပးေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားသတင္းေထာက္ေတြဆိုရင္ ေဒၚစုၿခံေရွ႕နားမွာ နံနက္ကတည္းက ေစာင့္ေနၾကၿပီး ေဒၚစုသြားမယ့္ေနရာကို လိုက္ၾကတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးလည္း ရွိေနတာေတြ႕ရပါတယ္။

သတင္းေထာက္ေတြကို တဦးခ်င္း ဓါတ္ပံု၊ ဗီဒီယိုလိုက္ရိုက္တဲ့ အရပ္၀တ္ ရဲ၊ အက္စ္ဘီေတြလည္း အမ်ားအျပားေတြ႕ရၿပီး သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ရပ္ကြက္မွာေနသူပံုစံမ်ိဳး ပံုဖ်က္ထားေပမယ့္ ပြဲၿပီးတဲ့အခါ ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးဌာနကကားေပၚ ေျပးတက္ လိုက္ပါသြားတာကိုလည္း ေတြ႕ရတယ္လို႔ သတင္းေထာက္ေတြကေျပာပါတယ္။

ယခင္က အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သတင္း၊ ႏိုင္ငံေရး သတင္းေတြကို ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္ေတြ အေနနဲ႔ လိုက္ယူေလ့မရွိေပမယ့္ ယခုအခါမွာေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သတင္း၊ အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သတင္းေတြကို ေန႔စဥ္လိုလိုလိုက္ယူၿပီး ေရးသားတင္ျပဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ စာေပ စိစစ္ေရးကလြတ္ပါ့မလားဆိုတာကို မစဥ္းစားထားပဲ ေရးလို႔ရသေလာက္ေရးသားတင္ျပဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကတာေတြ႕ရတယ္လို႔ သတင္းအယ္ဒီတာတေယာက္က ေျပာပါတယ္။

ေတာင္ဒဂံု ျပည္သူလူထုကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ စကားေျပာၿပီးေနာက္ ေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာအတြင္း ၀င္ၿပီးလူနာမ်ားကို အားေပးစကားေျပာကာ မြန္းလြဲ ၃ နာရီ၀န္းက်င္မွာ ျပန္သြားခဲ့ပါတယ္။

(ဓာတ္ပုံမ်ား - ႏို၁၆၊၂၀၁၀။ ရန္ကုန္၊ ေတာင္ဒဂုန္၊ အိပ္ခ်္အိုင္ဗီလူနာရိပ္သာ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္။ ျဖဴျဖဴသင္း။ ျမန္မာျပည္သူမ်ား။ (မိုးမခ))

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႔ႏိုင္ဖို႔ NLD ပါတီ၀င္ေတြ ရန္ကုန္ေရာက္လာ

2010-11-11T17:08:00.001-08:00

RFA- 2010-11-11

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္လာရင္ ေတြ႔ဆံုႏုိင္ဖို႔ တိုင္းနဲ ့ျပည္နယ္က အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္ဝင္ေတြ ဒီကေန ့ရန္ကုန္ျမိဳ ့ကိုေရာက္လာေနၾကၿပီလို ့သိရပါတယ္။ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ မႏၱေလးတုိင္း၊ မေကြးတိုင္း၊ ဧရာဝတီတိုင္း တို ့က အဖြဲ ့ဝင္ေတြ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ကို ေရာက္ေနၾကၿပီး စုစုေပါင္း ၁၀၀ နီးပါးေလာက္ရွိတယ္လို ့ NLD ဗဟို ေကာ္မတီဝင္ မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာပါတယ္။

အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) ဌာနခ်ဳပ္႐ံုးတြင္ က်င္းပသည့္ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ အႏိုင္ရ ႏွစ္ပတ္လည္ အခမ္းအနားတြင္ ပါတီ၏ သေကၤတတခု ျဖစ္ေသာ ခေမာက္ကိုယ္စီ ေဆာင္းထားသည့္ အဖြဲ႕ဝင္မ်ားကို ၂၀ဝ၈ ေမလ ၂၇ ရက္က ေတြ႕ရပံု ျဖစ္ပါသည္။ (Photo: AFP)

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေမလ လုပ္ၾကံတိုက္ခိုက္ျပီး ကတည္းက ဖမ္းဆီး ထိန္္းသိမ္း ခံခဲ့ရတာျဖစ္ပါတယ္။

ျပန္လြတ္ေျမာက္ေတာ့မယ့္အခ်ိန္မွာ အေမရိကန္နိုင္ငံသား ဂၽြန္ယက္ေတာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အိမ္ထဲ ၀င္ေရာက္မႈေၾကာင့္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်ိဳးေဖာက္မႈ စြဲခ်က္နဲ႔ အာဏာပိုင္ေတြက ေထာင္ဒဏ္ (၃)ႏွစ္ ထပ္စီရင္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႈးၾကီးသန္းေရႊ က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ျပစ္ဒဏ္ကို ေလွ်ာ့ေပး တယ္ဆိုတဲ့အမိန္ ့ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအမိန္႕မွာ မည္သို ့ပင္ ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ထားသည္ျဖစ္ေစ ျပစ္မႈဆိုင္ရာ က်င့္ထံုးဥပေဒအရ တရားရံုးကခ်မွတ္ထားေသာ ျပစ္ဒဏ္မ်ားအနက္ ျပစ္ဒဏ္ရဲ့ထက္ဝက္ကို္သာက်ခံေစရန္၊ ေလွ်ာ့ေပါ့ေျပာင္းလဲခဲ့ၿပီး၊ က်န္ျပစ္ဒဏ္ကိုလဲဆိုင္းငံ့ခဲ့ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနနဲ ့ လာမယ့္ နိုဝင္ဘာလ (၁၃) ရက္ေန ့မွာ သူ ့ကို ခ်မွတ္ထားတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ရဲ့ ထက္ဝက္တင္းတင္းျပည့္ၿပီျဖစ္လို ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႈးၾကီးသန္းေရႊ အမိန္ ့အတိုင္း လႊတ္ကိုလႊတ္ရမယ့္အေျခအေနျဖစ္တယ္လို ့ NLD အဖြဲ ့ဝင္ေတြက ေျပာဆိုၾကပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ရက္ကို ၾကိဆိုတဲ့အေနနဲ ့အဖြဲ ့ဝင္ေတြက မနက္ျဖန္မွာ ေဆးရံုေတြသြားၿပီး ေသြးလွဴၾကမယ္လို ့လဲ သိရပါတယ္။

ဘားအံေထာင္တြင္း အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပမႈ

2010-11-06T20:42:00.000-07:00

from http://www.irrawaddyblog.com/2010/11/blog-post_32.html
မနက္ျဖန္ ျပဳလုပ္မယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဆန္႔က်င္ၿပီး ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အားလံုးအတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီးေတာ့ ဘားအံေထာင္မွာ စစ္အစိုးရက ေထာင္ခ်ထားတဲ့ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္ႏိုင္ ဒီေန႔မနက္ ၈ နာရီကစၿပီး ေထာင္တြင္း အစာငတ္ခံဆႏၵျပမႈ စတင္လိုက္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္ မျဖဴျဖဴသင္းက “အခုသတင္းကို ကိုေက်ာ္ေက်ာ္ႏိုင္ ကိုယ္တိုင္ သူ႔ လက္ေရးနဲ႔ ထုတ္ေပးလိုက္တာ။ ဒီကိစၥကို ထုတ္မေျပာဘူးဆိုရင္ သူ ဘာသတင္းမွ မၾကားရဘဲနဲ႔ ေပ်ာက္သြားမွာ စိုးလို႔ပါ” လို႔ ဧရာဝတီကို ေျပာပါတယ္။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္ႏိုင္ဟာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ၿမိဳ႕နယ္စည္းရံုးေရးမႉးတဦး ျဖစ္ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စစ္အစိုးရက အၾကမ္းဖက္ ၿဖိဳခြဲခဲ့တဲ့ ေရႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးအၿပီးမွာ ဖမ္းဆီးၿပီး ေထာင္ဒဏ္ ၁၄ ႏွစ္ အျပစ္ ေပးခံခဲ့ရပါတယ္။

Posted by စိုင္းဇြမ္ဆိုင္း at 10:27 PM
Email This BlogThis! Share to Twitter Share to Facebook Share to Google Buzz
Labels: Election, News, သတင္း, ေရြးေကာက္ပြဲ

1 comments:

timothy said...

ေဖါက္ၿပန္ေရးသမား၊သစၥာေဖါက္ NDF နဲ႔ DP၊ မင္းတို႔ေကာင္ေတြအခုကိုေက်ာ္ေက်ာ္နိဳင္တေယာက္ေရြးေကာက္ပြဲကိုေထာင္ထဲကေနဆနၵၿပနိဳင္တယ္။ မင္းတို့ေကာင္ေတြတိုင္းၿပည္နဲ႔လူမ်ိဳးကိုခ်စ္တယ္မွန္ရင္ဒီေန့ေနာက္မက်ခင္ေရြးေကာက္ပြဲကိုသပိတ္ေမွာက္ၿပီးထြက္လာႀကပါလားကြ။
ကိုေက်ာ္ေက်ာ္နိဳင္ေရ၊ ခင္ဗ်ားတို႔၊က်ေနာ္တို႔အားလံုးဒီစစ္က်ြန္ဘဝကလြတ္ေအာင္နက္ၿဖန္ခါတနိဳင္ငံလံုးမဲမေပးဘူး၊မဲရံုမသြားဘူး။ ၿပည္လံုးက်ြတ္သပိတ္ေမွာက္ႀကမယ္။

beginning of Phyu Phyu Thin

2010-09-22T17:36:00.000-07:00

တြန္းအားမ်ား ...
ျဖဴျဖဴသင္း Saturday, September 11, 2010
http://irrawaddy.org/bur/index.php/editorial/2009-02-27-05-56-44/4040-2010-09-11-09-09-26

က်မက ငယ္ကတည္းကပဲ လူမႈေရး ဝါသနာ ပါတယ္လုိ႔ က်မ မိဘမ်ားနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္က ေျပာဆုိေလ့ ရွိပါတယ္။ က်မလည္း မွတ္သားမိရ သေလာက္ေတာ့ ဘုရားပြဲေစ်းေတြ သြားရင္ တခါမွ မုန္႔မစားရတာ ပါဘဲ။ ပြဲေစ်းက ေတာင္းစားတဲ့ သူေတြကို ေပးတာနဲ႔ ပါလာတဲ့ မုန္႔ဖုိး ကုန္သြားလုိ႔ပါ။ ေနာက္ ေက်ာင္းစာသင္ေတာ့မွ ႏုိက္တင္ေဂးလ္၊ ဟင္နရီဒူးနန္႔ အစရွိတဲ့ နာမည္ ေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးလာရပါေတာ့တယ္။ အဲဒီကတည္းက သူတုိ႔ကို အထင္ႀကီး ေလးစားစိတ္ေတြ ကိန္းဝပ္လာေနခဲ့တယ္ ထင္ပါ တယ္။

က်မတုိ႔ဟာ ဘုရား ေက်ာင္းကန္နဲ႔ ပတ္သက္တာကလြဲလုိ႔ တျခားေသာ အလွဴ အတန္းေတြ၊ လူမႈေရး လုပ္ငန္း ေတြ လုပ္တာ အေတာ္ေလး နည္းပါတယ္။ လူအမ်ားႀကီးကို ထမင္းေကၽြးတဲ့ အလွဴမ်ဳိးေတြကိုလည္း မၾကာခဏ လုပ္ၾကပါတယ္။ က်မ ငယ္ငယ္က အဲဒီ အလွဴမ်ဳိးကို ေဝဖန္ ေျပာဆုိရင္ လူႀကီးေတြက က်မကုိ ဒိ႒ိလုိ႔ မွတ္ခ်က္ခ်ဖူးတာလည္း မွတ္မိေနပါ ေသးတယ္။

က်မ လူမႈေရး လုပ္တာ ဝါသနာပါတယ္ ဆိုေပမယ့္လည္း အတိုင္းအတာ ကန္႔သတ္ခ်က္ ရွိပါတယ္။ ေငြေၾကး သိပ္ မတတ္ ႏုိင္တာကလည္း တေၾကာင္း ပါပါတယ္။ ေတာင္းတဲ့ လူေတြကို ေပးတယ္၊ ဒုကၡေရာက္တဲ့ လူကို ကူတယ္ ဆိုတာေတြက လည္း ဘုရားေဟာတဲ့ အလွဴဒါန ဆုိတာထက္ က်မ စိတ္မွာ မေနတတ္လုိ႔ ဆိုတဲ့ စိတ္ တခုတည္းနဲ႔ ေပးတာမ်ဳိးပါ။

ေနာက္တခု ဝန္ခံစရာ ရွိတာက ခုခံအား က်ဆင္းမႈေရာဂါ တိုက္ဖ်က္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္အထိ ဘယ္အေျခ အေနမ်ဳိး ျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ကိုင္ႏုိင္ေနတယ္ ဆိုတာကလည္း က်မ အစြမ္းအစ ဆိုတာထက္ က်မတုိ႔ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕အေျမာ္အျမင္ ႀကီးမားမႈေၾကာင့္ ပါပဲ။ က်မတုိ႔ ေခါင္းေဆာင္ဟာ က်မတုိ႔ကို ဒီလုပ္ငန္းနဲ႔ ပတ္သက္ တ့ဲ သင္တန္းေတြ တက္ခုိင္းၿပီး ဒီအလုပ္ေတြ လုပ္ခုိင္းထားေပမယ့္ က်မတုိ႔ကို တာဝန္ ေပးလုိက္ကတည္းက သူ႔ႏုိင္ငံေရး တာဝန္ေတြနဲ႔ အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံရတာနဲ႔မုိ႔ က်မတုိ႔ ေတြ႔ဆုံၿပီး အခက္အခဲေတြ အေၾကာင္းကို တခါမွ မေဆြးေႏြး၊ မတင္ျပခဲ့ရ တာလည္း ထူးျခားခ်က္ တခုပါပဲ။

ဒီအခက္ခဲေတြကို ေခါင္းေဆာင္ေၾကာင့္ ေက်ာ္လႊားေနတယ္ ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲလုိ႔ ေမးရင္ က်မတုိ႔ ေခါင္းေဆာင္ ဟာ က်မတုိ႔ကို စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ တြန္းအားေတြကို ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ေပးေနတယ္လုိ႔ ဆုိရမွာပါ။ က်မ ဒီလုပ္ငန္းကုိ လုပ္ေတာ့ ထြက္ေျပးလိုစိတ္ေတြ မၾကာခဏ ဆိုသလို ျဖစ္မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ရဲ႕ ဓာတ္ပံုကို က်မ ျမင္လုိက္ၿပီ ဆိုတာနဲ႔ ခြန္အားေတြ အလိုလို ျပန္ျဖစ္လာရပါတယ္။

က်မတုိ႔ ဒီလုပ္ငန္း စတင္ လုပ္ကိုင္စဥ္ ၂ဝဝ၂ ခုႏွစ္က ျမန္မာျပည္မွာ NGO ဆိုတာေတြ ရွိေတာ့ ရွိေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ျပည္ တြင္းကေနၿပီးေတာ့ ဦးေဆာင္ လုပ္ကိုင္သူ နည္းပါေသးတယ္။ ႏုိင္ငံျခားသား ဦးေဆာင္တဲ့ အဖဲြ႔အစည္း မ်ားပါတယ္။ လုပ္ကိုင္ေနရင္းကမွ ကိုေက်ာ္သူ ဦးေဆာင္တဲ့ နာေရး ကူညီမႈအသင္းဟာ လူေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ အားကိုးရာ ျဖစ္ေနတဲ့ အဖဲြ႔အစည္း တခုဆုိတာ သိလာရပါတယ္။

က်မအေနနဲ႔ သူ႔ကို အရမ္း အားက်ပါတယ္။ ဒီေန႔ ထက္ထိ ကိုေက်ာ္သူကုိ အေဝးကပဲ ျမင္ဖူးပါတယ္။ သူက လူမႈေရး သက္ သက္ အဖဲြ႔အစည္း၊ ႏုိင္ငံေရး လံုးဝ မဆက္ႏႊယ္တဲ့ အဖဲြ႔အစည္းပါ။ ဆက္ႏႊယ္ရင္ေတာ့ အခက္အခဲေတြကုိ ဒီထက္ ပုိၿပီး ရင္ဆိုင္ ရဖြယ္ ရိွပါတယ္။

ကိုေက်ာ္သူ လုပ္ျပလုိက္တာဟာ က်မတုိ႔ ျမန္မာျပည္သားေတြအတြက္ တကယ့္ စံျပပါပဲ။ သူဟာ ေအာင္ျမင္ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ မင္းသား၊ သရုပ္ေဆာင္ တေယာက္။ သူ ဒီအလုပ္ စလုပ္စဥ္က မလိုသူေတြ ေျပာစကားအတုိင္း ေျပာရရင္ သုဘရာဇာ အလုပ္ကို ထလုပ္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ ဗမာ ျပည္မွာ စကားပံု တခုလို ျဖစ္ေနတဲ့ စကားတခြန္း ေပၚေနပါတယ္။ “ေသရင္ မပူနဲ႔ ေက်ာ္သူ ရွိတယ္” ဆိုတာပါပဲ။ သူ႔ အနစ္နာခံမႈ၊ လူသား အက်ဳိးျပဳ လုပ္ငန္းဟာ ဘယ္ေလာက္ ထိေရာက္ သလဲ ဆိုတာ အဲဒီ စကားရပ္ကုိ ၾကည့္ရင္ သိသာပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ တေယာက္က က်မတုိ႔ ကိုဇာဂနာႀကီးပါပဲ။ က်မက သူ႔ကို ရင္းႏွီးေသာ အားျဖင့္ ကိုသူရ လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ သူ လုပ္ႏုိင္သမွ် လုပ္တာေတြကို တခါတခါ ျပန္ေျပာျပမွ သိရတာပါ။ ကေလးေတြ ေက်ာင္းထားေပးတာ၊ အနာႀကီးေရာဂါ တိုက္ဖ်က္ေရး ပါဝင္ ေဆာင္ရြက္တာ စသျဖင့္ အမ်ားႀကီးပါ။ သူလုပ္ႏုိင္သမွ်ေတြဟာ ေတာ္ရံုလူ လုပ္ႏုိင္မယ္ မထင္ပါဘူး။

အထင္ရွားဆံုးကေတာ့ နာဂစ္ ျဖစ္ခ်ိန္မွာ သူ႔စြမ္းေဆာင္ရည္ကို ဘယ္ NGO မွ လိုက္မမီႏုိင္ေအာင္ လုပ္ျပသြားတာသက္ေသ ပါပဲ။ ဘယ္ေလာက္ အထိေတာင္ လုပ္ႏုိင္သလဲ ဆုိရင္ေတာ့ ေထာင္ ၅၉ ႏွစ္ က်တဲ့ အထိေအာင္ကုိ လုပ္ျပသြားတာပါ။

ေနာက္တေယာက္က်ေတာ့ က်မ အရမ္း ႀကိဳက္တဲ့ စာေရးဆရာမ သန္းျမင့္ေအာင္ ျဖစ္ပါတယ္။ က်မနဲ႔ အစပိုင္းက မရင္းႏွီး ပါဘူး။ သူက နာမည္ႀကီး စာေရးဆရာမ၊ က်မက သူ႔ပရိသတ္ တေယာက္ဆိုေတာ့ မရင္းႏွီးတာ မဆန္းပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူ လုပ္တာေတြ ၾကားပါတယ္။ ကိုေက်ာ္သူတုိ႔ နာေရး ကူညီမႈ အသင္းမွာ ဦးေဆာင္သူ တေယာက္ အေနနဲ႔ ပါေနတာ၊ ကိုသူရနဲ႔ တြဲၿပီး တိုင္းျပည္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ လူမႈေရးေတြကို တက္တက္ ႂကြႂကြ လုပ္ေနတာေတြ ၾကားပါတယ္။

AIDS ျဖစ္ေနတဲ့ မိဘမ့ဲ ကေလး တေယာက္ကို သူတုိ႔ရဲ႕ သုခရိပ္ၿမံဳ ဆုိတဲ့ ကေလးေဂဟာကို သြားအပ္ေတာ့မွ သူနဲ႔ စေတြ႔ၿပီး လူခ်င္း ရင္းႏွီးရတာပါ။ သူ႔ကုိ ျမင္ျမင္ခ်င္း က်မ စိတ္ထဲမွာ ေအးခ်မ္းမႈကို ခံစားရပါတယ္။ တကယ့္ အစ္မ တေယာက္လိုပဲ ခံစား ရပါတယ္။ သူတုိ႔ ေဂဟာမွာ ကေလး သိပ္မရွိေသးပါဘူး။ ေနရာကလည္း ေျမာက္ဒဂံုဘက္လည္း မဟုတ္ေသးပါဘူး။ သန္လ်င္မွာပဲ ယာယီ ရွိေနပါေသးတယ္။

သူ႔ကို ကေလးေတြက အေမႀကီး လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ကေလးေတြက သူ႔ကုိ ခ်စ္လိုက္တာ၊ တကယ့္ အေမရင္း အတုိင္းပါပဲ။ သူကလည္း စိတ္ရွည္ လက္ရွည္ ကေလးေတြကို စကားေတြေျပာ၊ မုန္႔ေတြေကြ်း လုပ္ေနတာ ၾကည့္ရင္း က်မ ၾကည္ႏူးမိပါ တယ္။

သူတုိ႔ အေၾကာင္းကို ဘာေၾကာင့္ ေျပာေနသလဲ ဆုိတာ အရွင္းဆံုး ေျပာရရင္ေတာ့ သူတုိ႔ကို ေလးစား အားက် လုိ႔ပါ။ က်မ တုိ႔ ျပည္သူေတြက သူတုိ႔လို တိုင္းျပည္မွာ ထင္ရွားသူေတြရဲ႕ လႈပ္ရွွားမႈေတြေၾကာင့္ ဘာ လုပ္သင့္တယ္၊ ဘာလုပ္ရမယ္ ဆိုတာေတြကို အလိုလုိ သိသြားတာပါပဲ။

အခုဆိုရင္ ေငြေၾကး ရလုိ႔ ျဖစ္ေစ၊ မရဘဲ ျဖစ္ေစ တဦးခ်င္း၊ တဖဲြ႔ခ်င္း ကေန အစုလိုက္ ရပ္ရြာလိုက္ လုပ္ေနၾကတဲ့ လူမႈေရး အသင္းအဖဲြ႔ေတြ အမ်ားႀကီး ေပၚလာပါၿပီ။ သံဃာေတြကလည္း က်မတုိ႔ ငယ္စဥ္က တရား ေဟာသလို အလွဴေပး သူေဌးျဖစ္ ဆိုတာထက္ လူမႈေရးေတြ လုပ္သင့္တယ္၊ တိုင္းျပည္ လိုအပ္ခ်က္က ဘာေတြ ျဖစ္ေနတယ္၊ ဘာေတြ လုပ္သင့္တယ္၊ ဘယ္ လို စိတ္မ်ဳိး ထားရမယ္ ဆိုတာေတြကုိ မ်ားမ်ား ေဟာေျပာလာပါၿပီ။

တိုင္းျပည္ အုပ္စိုးသူတုိ႔ ပစ္ပယ္ထားတဲ့ လစ္ဟာခ်က္ေတြကို တက္ႂကြစြာ ေဆာင္ရြက္သူေတြ ရိွလာပါၿပီ။ အားရစရာ ေကာင္းလွတဲ့ အတိုင္းအတာ တခုအထိေတာ့ မျဖစ္ေသးပါဘူး။ ပြင့္လင္း လြတ္လပ္မႈေတြ ရွိလာရင္ ပိုမုိ လုပ္ကိုင္ ေဆာင္ ရြက္လာႏုိင္မွာပါ။ ေသးငယ္တဲ့ လူမႈေရး လုပ္ငန္း ျဖစ္ေစ၊ တဦးခ်င္း ျဖစ္ေစ၊ အဖဲြ႔လိုက္ ျဖစ္ေစ လူမႈ လိုအပ္ခ်က္ လုပ္ကိုင္ ေနသူေတြဟာ ေလးစားစရာ ေကာင္းပါတယ္။

ေသခ်ာတာကေတာ့ အထက္က ေျပာတဲ့ ရဟန္းသံဃာေတြ၊ ကိုေက်ာ္သူ၊ ကိုဇာဂနာ၊ မသန္းျမင့္ေအာင္ တုိ႔လုိ က်မ ေလး စား အားက်ရသူေတြရဲ႕ ဦးေဆာင္ လမ္းျပမႈေတြ မရွိရင္ က်မ လုပ္ကုိင္ေနတ့ဲ လူမႈေရး လုပ္ငန္းေတြ ဒီအေျခအေနထိ ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္လာမယ္ ဆုိတာပါပဲ။

Amid Hardships and Unchanged Behaviors

2010-09-22T17:33:00.000-07:00

By PHYU PHYU THIN

Saturday, March 6, 2010

http://irrawaddy.org/opinion_story.php?art_id=17973

Some people have asked me what kinds of difficulty I have encountered while working on the prevention and eradication of HIV/AIDS. I said every job I do is full of hardships.

I and a few young people helping me have been thinking about HIV/AIDS awareness programs and how to approach HIV-infected people in order to provide them with medicine and proper treatment, and to reintegrate them into the society so they can continue their social lives. You can imagine how much trouble we will have to shoulder in implementing our work.

The most essential thing that we always have to talk about is financial problems. The less funding we receive, the more difficult it is to carry out our programs. Some of my friends have lent some assistance to us. I now rent a place from the local municipality in New Dagon Township where I am running a rehabilitation program for HIV patients. It includes vocational training such as spangling and sewing. Recently, I could open a nan-bread shop for four patients with contributions from a donor. One of the difficulties I have faced is that I still cannot work for many patients.

Amid these hardships, I have met with some people who still cannot change their behavior. Perhaps this is the most difficult thing to alter.

I also have experience with other young people who have gone back to their old ways—being naughty and drinking—after being infected with HIV. Treating such careless patients costs us more money and makes us more physically and mentally exhausted. However, this is not so bad. I have faced worse situations.

Most of my patients are not from urban areas. They don't have much knowledge about HIV/AIDS. They are farmers, drivers, truck attendants and others. Among them, there were five girls who were sex workers. They came from different backgrounds, but they use their bodies in the same way.

In my opinion, one of the girls is someone who cannot stand to be without a man. She made money and spent it with other men she liked. She earned money by using her body and used it again when she looked for happiness with other men. I don't even want to think about how much she has distributed HIV to others. Whenever I had a chance, I brought her home and tried to help her change her ways, but she always ran away and went back to her original life, living on the street.

Another girl is a singer from a restaurant. She has another story. She always told me that she only sang songs. But one day she made an unexpected visit to my house when I was away. The reason she came to my house was to tell my family that she would move to Sittwe for a better job since she could not survive in Rangoon. She also said that she had unprotected sex with a man who used to take care of her just to give him the disease, because he did not support her anymore. My family became furious.

My family treats HIV patients as if they were our close relatives. Almost every patient has eaten at my house. Perhaps the girl's familiarity with my family made her speak out very openly. Nevertheless, the act of deliberately spreading the disease is not something a human being should do.

Another girl works at a massage place. She is very beautiful. Her skin is so smooth that you would never think that she has been infected with HIV. She said she did not mean to do it, but for her future she had to approach a rich man who visited her place. That man took her to a karaoke room and they had sex without a condom. Even though she said she did not intend to do it, I think she should have prevented herself from spreading the disease. I came to know about it just because she told me.

Whenever I think about how many similar incidents like this have already taken place, I cannot sleep anymore. Sometimes I suddenly wake up at night, fearing the consequences of the spread.

I really am not very happy when I think about this. And I am very concerned about how to change the bad behavior and attitude of some HIV patients who I have come across.

Phyu Phyu Thin has cared for HIV and AIDS patients since 2002, providing counseling and education, sending them to clinics and providing accommodation in Rangoon to those coming for treatment from outlying areas.

A Town of Widows

2010-09-22T17:31:00.000-07:00

By PHYU PHYU THIN

FEBRUARY, 2010 - VOLUME 18 NO.2

http://irrawaddy.org/article.php?art_id=17693&page=1

In a country where the government provides minimal general health care, citizens must take up the fight against HIV infection themselves.

A relatively prosperous transport hub for family-run trucking businesses, Kyaukpadaung’s high incidence of Human Immunodeficiency Virus (HIV/AIDS) among its population is a major downside to the township’s heavy dependence on the transportation industry.

With the 1,500-meter peak of Mt Popa nearby bringing cooler breezes and water to an otherwise arid region of eastern Mandalay Division, Kyaukpadang’s location at a major crossroads near the geographical center of Burma favored the town’s development as a trucking center. With larger businesses operating up to 100 trucks, many of the town’s residents are employed in the industry, spending weeks at a time on the road.

On Burma’s roads at night, teenage students are known to flag down trucks with flashlights, hitching rides and lifting skirts, passing from truck to truck, leaving sordid memories and sexually transmitted diseases.

Even if the drivers are aware of the problem and want to protect themselves, condoms are often unavailable in rural stores dimly lit by oil-lamps, where snacks, tobacco and liquor are sold along with the services of garishly made-up teenagers in a tin hut out back. As a result, when men return to their families in Kyaukpadaung, they often take HIV/AIDS with them.

Kyaukpadaung was an ideal place for our group to put our HIV/AIDS prevention and care training into action. As youth members of the National League for Democracy, we had been selected by NLD leader Aung San Suu Kyi to train at the UN Development Programme office in Rangoon.

On my first visit, I went to the town to help organize assistance from our group. By working with Kyaukpadaung’s people, we helped them to learn how to confront the disease as a community. They have become aware of how HIV is spread and are now more adept at preventing infection among newborn infants and children.

Those infected by HIV/AIDS now encourage each other to be open about their affliction, and many are willing to talk about their disease and have formed their own support group to assist each other.

They are ready to help others experiencing difficulties, such as when antiretroviral medicines fail to arrive on schedule due to supply problems in Rangoon or breakdowns in Burma’s antiquated transportation. Those who have remaining stocks of medicine willingly share with those who have run out and will be repaid in kind when new supplies arrive.

When one member suffers from an ailment such as diarrhea, another will help out at his or her home for the whole day if necessary, washing clothes, providing rehydration fluids and performing essential chores, often returning home late at night.

In many places it creates a stigma to announce HIV infection, but in Kyaukpadaung, not only do infected residents make themselves known to each other, they openly announce that they have been “bitten by A,” a local idiom meaning they are HIV positive, and they have no qualms about talking to the media or seeing their names in print.

If HIV victims in other towns could be as open as those of Kyaukpadaung, it would be a significant step in preventing the spread of the disease. The network that started in Kyaukpadaung has spread to Wundwin Township in Mandalay Division, and to Aunglan (Myayde), Magwe, Taungdwingyi and Yenanggyaung townships in Magwe Division and to some parts of Rangoon.

Shortage of funds exacerbated by the general poverty endemic in Burma is a constant problem. Network members must work hard to raise money to pay for treatment for fellow members or help new victims.

The HIV group in Yenanggyaung has even managed to raise enough surplus funding to open a grocery stall in the market, where HIV network members work in rotation. Two network members supervise the shop, managing its finances and assisting with travel expenses for infected patients who need to go to Rangoon for treatment.

Because the government spends so little money on health and education, support groups are usually the only means available for maintaining health among HIV victims and preventing more infection.

Of the self-help support groups set up so far, the Kyaukpadaung group is the most effective. I went to the town to teach but found I learned from its people. They were the only group that dared openly invite me, an NLD member the military government brands as an “infamous political activist.”

On my second visit, I went there on a pilgrimage, as well as to evade the authorities, who were trying to arrest me. The locals took me to various places around town, including the homes of some residents who may have been providing financial help to Kyaukpadaung’s HIV/AIDS network.

Before I left town, I overheard some youths in a tea shop cajoling each other to make sure they took condoms if they went to a karaoke bar. A sign on the outskirts of the town said, “Bon Voyage,” and I remembered the words of one HIV patient.

“Ma Phyu,” he said, “every second house in my town is the home of a widow.”

Phyu Phyu Thin, 37, has cared for HIV and AIDS patients since 2002, providing counseling and education, sending them to clinics and providing accommodation in Rangoon to those coming for treatment from outlying areas. Due to her political affiliation and strong support for the NLD, she faces harassment in her work and has been arrested and jailed on several occasions.

article from MoeMaKa (Maung Zaw & Ko San)

2010-08-10T22:46:00.000-07:00

အျပဳအမူေတြ ေျပာင္းလဲသြားတ့ဲ ေမာင္ေဇာ္ နဲ႔ ကိုစန္း
ျဖဴျဖဴသင္း
ၾသဂုတ္ ၁၁၊ ၂ဝ၁ဝ

(မျဖဴျဖဴသင္းက သူ ကူညီခ့ဲသူေတြထဲက ကုိရဲေက်ာ္၊ ကုိသာေပါင္း တုိ႔ အေၾကာင္းကုိ အျပဳအမူ ေျပာင္းလဲသြားသူ ၂ ဦး ဆုိတ့ဲ အမည္နဲ႔ ဧရာ၀တီ မွာ ေရးခ့ဲဖူးပါတယ္။ သူ႔ဘေလာ့မွာလည္း ဖတ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီတခါေတာ့ ေမာင္ေဇာ္၊ ကိုစန္း ဆုိတ့ဲ ထူးျခားသူ ၂ ဦးအေၾကာင္းကုိ မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာျပထားပါတယ္။)

တခ်ိန္ကဆိုရင္ က်မ ကူညီေနတ့ဲ လူနာေတြ ရိွတ့ဲ ေ၀ဘာဂီေဆးရံုကို ေန႔တိုင္း နီးပါး က်မ ေရာက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီတုန္းကလည္း မဂၤလာဒံု ေဆးရံုကလည္း မေပၚေသးေတာ့ ေ၀ဘာဂီမွာပဲ လူနာေတြ အတင္ မ်ားတာပါ။ ေ၀ဘာဂီကုိ သြားရင္ က်မလူနာေကာ က်မလူနာ မဟုတ္သူေတြကပါ က်မကို အကူအညီ ေတာင္းၾကပါတယ္။ သူတုိ႔က က်မကို ႏုိင္ငံတကာ အန္ဂ်ီအို တခုခုကလို႔ ထင္မွတ္ထားၾကပုံပါပဲ။ က်မလည္း တတ္ႏိုင္သမွ် အားေပးၿပီး က်မမွာ ရွိသမွ်နဲ႔ ကူညီပါတယ္။ ကူညီေနရေပမယ့္ ဆင္ပါးစပ္ ႏွမ္းပက္သလုိ ျဖစ္တ့ဲအတြက္ က်မလည္း စိတ္မေကာင္းျခင္းစြာ ျဖစ္ရပါတယ္။

ေမာင္ေဇာ္
ေ၀ဘာဂီ ကူးစက္ေဆးရံုကို သြားရင္ ဆံပင္ရွည္ရွည္နဲ႔ တကိုယ္လံုး အရုပ္ေတြ ထုိးထားတဲ့ ေကာင္ေလးတေယာက္ အၿမဲလိုလို အရက္ မူးေနတာလုိလုိ ေဆးမူးေနတာလိုလို ေကာင္ေလး တေယာက္ကုိ အၿမဲေတြ႔ပါတယ္။ သူက အၿမဲ ၿပံဳးျပတာေလာက္ပဲ လုပ္ပါတယ္။ တျခား လူနာေတြလို က်မဆီ အကူအညီ ေတာင္းတာမ်ိဳးေတာ့ မလုပ္ပါဘူး။

အမူးသမားလုိလို ျဖစ္ေနတ့ဲ ဒီကေလးကို က်မလည္း စကားေျပာခ်င္စိတ္ မရွိလို႔ မေျပာပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်မ လူနာေတြ ေျပာျပခ်က္ အရ သူ႔မိန္းမေကာ ကေလးပါ ေဆးရံုမွာ တင္ထားရတယ္ ဆုိတာ သိရေတာ့ ကရုဏာ သက္မိသလို သူ႔ကိုလည္း စိတ္၀င္စားမိပါတယ္။ သူကေတာ့ သန္သန္မာမာပါပဲ။ ေနာက္တပတ္ အၾကာမွာ က်မ ေဆးရံုေပၚ တက္သြားေတာ့ ့ငိုႀကီးခ်က္မနဲ႔ လူးလွိမ့္ေနတ့ဲ ေကာင္ေလးကုိ ေတြ႔ပါတယ္။ သူ႔ကေလး ဆံုးသြားၿပီ တဲ့။ က်မကလည္း အားေပးစကား ေျပာတာေပါ့ေလ။ အရက္နံ႔ကေတာ့ သူ႔ဆီက တေထာင္းေထာင္း ထေနတာပါပဲ။ က်မကလည္း သူ ခံစားေနခ်ိန္ ေသာက္တာျဖစ္မွာပါ ဆိုၿပီး ဘာမွ မေျပာပါဘူး။

တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ပါပဲ သူ႔ကေလးဆုံးၿပီး ရက္လည္ေန႔မွာ ေကာင္ေလးက အေတာ္ေလး မူးရူးၿပီး သတိ လစ္သလိုလို နတ္ပူး သလိုလို လုပ္ေနတာ ေတြ႔ရျပန္ပါတယ္။ က်မ အေတာ္ေလး စိတ္ပ်က္သြားမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခ်က္ျခင္း ဆိုသလိုပဲ သူ႔မိန္းမ အဲ့ဒီေန႔ပဲ ဆံုးသြားတယ္ ဆိုတာ သိလိုက္ရေတာ့မွ က်မလည္း သူ႔အတြက္ အေတာ္ ေလး စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္ရၿပီး အေတာ္ေလး သနားသြားပါတယ္။

သူကလည္း ေရာဂါသည္ ဆိုေတာ့ ခုလိုမ်ိဳး စိတ္ေသာကနဲ႔ အရက္ ေသာက္တာေတြေကာ၊ ေဆးခ်တာေတြပါ လုပ္ေနရင္ မျဖစ္ေခ်ဘူး ဆိုၿပီး ေနာက္တရက္ မနက္ အေစာႀကီး သူနဲ႔ စကားေျပာဖုိ႔ ေဆးရံုကို လိုက္သြားပါတယ္။ အျခား လူနာေတြကို ေမးၾကည့္ေတာ့ ေမာင္ေဇာ္ တေယာက္ မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔ သူ႔ရြာ ျပန္သြားၿပီ တဲ့။

သူေနတာက ကြမ္းျခံကုန္းၿမိဳ႕နယ္မွာပါ။ ဒီေတာ့ သူ႔ကုိ ေျခရာခံဖုိ႔ မခက္ခဲပါဘူး။ က်မတုိ႔ အဖြဲ႔၀င္ေတြက တဆင့္ စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ ဒီေကာင္ေလး မနက္ေကာ ညေကာ တခ်ိန္လံုး ေသာက္စားၿပီး ငိုယိုေနတာပဲ တဲ့။ ေမးၾကည့္တိုင္း မူးရူးေနတယ္ ေျပာေျပာေနေတာ့ ေသေအာင္လုပ္ေနတာပဲ၊ လုပ္ပေစေတာ့ ဆိုၿပီး ေမ့ေမ့ ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ထားလိုက္ပါတယ္။

တႏွစ္ေလာက္ ရွိေတာ့ ေမာင္ေဇာ္ကို ေဆးရံုမွာ ျပန္ေတြ႔ပါတယ္။ မမွတ္မိေလာက္ေအာင္ ပိန္လွီေနၿပီးေတာ့ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ အဆင့္ကိုေတာင္ ေရာက္ေနပါၿပီ။ သူက က်မကို ေတြ႔ေတာ့ ထံုးစံ အတိုင္း ျပံဳးျပပါတယ္။ သူ႔ကို ၾကည့္ၿပီး က်မလည္း စိတ္ မခ်မ္းမသာ ျဖစ္မိပါတယ္။ သူကေတာ့ က်မကုိ အားတက္သေရာပါပဲ။ "က်ေနာ္ အခု ေဆး ရေတာ့မယ္ အစ္မ” တဲ့။ ေအအာတီေဆးက ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လူနာတုိင္း မရႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေဆးရၿပီ ဆုိရင္ လူနာေတြက ၀မ္းသာၾကပါတယ္။ က်မကလည္း သူ႔ကို နင္ ေဆးမေသာက္ဘဲ အရက္ပဲ ေသာက္ပါလား လုိ႔ ေနာက္မိပါတယ္။ က်ေနာ္ ျပန္ေကာင္းလာရင္ မလုပ္ေတာ့ပါဘူး လုိ႔ေတာ့ ေျပာတာပါပဲ။ က်မက မယံုပါဘူး။ အဲ့ဒီလုိဆို ေကာင္းတာေပါ့ လုိ႔ပဲ ေျပာလိုက္ပါတယ္။

က်မလည္း ရံုးကိစၥေတြ တျခား လူနာကိစၥေတြေၾကာင့္ ေဆးရံုဘက္ မေရာက္ျဖစ္ျပန္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေမာင္ေဇာ္ တေယာက္ NGO တခုမွာ ေစတနာ့၀န္ထမ္း လုပ္ေနေၾကာင္း၊ အရက္လည္း မေသာက္တဲ့ အေၾကာင္းေတြေတာ့ ၾကားေနရပါတယ္။ ဒါနဲ႔ သူ႔အတြက္လည္း စိတ္ ခ်မ္းသာရပါတယ္။

တရက္က်ေတာ့ ေမာင္ေဇာ္ တေယာက္ က်မအိမ္ကို အေစာႀကီး ေရာက္လာပါတယ္။ သူ႔ဆီကလည္း အရက္နံ႔ တေထာင္းေထာင္း ထလုိ႔။ သူလုပ္ေနတဲ့ NGO နဲ႔ အဆင္မေျပဘူး ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေတြ၊ အဆင္ မေျပတာေတြကို ကေပါက္ ကခ်ာ ေျပာေနျပန္ပါတယ္။ ဒီကေလးကို ၾကည့္ၿပီး က်မလည္း ဘာလုပ္ရမွန္းလည္း မသိ၊ ေဒါသကလည္းျဖစ္၊ နင္ဘာလုပ္မလဲ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ အစ္မ တုိ႔ကို ကူညီခ်င္တယ္ တဲ့။ က်မ အေတာ္ေလး စိတ္ပ်က္သြားပါတယ္။ မျဖစ္မေန နင္ေနခ်င္ရင္ေတာ့ လူနာေတြ စုေနတဲ့ ေတာင္ဒဂံု(၁၈) အိမ္မွာ သြားေနဖုိ႔ ေျပာလုိက္တယ္။

သြားေနပါေတာ့လုိ႔ ေျပာလိုက္ရေပမယ့္ သူ႔ကို ဘယ္လို ထိန္းသိမ္းမလဲ၊ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီမွာေနတဲ့ က်မအဖြဲ႕က လူငယ္ေတြကလည္း ရွိေနေတာ့ ၾကည့္ထိန္းရင္ ျဖစ္ေလာက္ပါတယ္ လုိ႔ေတာ့ ေတြးမိပါတယ္။ သူကေကာ ျပဳျပင္ခ်င္စိတ္ ရွိပါ့မလား စဥ္းစားၿပီး စိတ္ေမာမိပါတယ္။ အ့ံၾသ ၀မ္းသာဖုိ႔ ေကာင္းတာက အဲဒီေနရာကုိ ေရာက္ၿပီး ေနာက္ပုိင္း

လူနာေတြအိမ္ ေရာက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ေမာင္ေဇာ္ဟာ ဒီေန႔ခ်ိန္ထိ ေသာက္တာ စားတာလည္း မရွိေတာ့ပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ လူနာေတြမွန္သမွ် ေဆးရံုတက္ရင္လည္း သူပဲ လိုက္ေစာင့္၊ ေဆးခန္းလည္း သူပဲ ပုိ႔၊ ေသတဲ့လူလည္း သူပဲ အသုဘခ် ဆိုတာေတြကို လုပ္ေပးေနရွာပါတယ္။ ဒီအလုပ္ေတြအတြက္ သူ ေငြတျပားတခ်ပ္မွ မရဘူး၊ ထမင္းကိုေတာ့ အလ်ဥ္းသင့္သလို ေကြ်းၿပီး လမ္းစရိတ္ ေပးတာေလာက္ပဲ လုပ္နုိင္ပါတယ္ ဆုိတ့ဲ က်မတုိ႔အေျခအေနမွန္ကိုလည္း သူ သိပါတယ္။

ကိုစန္း
ေနာက္တေယာက္က က်မတုိ႔ အိမ္နီးနားခ်င္း တေယာက္ပါ ကိုစန္းလုိ႔ အလြယ္ ေခၚပါတယ္။ က်မတုိ႔ ငယ္စဥ္ကတည္းက ရင္းႏွီးေနတာပါ။ က်မတုိ႔ အိမ္ေရွ႕မွာ ေကာ္စက္ ဆြဲတဲ့အလုပ္ လုပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူက စကားလည္း မေျပာပါဘူး ဒါေပမယ့္ ဥကၠလာထဲမွာ ရိုက္ပြဲ ျဖစ္တယ္ဆုိရင္ သူ ထိပ္ဆံုးကပဲ။ လမ္းသူရဲ ေခၚမလား လူမိုက္ ေခၚမလားပဲ။ လူလည္း ခဏခဏ ရိုက္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ ဆိုးသလဲ ဆိုေတာ့ လက္ဖက္ရည္ တခြက္ တိုက္ရင္ကို လူရုိက္ပါသတဲ့။ က်မတုိ႔နဲ႔ ရင္းႏွီးတယ္ ဆိုေပမယ့္ ဒီလို စရိုက္ႀကီးေၾကာင့္ က်မတုိ႔ကေတာ့ ဖာသိဖာသာ ေနလိုက္တာပါပဲ။

ဒါနဲ႔ သူငါးႏွစ္ေလာက္ ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ ေရတာရွည္ဘက္မွာ အိမ္ေထာင္ က်ၿပီး သစ္ေမွာင္ခုိ လုပ္ေနသလိုလို ကားစပယ္ယာ လုပ္ေနသလိုလို ၾကားတာပါပဲ။ ၇ ႏွစ္ေလာက္ ရွိေတာ့ သူ ျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ မိန္းမေကာ ကေလးပါ ဆံုးသြားၿပီတဲ့ ေရွ႕ဆင့္ ေနာက္ဆင့္ပဲ ဆံုးတာပါတဲ့။ သူ႔အေဒၚေတြက က်မတုိ႔ အိမ္မွာ အလုပ္လုပ္ေတာ့ သူ႔အေၾကာင္းကို မၾကားခ်င္လည္း ၾကားေနရတာပါပဲ။

သူကေတာ့ ထံုးစံတိုင္း စကား နည္းျမဲပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ က်မက ဒီ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီ ကိစၥေတြ လုပ္ေနတယ္ ဆိုတာ သိေတာ့ အကူအညီ လာေတာင္းပါတယ္။ သူ႔မိန္းမနဲ႔ ကေလးေကာ ဒီေရာဂါနဲ႔ ဆံုးသြားလုိ႔ သူလည္း ေသြးစစ္ခ်င္တယ္ ေျပာပါတယ္။ သူေရာဂါျဖစ္ေနတယ္ ဆိုေတာ့လည္း က်မ လိုက္ ကူညီေပးၿပီးေတာ့ ေဆးရေအာင္ လုပ္ေပးပါတယ္။ ဒီမွာတင္ ျပႆနာ တခုက သူ႔မွာ ေနစရာမရွိ ျဖစ္ေနတယ္ ဆုိတာပါပဲ။

က်မကလည္း သူ႔ကို ေၾကာက္ေတာ့ ေခၚထားဖုိ႔ အေတာ့္ကို စဥ္းစားရပါတယ္။ အျခား အတူေန လူနာေတြကုိ မထင္ရင္ မထင္သလို လုပ္လုိက္မွာကို ေၾကာက္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ အရဲစြန္႕ၿပီးေတာ့ ေခၚထားလိုက္ပါတယ္။

ေၾကာက္စရာ ကုိစန္းတေယာက္ လူနာအိမ္ေရာက္ၿပီးေနာက္မွာ အင္မတန္ ေျပာင္းလဲသြားပါၿပီ။ ခုဆို အေ၀းေျပးကားဂိတ္မွာ လူနာႀကိဳတာ၊ ေဆးခန္းျပတာ၊ လူနာေတြကုိ လိုက္ျပဳစုေပးတာ၊ အိမ္ေတြကို လိုက္ျပဳစုေပးတာေတြကို က်မတုိ႔နဲ႔ တန္းတူ တကယ္ လုပ္ေနပါတယ္။

ေမာင္ေဇာ္ နဲ႔ ကုိစန္းတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ ေျပာင္းလဲပံုကိုလည္း က်မ အံ့ၾသမိတယ္။ ဒါနဲ႔ က်မ ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို ေမးၾကည့္ပါတယ္၊ သူတုိ႔ ျပန္ေျပာျပတာကေတာ့ တူေနပါတယ္။ သူတုိ႔ေၾကာင့္ အျပစ္မဲ့တဲ့ မိန္းမ တေယာက္နဲ႔ ကေလး တေယာက္စီ ေသခဲ့ရၿပီးၿပီ၊ ဒီေတာ့ သူတုိ႔ ဒီေရာဂါနဲ႔ ဆက္ဆိုးေနမယ္၊ ဆက္မိုက္ေနမယ္ ဆိုရင္ သူတုိ႔တင္မက အပစ္မဲ့ ေသသြားတဲ့ သူတုိ႔ ဇနီးသည္ေတြနဲ႔ ကေလးေတြပါ ဘ၀ကူး မေကာင္းေအာင္ လုပ္သလို ျဖစ္ေနမွာေပါ့ တဲ့။ အဲဒီေတာ့ ေသဆံုးသြားတဲ့ မိန္းမနဲ႔ ကေလးအတြက္ တတ္ႏုိင္သမွ် ေကာင္းမႈ အစုစု လုပ္ေပးေနတာပါ တဲ့။

က်မလည္း ၾကည္ႏူး ၀မ္းသာစိတ္နဲ႔ သာဓု ေခၚမိပါတယ္။ ဒီႏွစ္ေယာက္စလံုး က်န္းမာ သက္ရွည္ၿပီး ေကာင္းက်ိဳး မ်ားမ်ား ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းလိုက္ရပါတယ္။

HIV and lack of knowledge

2010-07-15T19:25:00.000-07:00

အိတ္ခ်္အိုင္ဗီြ ကူးစက္မႈ အမ်ားစုမွာ အသိပညာမဲ့မႈေၾကာင့္ဟု မျဖဴျဖဴသင္းကဆို
ရီေမေအာင္ (၁၅ ဇူလိုင္ ၂၀၁၀) DVB -

ျမန္မာျပည္မွာ စီးပြားေရးခ်ဳိ႕တဲ့မႈနဲ႔ ပညာေပးမႈ အားနည္းတာေၾကာင့္ HIV/AIDS လူနာေတြ ပိုမ်ားျပားလာတဲ့ အေျခအေနမွာ ဒီလူနာေတြအတြက္ ေစာင့္ေရွာက္ အကူအညီေပးမူေတြကို အရင္ကထက္ ပိုၿပီး အခုခ်ိန္မွာ တိုးခ်ဲ႕ေဆာင္ရြက္ေပးေနတယ္လို႔ မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာျပပါတယ္။

အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဒု-ဥကၠ႒ ဦးတင္ဦး၊ ဗဟိုအလုပ္အမွဴေဆာင္ ေကာ္မတီဝင္ ဦးဝင္းတင္ လြတ္လာၿပီးေနာက္ပိုင္း သူတို႔ကိုယ္တိုင္ မျဖဴျဖဴသင္းတို႔ရဲ႕ HIV/AIDS လူနာေစာင့္ေရွာက္ေရး လုပ္ငန္းကို အားေပးတာေၾကာင့္ ပိုၿပီး တိုးခ်ဲ႕လုပ္ကိုင္ႏိုင္တာလို႔ မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာျပပါတယ္။

“အရင္တုန္းကဆိုရင္ က်မတို႔ေတြက ႏိုင္ငံတကာနဲ႔လည္း လုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္တဲ့ အခါမွာ က်မတို႔ လူငယ္အေနနဲ႔ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း လုပ္ခဲ့တယ္ ေပါ့ေနာ္၊ ေတာ္႐ံုတန္႐ံု ကိစၥေတြ က်မတို႔ သတင္း အေနနဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္တခုက ေဝဒနာသည္ေတြနဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ က်မတို႔ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း လုပ္ခဲ့တယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ အဘတို႔ လြတ္လာတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ လုပ္ဖို႔ေလ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ေဝဒနာသည္ေတြ အိမ္လာၿပီး ၾကည့္တယ္။

“လိုအပ္ခ်က္ေတြ ဘာေတြ ဆက္လုပ္ရမယ္၊ ေနာက္တခုကက်ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာမွာ ရွိေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္း အားလံုးနဲ႔ေရာ ျပည္တြင္းက အလွဴရွင္ေတြလည္း စိတ္ဝင္စားလာေအာင္ ပိုၿပီးႀကိဳးစားၿပီး လုပ္ဖို႔အတြက္ကို အားေပးတာေတြ ရွိလာတဲ့ အခါက်ေတာ့ က်မတို႔ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ တာေတြကလည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း လုပ္ကိုင္ခြင့္ ရလာတယ္ေပါ့ေနာ္၊ အဘတို႔ အေနနဲ႔လည္း သူတို႔တတ္ႏိုင္တဲ့ ဘက္ေတြကေနၿပီးေတာ့ လိုအပ္တဲ့ဟာေလးေတြ ကူညီေပးတာေတြ ရွိတဲ့ အခါက်ေတာ့ က်မတို႔ ပိုၿပီး လုပ္ကိုင္ျဖစ္တာ ေပါ့ေနာ္။”

ေလာေလာဆယ္ ေတာင္ဒဂံုမွာ ရွိတဲ့ လူနာေတြရဲ႕ အိမ္ကို ဒီရက္အတြင္းမွာပဲ ေနာက္ထပ္ လူ ၂၀ စာ အတြက္ စတင္တိုးခ်ဲ႕ေနသလို တီဘီေဆးနဲ႔ ေအအာရ္ပီ ေဆးကိုလည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ တိုက္ေပးေနၿပီး တခ်ဳိ႕လူနာေတြရဲ႕ မျဖစ္မေန ကူညီရမယ့္ လူမႈေရး အခက္အခဲေတြကို မိသားစုလို ေျဖရွင္း ေပးေနသလို က်န္းမာေရး ပညာေပး လမ္းၫႊန္မႈေတြကိုလည္း အပတ္စဥ္ လုပ္သြားမယ္လို႔ မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာျပပါတယ္။

၂၀၀၂ ကစလို႔ HIV/AIDS၊ TB ေရာဂါသည္ လူနာေပါင္း ၅, ၀၀၀ ေက်ာ္ကို ေဆး႐ံုျပသဖို႔၊ ေသြးစစ္ဖို႔၊ ေသာက္ေဆးရဖို႔ ကူညီေပးခဲ့ၿပီး လတ္တေလာ လူနာ ၁၀၀ ဝန္းက်င္ကို လက္ခံ ေစာင့္ေရွာက္ ထားပါတယ္။ ပိုၿပီးတိုးခ်ဲ႕ လုပ္ကိုင္ေန ေပမယ့္လည္း အကူအညီေတြ ကေတာ့ လိုအပ္ေနဆဲ ျဖစ္တယ္ လို႔လည္း မျဖဴျဖဴသင္းက ရွင္းျပပါတယ္။

“က်မတို႔အခု လက္ရွိကေတာ့ ဒီလူနာေတြ ေနဖို႔အတြက္ကို က်မတို႔ဘာသာ က်မတို႔ ေပါ့ေနာ္ အခင္းေတြ ခင္းတယ္၊ အေပၚေတြ အထပ္ေတြ ဘာေတြ တင္ၿပီး လုပ္ထားတာ ရွိတယ္ေပါ့။ အဲဒါေတြလည္း က်မတို႔ အခု လက္ရွိအခ်ိန္အထိ လုပ္ေနတုန္းပဲ။ သူတို႔ေနရတာ နည္းနည္း အဆင္ေျပေအာင္ ေပါ့ေနာ္။”

“က်ယ္က်ယ္ဝန္းဝန္း မဟုတ္ေပမယ့္လည္း ေနလို႔ရေအာင္ ဆိုၿပီး က်မတို႔ တိုးခ်ဲ႕ၿပီး လုပ္ေနပါတယ္။ ေနရာေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခက္ခက္။ လူနာေတြက တအားကို မ်ားမ်ားလာတယ္။ အခုဆိုရင္ အိပ္ယာေတာင္ သူတို႔ အခက္အခဲျဖစ္တယ္။ တအိမ္တည္းမွာကို ၆၀ - ၇၀ - ၈၀ အဲဒီေလာက္ကို ထားရတဲ့ အေျခအေနမ်ဳိး ျဖစ္လာတယ္ေပါ့ေနာ္၊ တကယ္ေျပာမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒီ ေဝဒနာသည္ေတြ ေနဖို႔ အတြက္ကို အေဆာက္အဦးေတြက အမ်ားႀကီး လိုအပ္ ေနပါေသးတယ္။”

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေဝဒနာ ျဖစ္ပြားသူ အမ်ားစုကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အသိပညာမဲ့ မႈေၾကာင့္ ကူးစက္ရတာကို အမ်ားဆံုး ေတြ႕ရတယ္လို႔ မျဖဴျဖဴသင္းက သူမရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳအရ ေျပာပါတယ္။

“လူနာတေယာက္ ရွိတယ္။ ကေလး တေယာက္ကေလ သူကေတာ့ ၄ ႏွစ္ရွိသြားၿပီး၊ သံုးခြဘက္မွာ ေနတာ၊ အဲဒီကေလး တေယာက္ဆိုရင္ မိဘႏွစ္ဦးစလံုးက HIV Negative ေပါ့ေနာ္၊ မိဘေတြကလည္း သူတို႔ သံသယ ျဖစ္တယ္။ သူတို႔မွ မရွိဘဲ ကေလး ဘာေၾကာင့္ျဖစ္လဲ ဆိုေတာ့၊ အဲဒီ နယ္ေတြမွာ ေဆးထိုးအပ္ေတြက ကူးႏိုင္တာ ေပါ့ေနာ္။ အဲဒီကေလးက အဲဒီကေန ကူးသြားတာ၊ အခုဆိုရင္ သူ ေအအာရ္ပီ ေသာက္ေနၿပီ။”

“ရန္ကုန္ၿမိဳ႕နဲ႔ အနီးစပ္ဆံုးမွာ ရွိေနတဲ့ တခ်ဳိ႕ကေလးေတြ သူတို႔ HIV ေတြ ျဖစ္ေနတာ က်န္းမာေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဗဟုသုတေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား နည္းၾကတယ္။ ဒါကိုကာကြယ္ဖို႔ အတြက္ကို ကြန္ဒံုးလို ပစၥည္းမ်ဳိးကို မျမင္ဘူးဘဲနဲ႔ ေရာဂါကူးစက္တာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္။ အဓိက က ဒီပညာေပးမႈ အပိုင္း အမ်ားႀကီး အားနည္းတာကို ေတြ႕ရတယ္။”

အန္အယ္လ္ဒီ အေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ ပါတီ မွတ္ပံုမတင္ဘဲ လူမႈေရး လုပ္ငန္းေတြကို အန္ဂ်ီအို ဆန္ဆန္ လုပ္မယ္လို႔ ေဝဖန္ေျပာဆိုမႈေတြ ရွိေနပါတယ္။ ဒီအေပၚ မျဖဴျဖဴသင္းက သူတို႔အေနနဲ႔ လူနာ ေစာင့္ေရွာက္မႈ ေတြကို ၂၀၀၂ ကတည္းက လုပ္ကိုင္ခဲ့ၿပီး အန္အယ္လ္ဒီ အေနနဲ႔ တရားဝင္ ပါတီအျဖစ္ ျပည္သူေတြအတြက္ လုပ္ႏိုင္သမွ်ကို အမ်ဳိးသားေရး တာဝန္အျဖစ္ ခံယူၿပီး လုပ္ကိုင္ ေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

“က်မတို႔ အခုမွ စတင္ၿပီး လုပ္ကိုင္ ေဆာက္ရြက္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူးရွင့္၊ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ကတည္းကေန စၿပီးေတာ့ က်မတို႔ ဒီကိစၥကို အမ်ဳိးသားေရး ျပႆနာ တရပ္အေနနဲ႔ေရာ ျမန္မာျပည္မွာ အေရးတႀကီးကို လိုအပ္ေနတဲ့ ကိစၥတရပ္ အေနနဲ႔ေရာ ယူဆၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရး ပါတီတရပ္ အေနနဲ႔ လုပ္ကို လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ လုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းလည္း ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ခံယူထားၿပီးသား က်မတို႔ ပါတီရွိတယ္။”

“က်မတို႔ အခု ဆက္လက္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ ေနတာကလည္း အားလံုးဟာ အမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓာတ္ အေနနဲ႔ က်မတို႔ လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္တဲ့ အလုပ္ေတြကို အခုလိုေပါ့ HIV ကိစၥေတြ ရွိတယ္။ လူမႈေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြလည္း အန္အယ္လ္ဒီမွာ လုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္ေနတာ ရွိတယ္။ အဲဒါေတြ အကုန္လံုးကို က်မတို႔က ရပ္တန္႔မသြားဘူး၊ တိုင္းျပည္အတြက္ လိုအပ္ခ်က္ တခုအေနနဲ႔ေရာ အမ်ဳိးသားေရး တာဝန္တရပ္ အေနနဲ႔ေရာ က်မတို႔ ဆက္ၿပီး လုပ္သြားမွာ။”

အခုအခ်ိန္မွာ HIV/AIDS၊ TB ကူးစက္မႈ မျပန္႔ပြားေရးကို မျဖဴျဖဴသင္းတို႔ အေနနဲ႔ တတ္ႏိုင္သမွ် ႀကိဳးပမ္း ေဆာက္ရြက္ေနသလို အစိုးရ အပါအဝင္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္သူ အားလံုးနဲ႔ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ဖို႔ အၿမဲ အဆင္သင့္ ရွိပါတယ္လို႔လည္း မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။”

US officer met PPT

2010-06-23T20:58:00.000-07:00

အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္ အရာရွိတၪီးႏွင့္ မႁဖဴႁဖဴသင္းတို႔ ေတြ႔ဆံု
ေအးႏိုင္ ၂၃ ဇြန္ ၂၀၁၀ - DVB

ရန္ကုန္ျမဳိ႕ကို ေရာက္ေနတဲ့ အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္ ႏိုင္ငံ ႁခားေရးရာ ဆပ္ေကာ္မတီ ၪကၠ႒ ဂြ်န္ကယ္ရီရဲ႔ လက္ေထာက္ မစၥ ေရာ္ဘင္လာနာ ဟာ အမၽိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခၽဳပ္ အိပ္ခၽ္အိုင္ဗြီ/ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ေဝဒနာသည္ အကူအညီေပးေရး အစီအစၪ္တာဝန္ခံ မႁဖဴႁဖဴသင္းနဲ႔ ကိုရာဇာ တို႔ကို ဒီေန႔ ေတြ႔ ဆံုခဲ့ပါတယ္။

မစၥ ေရာ္ဘင္လာနာ ဟာ အိပ္ခၽ္အိုင္ဗြီေဝဒနာသည္ေတြကို ကိုယ္ဖိရင္ဖိ ေစာင့္ေရွာက္ကူညီေနတဲ့ မႁဖဴႁဖဴသင္းနဲ႔ ကိုရာဇာတို႔ကို ရန္ကုန္òမိ႔ ေတာ္ဝင္လမ္း မွာရွိတဲ့ အေမရိကန္စင္တာမွာ ဒီမနက္ ေတြ႔ဆံုခဲ့ပါတယ္။ အေမရိကန္သံရံုးအရာရွိတေယာက္ပါ တက္ေရာက္ႃပီး ၁ နာရီ ၃၅ မိနစ္ ႂကာႁမင့္တဲ့ ေတြ႔ဆံုမႈအတြင္း အိပ္ခၽ္အိုင္ဗြီ၊ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ အေႁခအေနကို အဓိကထား ေမးႁမန္းတယ္လို႔ ကိုရာဇာက ေႁပာပါတယ္။

“အဓိက ကၽေနာ္တို႔အခန္းက႑ကိုေမးတယ္၊ အန္ဂၽီအိုေတြရဲ႔ အခန္းက႑ ကို ေမးတယ္၊ အစိုးရရဲ႔ အခန္းက႑ေတြကို ေမးတယ္၊ အစိုးရအေနနဲ႔ ဘာလုပ္ေပး လဲဆိုေတာ့ ကၽေနာ္တို႔က ရွင္းရွင္းပဲ ေႁပာလိုက္တယ္ အစိုးရအေနနဲ႔ တႏိုင္ငံလံုး အ ေနနဲ႔ ေဆးရံု ၂ ရံုပဲထားတယ္၊ လူေတြ ရာဂဏန္းေလာက္ပဲ ေဆးေပးႏိုင္တယ္။ တ ႁခား အန္ဂၽီအိုေတြ ေဆးဝိုင္းေပးေနလို႔သာ ေသာင္းနဲ႔ခၽီတဲ့လူေတြ အသက္ရွင္ေန တာ၊ ကၽေနာ္တို႔ လုပ္ရကိုင္ရတာ ဘယ္ေလာက္အထိ ခက္ခဲသလဲဆိုေတာ့ ကၽေနာ္ တို႔ကို အစိုးရဘက္ကလည္း မႂကည္ႁဖဴဘူး မုန္းတယ္ေပါ့၊

“ဒီ အန္ဂၽီအိုေတြကလည္း ကၽေနာ္တို႔ကို မခၽၪ္းကပ္ရဲဘူး။ အနားကို မကပ္ ရဲတဲ့အခါကၽေတာ့ ကၽေနာ္တို႔က တကိုယ္ေတာ္ လုပ္ရသလို ႁဖစ္ေနတယ္၊ အဲဒီ ေတာ့ ကၽေနာ္တို႔က အင္မတန္မွ ပင္ပန္းဆင္းရဲ တယ္ေပါ့၊ သူက ဘာထပ္ေႁပာလဲ ဆိုေတာ့ အစိုးရအေနနဲ႔လုပ္လာေအာင္လို႔ ယူအန္ကေနႃပီးေတာ့ လက္တြဲရင္ မႁဖစ္ ဘူးလား၊ အန္ဂၽီအိုေတြက လက္တြဲရင္ မႁဖစ္ဘူးလား၊ ဘယ္လိုမၽိဳးႁပဳရင္ ႁဖစ္မလဲေပါ့ ေမးတယ္။

“ေမးေတာ့ ကၽေနာ္တို႔က ႁပန္ေႁပာတယ္ အစိုးရအေနနဲ႔ လုပ္ခၽင္ရင္ ဟိုး အေစာကတည္းက ကိုက လုပ္မွာေပါ့၊ အခု အေစာႄကီး ကတည္းကကို မလုပ္ခၽင္လို႔ ႁပစ္ထားတဲ့ ႁပႆနာ ႁဖစ္တယ္၊ အစိုးရကိုယ္တိုင္ မေႁဖရွင္းလို႔ ဒီေန႔အထိ ႁပႆနာ ႁဖစ္ေနရတယ္၊ အဲဒီေတာ့ သူက ဗမာႁပည္မွာ တိကၽတဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြ ရွိလားတဲ့။ အစိုးရက ေနာက္ဆံုး ထုတ္ႁပန္တာကေတာ့ ၂၀ဝ၄ မွာ ထုတ္ႁပန္လိုက္တာ ၃ သိန္း ၆ ေသာင္းလို႔ ေႁပာတယ္၊ သို႔ေသာ္ ဒီ စာရင္းဇယားေတြက ဒီ့ထက္ တိုးလာတာ လည္း မရွိဘူး။ ကၽသြားတာလည္း မရွိဘူးဆိုေတာ့ ဒီ စာရင္းဇယားေတြက စတင္ ေကာက္ခံကတည္းက မမွန္ကန္ဘူးလို႔ေတာ့ ကၽေနာ္တို႔ ေႁပာလိုက္ႏိုင္တယ္။”

ဒါ့အႁပင္ အမၽိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခၽဳပ္က တာဝန္ေပးအပ္ထားတဲ့ သူတို႔ တေတြရဲ႔ ေရွ›ဆက္ခရီး ႁပင္ဆင္ခၽက္ကို ေမးတယ္လို႔ ေႁပာပါတယ္။

“ကၽေနာ္တို႔ကို ၪီးတည္ႃပီးေတာ့ ေမးတာကေတာ့ ကၽေနာ္တို႔ ေရွ›ဆက္ႃပီး ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊ ကၽေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ဘာေတြ ရည္ရြယ္ထားလဲေပါ့ဗၽာ၊ ကၽေနာ္တို႔ ဘက္က တံု႔ႁပန္လိုက္တာကေတာ့ ကၽေနာ္တို႔သည္ အန္အယ္လ္ဒီေတြ ႁဖစ္တယ္၊ အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔အတူ ရပ္တည္မယ္၊ အန္အယ္လ္ဒီ မရွိဘူးဆိုတာ မဟုတ္ဘူး၊ အန္ အယ္လ္ဒီအဖြဲ႔ဝင္ေတြ ရွိေနတုန္း။ အန္အယ္လ္ဒီ လုပ္ငန္းစၪ္ေတြ လုပ္ေနတုန္းေပါ့ ေနာ္ ဒါေႁပာတယ္။

“ေရွ›ေလွ်ာက္ ရည္ရြယ္ခၽက္ေတြ ကၽေတာ့ အမၽားႄကီးေပါ့ဗၽာ၊ ကၽေနာ္တို႔ အိတ္ခၽ္အိုင္ဗြီနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကိစၥေတြ၊ ဒီ ဒီမိုကေရစီေရး လူ႔အခြင့္အေရးေတြနဲ႔ ပတ္ သက္တဲ့ကိစၥေတြ သူ႔ကို မေႁပာႁပလိုက္ရတာေတြ လည္းရွိတာေပါ့။”

ဒါ့အႁပင္ ႁမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီေဝဒနာသည္ေတြကို ကူညီပံ့ပိုးေရး၊ ပညာေပးေရး လုပ္ငန္းေတြ အဆင္ေႁပ ေခၽာေမြ႔မႈရွိမရွိတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း ေမးႁမန္းသြား တယ္ လို႔ ကိုရာဇာက ေႁပာပါတယ္။

“ေခတ္လြန္ေနတဲ့ တိုင္းႁပည္ကလာတဲ့ လူဆိုတဲ့အခါကၽေတာ့ ကၽေနာ္တို႔ ဒီမွာ ႁဖစ္ေနတဲ့ဟာေတြကို သူ သိပ္နားမလည္ႏိုင္ဘူး တခၽိဳ႔ဟာေတြ၊ အစိုးရက မလုပ္တဲ့ကိစၥေတြ၊ မိသားစုက စြန္႔ပစ္တဲ့ကိစၥေတြ၊ ေနာက္ႃပီးေတာ့ ရပ္ရြာကေနႃပီး ေတာ့ ဝိုင္းပယ္တဲ့ ကိစၥေတြ၊ ေတာ္ေတာ္ ေႁပာယူရပါတယ္။ “ပံုႁပင္တပုဒ္လိုေတာင္ ႁဖစ္ေနတယ္ သူတို႔အတြက္က၊ ဒါေပမယ့္လို႔ ကၽ ေနာ္တို႔က ဒါဟာ တကယ့္အႁဖစ္မွန္ေတြ၊ ဒီ့ထက္မက ဆိုးဝါးေနတာေတြ ရွိေသး တယ္။ အဲဒီေတာ့ သူက ထပ္ေမးတယ္၊ အန္ဂၽီအိုေတြက ပညာေပး လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ ေနတာပဲ မထိေရာက္ဘူးလားတဲ့၊ သူကလည္း သူ႔ ကန္႔သတ္နယ္ေႁမ ရွိတယ္။

“အစိုးရက သတ္မွတ္ေပးထားတဲ့ ၪပမာ လမ္းမေတာ္မွာ လုပ္ဆို လမ္းမ ေတာ္မွာပဲလုပ္။ လသာဘက္ကို စင္ထြက္လာလို႔ မရဘူး။ ဒီလို ကိစၥမၽိဳးေတြ ကၽေနာ္ ေႁပာႁပတယ္ေပါ့ေနာ္၊ ေႁပာႁပေတာ့ သူ အင္မတန္မွ အံ့အားသင့္ႃပီးေတာ့ သူ႔အေန နဲ႔ ဒီလို ဒုကၡေတြကို သူ ကူညီခၽင္တယ္၊ သူ႔ရဲ႔ အႄကီးအကဲေတြကိုလည္း ကူညီဖို႔ သူ ေႁပာပါမယ္တဲ့ ႁပန္ေႁပာသြားပါတယ္။”

မစၥ ေရာဘင္လာနာဟာ ဒီလ ၁၉ ရက္ေန႔ကတည္းက ေရာက္ေနတာႁဖစ္ႃပီး ႏိုင္ငံေရးပါတီတခၽိဳ႔ကိုလည္း လိုက္လံေတြ႔ဆံုခဲ့ပါတယ္။

from yoma 3

2010-06-13T01:03:00.000-07:00

မျဖဴျဖဴသင္း ဦးေဆာင္သည့္အဖြဲ႔က NLD လူႀကီးမ်ားအား ဂါဝရျပဳ
လြန္းဒင္။ ။ ၁၃၊ ၆၊ ၂၀၁၀

အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ HIV/AIDS ေရာဂါသည္ေတြကို အကူအညီေပးေရး အစီအစဥ္တာ၀န္ခံ မျဖဴျဖဴသင္းဦးေဆာင္ၿပီး ေဝဒနာသည္္မ်ားက အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဒုဥကၠဌ ဦးတင္ဦးႏွင့္ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔၀င္ ဦးဝင္းတင္တို႔အား ဂါဝရျပဳ ကန္ေတာ့သည့္ပြဲကို ယေန႔နံနက္ပိုင္းက ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

ရန္ကုန္တုိင္း၊ ေတာင္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္၊ (၁၈) ရပ္ကြက္ရွိ HIV/AIDS ေဝဒနာရွင္မ်ားကိုထားရွိသည့္ေနရာတြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာသည္။

“ဘဘတို႔ကလည္း လူနာေတြကို အရမ္းအားေပးခ်င္တယ္။ လူနာေတြကလည္း ဘဘတို႔ကို ဂါရ၀ျပဳခ်င္တယ္။ အဲဒါနဲ႔ ဒီေန႔တုိင္ပင္ၿပီး လုပ္လိုက္တာပါ၊ ဘဘတို႔က ဒီမွာလာၿပီး လူနာေတြကို ေတြ႔ဆံုတယ္၊ အားေပးတယ္၊ အတူတူစားၿပီး ခ်စ္ခ်စ္ ခင္ခင္ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေနၾကတယ္။ လူနာေတြကလည္း ဘဘတို႔ကို ကန္ေတာ့တယ္ အဲဒီပံုစံမ်ိဳးေလး လုပ္လိုက္တာ” ဟု ေျပာသည္။

ယင္းကဲ့သို႔ ေဝဒနာရွင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုရာတြင္ ဦးဝင္းတင္ႏွင့္ ဦးတင္ဦးတို႔က ၎တို႔အေနျဖင့္ ေဝဒနာရွင္မ်ားအတြက္ ကူညီႏိုင္သမွ် အကူညီေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အားေပးေျပာဆိုခဲ့သည္။

“ဘဘတို႔အခုလို လာေရာက္ေတြ႔ဆံုၿပီး အားေပးစကားေတြေျပာတဲ့အခါၾကေတာ့ လူနာေတြလည္း ေတာ္ေတာ္တက္တက္ၾကြၾကြျဖစ္လာတယ္၊ အခုေလာေလာဆယ္ ဒီမွာေဝဒနာရွင္ (၆၀) ေလာက္ရွိတယ္၊ အျပင္က မပါေသးဘူး၊ ဘဘတို႔ကလည္း အကူညီေတြေပးဖုိ႔ လုပ္သြားမယ္ဆိုတာလည္း ေျပာသြားတယ္” ဟု ဆက္ေျပာသည္။

အဘဦးတင္ဦးႏွင့္ အဘဦးဝင္းတင္တုိ႔ ဦးေဆာင္၍ ေဝဒနာရွင္မ်ားႏွင့္အတူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေမြးေန႔ပြဲ အထိမ္းအမွတ္ျဖစ္ ခေရပင္ (၂) ပင္ကို နံနက္ (၁၁) နာရီအခ်ိန္တြင္ စိုက္ပ်ဳိးခဲ့သည္။

အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ HIV/AIDS ကူညီေရးအစီအစဥ္ကို လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ညြန္ၾကားခ်က္ျဖင့္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္က စတင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ထိုကူညီေရးအဖြဲ႔တာ၀န္ခံအျဖစ္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ေတာင္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္ စည္းအဖြဲ႔၀င္ မျဖဴျဖဴသင္းက တာ၀န္ခံအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိသည္။

အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ကူညီေရးအဖြဲ႔ စတင္သည့္ႏွစ္မွ အခုအခ်ိန္ထိ HIV/AIDS ေ၀ဒနာသည္ (၃၀၀၀) ေက်ာ္အတြက္ ေဆးစစ္ႏိုင္ရန္ ေဆး၀ါးရရွိရန္၊ ေနေရထိုင္ေရး စသည့္လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို အကူအညီေပးႏိုင္ခဲ့ၿပီး ယခုလက္ရွိ လူနာတစ္ရာေက်ာ္ကို လက္ခံကူညီေပးလ်က္ရွိသည္။

news from NEJ

2010-06-07T17:56:00.000-07:00

HIV ေ၀ဒနာရွင္မ်ားအတြက္ အလႉရွင္မ်ား အေရးေပၚ လိုအပ္
ေအာင္ထက္ / ၀၇ ဇြန္ ၂၀၁၀ ေခတ္ျပိဳင္တေန႔တျခား တိုးပြားလာေသာ HIV/ AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ားအတြက္ ေဆး၀ါးစရိတ္ကုန္က်မႈ ေငြေၾကးအခက္အခဲ ရိွေနသည့္အတြက္ ART ေဆး၀ါးမ်ား ဆက္လက္ေပးေ၀ႏိုင္ရန္ မလြယ္ကူေတာ့ေၾကာင္း HIV အေရး ေဆာင္ရြက္ေနသူ မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာၾကားသည္။

ျပည္တြင္း အန္ဂ်ီအုိမ်ားစြာမွ ART (ARV) ေဆး၀ါးမ်ား ျဖန္႔ေ၀မေပးႏိုင္ေတာ့ျခင္း၊ မီးေလာင္ မဂၤလာေစ်း၏ လတ္တေလာ ေဆးေစ်းကြက္ ပ်က္သြားျခင္းတို႔ေၾကာင့္ HIV အပါအ၀င္ ၎ႏွင့္ ဆက္စပ္ေဆး၀ါးမ်ား တန္ဖိုးျမင့္တက္လာက ေငြအကုန္အက် ပိုမိုမ်ားလာသည့္အတြက္ ART ေဆး၀ါးမ်ား ဆက္လက္ျဖန္႔ေ၀ရန္ အခက္အခဲ ရိွလာျခင္းျဖစ္သည္ဟု ၎ကေျပာသည္။

“က်မတို႔က ေဆးယူထား၊ အလႉရွင္ ရလာရင္ ေငြသြားရွင္း၊ အဲလိုရိွတယ္။ အခု ေဆးပစၥည္းေတြ မီးေလာင္ဆံုး႐ံႈးကုန္ေတာ့ သူတို႔လည္း ဆိုင္ေတြကို အသစ္ကေန ျပန္စေနရတယ္။ ART ကို တျခားဆိုင္ေတြမွာ လက္လီ၀ယ္ယူဖို႔က်ေတာ့ က်မတို႔ ေငြလက္ငင္း မတတ္ႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္” ဟု မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာသည္။

HIV/AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ား ေသာက္သံုးရသည့္ ART (ARV) ေဆးမ်ားကို ျပင္ပေဆးဆိုင္မ်ားမွ ၀ယ္ယူပါက တလစာ (ပ်မ္းမွ်) (၃၀,၀၀၀) မွ (၃၅,၀၀၀) က်ပ္ ၀န္းက်င္ခန္႔ရိွေၾကာင္း၊ ထို႔ျပင္ HIV/AIDS ႏွင့္ ဆက္စပ္ေနေသာ အျခားေရာဂါမ်ားအတြက္ ကာကြယ္ေဆးမ်ားျဖစ္ေသာ Forcan, Septrim, Imodium ေဆးမ်ား၊ ပိုးသတ္ေဆးမ်ား၊ ၀မ္းပ်က္၀မ္းေလွ်ာအတြက္ ဓာတ္ဆားထုပ္မ်ားပါမက်န္ ယခင္ထက္ ေစ်းတက္ေနသည့္အတြက္ ေဆး၀ါး၀ယ္ယူမႈစရိတ္ ပ်မ္းမွ် လစဥ္ (၂၀-၂၅) သိန္းခန္႔ ကုန္က်ေနကာ ဆက္လက္၀ယ္ယူႏိုင္ရန္ ေငြေၾကးအခက္အခဲ ရိွေနသည္ဟု သိရသည္။

“သဇင္ ေဆးခန္းႀကီး အပါအ၀င္ အန္ဂ်ီအုိေတြအေနနဲ႔ HIV လူနာသစ္ေတြကို ေသြးစစ္ေပး႐ံုကလြဲလို႔ ART လံုး၀ မေပးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အရင္က အန္ဂ်ီအုိ အေတာ္မ်ားမ်ား (မိႈ၊ ေရယုန္၊ ၀မ္းပ်က္၀မ္းေလွ်ာ စတဲ့ အျခား အခြင့္အေရးယူေရာဂါ) (OI) ေဆးေတြ ေပးႏိုင္ေသးတယ္။ အခု သူတို႔ဆီမွာ OI ေတာင္ျပတ္ေနၿပီ။ အန္ဂ်ီအုိေတြမွာ ခုလို ART ေရာ၊ OI ေရာ ျပတ္ေနေတာ့ က်မတို႔ဆီကို လူနာေတြ ပိုတိုး၀င္ေနတယ္” ဟု လည္း မျဖဴျဖဴသင္းက ျပည္တြင္း အန္ဂ်ီအုိအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ လက္ရိွရပ္တည္မႈကို ရွင္းျပသည္။

အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ HIV/AIDS ေဝဒနာရွင္မ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးႏွင့္ ပညာေပးေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားတြင္ ဦးေဆာင္လုပ္ကုိင္ေနသူ မျဖဴျဖဴသင္းက ၎တို႔အေနျဖင့္ လက္ရိွတြင္ လူနာ (၁၀၀) ဦးခန္႔အား ART ေဆး လစဥ္ ေပးေ၀ေနရၿပီး OI အဆင့္ လူနာသစ္မ်ားလည္း (၃-၄) ဦးမွ် ေန႔စဥ္ ေရာက္ရိွေနသည့္အတြက္ နယ္လူနာ (၁၀၀) ခန္႔ကို ေတာင္ဒဂံု (၁၈) ရပ္ကြက္၌ (၂) အိမ္၊ ေျမာက္ဒဂံု၌ (၂) အိမ္ စုစည္းေနထိုင္ေစကာ ART, TB, OI ေဆးမ်ားသာမက ၀မ္းေရးအခက္အခဲကိုလည္း တတ္ႏိုင္သမွ် ေျဖရွင္းေပးေနရသည္ဟု ေျပာဆိုသည္။

“လတ္တေလာ အခက္အခဲအရ လူနာနဲ႔ က်မတို႔ ေငြေၾကး တေယာက္တ၀က္ က်ခံေစတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး၊ လူနာအခ်င္းခ်င္း ART လွည့္ေပးေနရတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေတြ လုပ္ေနရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ လက္ရိွအေျခအေနအရ စားဖို႔ေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ဆိုေတာ့ ေဆး၀ါးကို အျပင္ေစ်းနဲ႔ ၀ယ္သံုးဖို႔ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ အမ်ားစုကို အခမဲ့ ေပးေ၀ေနရတယ္။ လူနာေတြ ေဆးျပတ္ရင္ အသက္တိုလိမ့္မယ္” ဟု ၎က ေျပာသည္။

ျပည္တြင္း အန္ဂ်ီအုိမ်ားသည္ 3D Funds, Global Funds တို႔မွ ေပးေ၀ေသာ ART ေဆးမ်ားျဖင့္သာ ရပ္တည္ေနရေၾကာင္း၊ လာမည့္ ၂၀၁၁ တြင္ Global Funds မွ ျမန္မာျပည္တြင္းသို႔ ART အလံုအေလာက္ ျဖန္႔ေ၀မည္ဟု သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚေနသည့္အေပၚ မ်ားစြာ ေမွ်ာ္လင့္ေနရေၾကာင္း မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာသည္။

၎က “HIV လူနာေတြအတြက္ အေရးေပၚ ေငြေၾကးလိုအပ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတကာက ျဖစ္ေစ၊ တရားမ၀င္ ေငြေၾကးျဖစ္ေစ၊ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းက လႉလႉ အားလံုးကို လက္ခံမယ္။ ဒီနည္းပဲ ရိွေတာ့တယ္။ အဲလိုလုပ္လို႔ ျပႆနာ တစံုတရာ ရိွလာရင္ က်မ ေျဖရွင္းမယ္။ HIV လူနာေတြကို ART ေဆးျဖန္႔ေ၀လို႔ ေထာင္ခ်မယ္ဆိုလည္း က်မခံမယ္” ဟု ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ ေျပာသည္။

မဂၤလာဒုံေဆး႐ုံႏွင့္ ေ၀ဘာဂီေဆး႐ုံတို႔တြင္လည္း ေဆးမေပးႏိုင္သည့္အတြက္ HIV/AIDS လူနာသစ္မ်ားကို လက္မခံေတာ့ေၾကာင္း၊ ေဆးေပးေနက် လူနာေဟာင္းမ်ားကို တလတႀကိမ္ ေဆးေပးေသာ္လည္း ရက္ခ်ိန္းမမွန္ ျဖစ္ေနေၾကာင္း သိရသည္။

စစ္အစိုးရကမူ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ HIV/AIDS ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈႏႈန္း က်ဆင္းခဲ့သည္ဟု ၂၀၀၉ ခုနွစ္ ကမာၻ႔ HIV/AIDS ေရာဂါတိုက္ဖ်က္ေရးေန႔တြင္ ေၾကညာခဲ့ေသာ္လည္း အေရအတြက္ အတိအက်ကိုမူ ေဖာ္ျပျခင္းမရိွေပ။

moemaka

2010-05-16T00:31:00.000-07:00

မေသခ်င္ၾကသူမ်ား

ျဖဴျဖဴသင္း

ေမ ၁၆၊ ၂၀၁၀

က်မဆီကို ေရာက္လာၾကသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပဲ မေသခ်င္ၾကပါဘူး။ ဒါလည္း အထူးအဆန္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္လူမ်ဳိးမဆုိ မေသခ်င္ၾကတာ မဆန္းဘူး ေျပာရမလားပဲ။ ဒါေပမယ့္ က်မဆီ ေရာက္လာၿပီး မေသခ်င္ၾကသူေတြက်ေတာ့ တျခား မေသခ်င္သူေတြနဲ႔ သိပ္မတူသလို ခံစားရပါတယ္။ သူတုိ႔ မေသခ်င္ၾကပံုေတြက ရွက္ရြံ နာက်ည္းမႈ ေတြနဲ႔ အတူ ရွင္သန္စဥ္ က်ဆင္းခဲ့ရတဲ့ ဂုဏ္သိကၡာေတြ အတြက္ ေနာင္တေတြနဲ႕ ေရာျပြမ္းေနတယ္ လို႔ က်မစိတ္ ထဲမွာ ထူးထူး ဆန္းဆန္း ခံစားေနရတာပါ။ ပထမဆုံး မေကြးက ေရာက္လာတဲ့ ညီအစ္ကုိ ႏွစ္ေယာက္ အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

ညီအစ္ကုိ ႏွစ္ေယာက္က အႀကီးဆံုးနဲ႕ အငယ္ဆံုး ဆုိေတာ့ သားအဖေတြလို ျဖစ္ေနတာပါ။ ညီျဖစ္သူက ပက္လက္ ကေလးနဲ႕ ေဆးရံု တက္ရပါတယ္။ ထံုးစံအတုိင္း လူနာေစာင့္က လြဲလို႔ က်န္တာ က်မ စိုက္ထုတ္ က်ခံရပါတယ္။ ဒီကေလးက ၄ လ ေလာက္ အတြင္းမွာ ကံေကာင္း ေထာက္မစြာနဲ႔ ေဆးေသာက္ရတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာက သိတ့ဲအတုိင္း ေအအာတီေဆးက ေ၀ဒနာသည္တုိင္း မရပါဘူး။ သူက ေဆးေသာက္ၿပီးေတာ့ တျဖည္းျဖည္း ျပန္လည္ က်န္းမာလာပါတယ္။ ခုထက္ထိလည္း က်န္းမာေနတုန္းပါပဲ။

ဒီကေလး ထူထူေထာင္ေထာင္ ျဖစ္လာခ်ိန္မွာ အစ္ကုိျဖစ္သူက သူ မေကြးျပန္ၿပီးေတာ့ ေငြအနည္းငယ္ ရွာလိုေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ က်မကို အားနာလာတယ္ ထင္ပါရဲ႕။ က်မကလည္း သူ႔ ညီေလး က်န္းမာေရးက စိတ္ခ်ရတဲ့ အေျခအေနမို႔ ျပန္လႊတ္လိုက္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ တလလည္း ျပန္မလာ၊ ႏွစ္လလည္း ျပန္မလာ ျဖစ္လာလုိ႔ ေကာင္ေလးကို ေမးၿပီးေတာ့ ဖုန္းနံပါတ္ ေတာင္းေတာ့လည္း ဖုန္းက မရွိ၊ ဒါနဲ႔ လိပ္စာ ေတာင္းၿပီး မေကြးက အဖြဲ႔၀င္ေတြကေန တဆင့္ စံုစမ္းခုိင္းေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ တလေက်ာ္ကပဲ ဆုိက္ကား နင္းေနတုန္္း အေ၀းေျပး ကားတစီးနဲ႔ တိုက္မိၿပီး ကြယ္လြန္သြားၿပီလုိ႔ ဆိုပါတယ္။

ေသျခင္းတရားဟာ ထူးဆန္းတ့ဲအရာ မဟုတ္ေပမယ့္ ဒီတေယာက္ ကြယ္လြန္တ့ဲ အခါမွာေတာ့ အံ့ၾသရပါတယ္။ အမွန္တကယ္ ေသရမွာက ေသေကာင္ ေပါင္းလဲ ျဖစ္ေနတဲ့ ေရာဂါသည္ ညီငယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာေရာဂါမွလည္း မရွိသူ၊ သူ႔ကုိယ္သူ အပါအ၀င္ က်မတို႔ အားလုံး ထင္မွတ္ မထားတဲ့ အစ္ကုိ ျဖစ္တဲ့လူက မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ေသပါေရာလား။

ေနာက္တေယာက္က ေက်ာက္ပန္းေတာင္းနယ္ကပါ။ အသက္ ၅၈ ႏွစ္ ရွိပါၿပီ။ သူ ေရာဂါ ျဖစ္ပုံကလည္း မထူးဆန္းပါဘူး။ ေသြးသြင္းရာက ျဖစ္တာပါ။ သူက အသက္ကလည္း ႀကီးေတာ့ က်မလည္း အေတာ္ေလး ဂရုတစုိက္ ျပဳစုေပးပါတယ္။ သူ႔ကို အားလံုးက အေမၿမိဳင္ လို႔ပဲ ေခၚၾကပါတယ္။ က်မလည္း အဲ့ဒီလိုပဲ ေခၚပါတယ္။ သူူက အသက္ႀကီးတာက တေၾကာင္း၊ ေရာဂါေၾကာင့္ ရွက္တာက တေၾကာင္း ျဖစ္မယ္ ထင္တယ္ ဘယ္သြားသြား တဘက္ႀကီး ေခါင္းေပၚ ျခံဳၿပီးေတာ့မွ အျပင္ ထြက္ပါတယ္။ သူတို႔ အညာဓေလ့အရ လုပ္တာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေျပာမရတာနဲ႕ က်မလည္း ဒီအတိုင္းပဲ သြားေလရာ ေခၚသြားရတယ္။ သူ ရန္ကုန္မွာေနေတာ့ က်မက ယုဇနအိမ္ယာမွာ အိမ္ခန္း ငွားထားေပးတာပါ။ သူနဲ႔ အတူေနတ့ဲ သူေတြလည္း ရိွပါတယ္။

သူ႔ခံႏုိင္ရည္ကလည္း ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလွတယ္။ သူ ရန္ကုန္မွာ ေနစဥ္ သံုးလေလာက္ အတြင္းမွာပဲ ျပန္လည္ က်န္းမာလာပါတယ္။ ေအအာတီေဆးလည္း အျမန္ ေသာက္ရတယ္။ တျခားလူေတြလုိ ေစာင့္စရာ မလုိဘူး။ သူ ျပန္လည္ က်န္းမာလာေတာ့လည္း အသက္အရြယ္နဲ႔ မလိုက္ေအာင္ ခံႏိုင္ရည္ ရွိတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါနဲ႔ သူ တရက္က်ေတာ့ သားသမီး ေျမးမ်ားနဲ႔ ျပန္ေတြ႔မယ္ ဆိုၿပီး က်မကို လာႏႈတ္ဆက္ပါတယ္။ သူ႔အေျခအေနက ေျပာစရာ မရွိေအာင္ ေကာင္းမြန္ေနေတာ့ က်မကလည္း ျပန္ပါလို႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။

သူ က်မကို လာႏႈတ္ဆက္ၿပီး ျပန္သြားတဲ့ ညမွာပဲ သူနဲ႔ အတူေနတဲ့ ၄ ေယာက္ထဲက ၁ ေယာက္က ဖုန္းဆက္လာပါတယ္၊ အေမၿမိိဳင္ တေယာက္ ဗိုက္ေအာင့္တယ္၊ ေျပာေနတယ္ ဆိုေတာ့ က်မလည္း သာမန္ ဗိုက္ေအာင့္တယ္ ေလာက္ပဲ ထင္ၿပီးေတာ့ အနီးစပ္ဆံုး ေဆးခန္း ျပလိုက္ပါ လို႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။

၁၂ နာရီေလာက္ က်ေတာ့ ဖုန္းထပ္လာ ပါတယ္။ အေမၿမိဳင္ တေယာက္ ေဆးရံုႀကီး အေရးေပၚ ေရာက္ေနတယ္၊ အေရးတႀကီး ျဖစ္ေနတယ္ ေျပာေတာ့ က်မလည္း ကားငွားၿပီးလုိက္ရပါတယ္။ ေဆးရံုႀကီးေရာက္ေတာ့ အေမျမိဳင္က ပူတယ္ခ်ည္း ေအာ္ေနေတာ့ က်မလည္း ယပ္ေတာင္ ထုိင္ခတ္ေပးေနရံုက လြဲၿပီး ဘာမွ လုပ္မေပးတတ္ဘူး ျဖစ္ေနတာပါ။ မနက္က်ေတာ့ လိုအပ္တဲ့ ေဆးစစ္ခ်က္ေတြ လုပ္ရပါတယ္။ ေနာက္တရက္မွာ ဗိုက္ခြဲရမယ္လို႔ မွတ္ခ်က္ျပဳပါတယ္ က်မလည္းသူ႔ ေဘးနားေနၿပီး တခ်ိန္လံုး လိုအပ္တာေတြ လုပ္ေပးေနၿပီး အိမ္မျပန္ျဖစ္ပါဘူး။ ေနာက္တရက္ ခြဲစိတ္ခန္း သြင္းပါတယ္။ အဆင္မေျပပါဘူး။ အတြင္းမွာ အစာအိမ္ ကင္ဆာဆဲလ္ေတြက ဘယ္လိုမွ ျဖတ္ထုတ္လို႔ မရေအာင္ ပ်ံ႕ေနၿပီလုိ႔ ဆရာ၀န္ေတြက ေျပာပါတယ္။ ေဆးရုံမွာ အေမျမိဳင္ တေယာက္ ညည္းညဴေနရင္း က်မလက္ေပၚမွာပဲ အသက္ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ က်မအေနနဲ႕ ေသျခင္းတရားကို ဒုတိယအႀကိမ္ ထူးဆန္းစြာ ခံစားလုိက္ရတာပါ။

ေနာက္တေယာက္က သန္လ်င္ဘက္ကပါ။ ကိုထြန္းစိန္ ဆိုသူ ကားေနာက္လိုက္တေယာက္။ မ်က္လံုး တဘက္က ဖန္မ်က္လံုး တပ္ထားရပါတယ္။ က်မဆီလာေတာ့ အသိ တေယာက္က လိုက္ပို႕တာပါ။ မိသားစုက ပစ္ပယ္ထားတာလည္း လ အနည္းငယ္ ႀကာေနပါၿပီ။ ဒီေတာ့ စိတ္ဓာတ္က်ေနတာေကာ၊ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနတာေကာ ေပါင္းၿပီးေတာ့ လူက အေတာ္ေလး က်ေနပါၿပီ။ သူက တီဘီလည္း ျဖစ္ေနလို႔ ဒီေလာက္ က်ေနတာပါ။ ဒီေတာ့ တီဘီေဆး ၂ လ စားၿပီးတဲဲ့အခါမွာ သူ လူေကာင္း ပကတိ နီးပါး ျပန္ျဖစ္လာၿပီးေတာ့ ၀ၿဖိဳး စိုေျပလာပါတယ္။ တီဘီေဆး သံုးလ ေသာက္ၿပီးေတာ့ က်မဆီီ တခါ ထပ္ေရာက္လာပါတယ္။ သူ ကားျပန္လိုက္ေနၿပီး မိသားစုကလည္း ျပန္လက္ခံၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ၀မ္းသာ အားရ လာေျပာရွာတာပါ။

ေနာက္ ၄ ရက္ အၾကာမွာေတာ့ က်မဆီ နာေရး ဖိတ္စာ တေစာင္ ေရာက္လာတယ္၊ ကိုထြန္းစိန္ ကြယ္လြန္ရွာၿပီ တဲ့။ က်မလည္း ေမးၾကည့္ပါတယ္ ေရာဂါက ျပန္သက္သာလာၿပီ မဟုတ္လား ဆိုေတာ့ ေရာဂါေၾကာင့္ ေသတာ မဟုတ္ဘူး တဲ့။ ကားေနာက္ လုိက္ေနရင္း ကားက ေျမၿပိဳတဲ့ အထဲ ပါသြားလို႕ လူလည္း တစစီ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ အေလာင္းေတာင္ မနည္း ျပန္မွတ္မိေအာင္ ဆက္ထားရတယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။ က်မ ေတာ္ေတာ္ေလး အံ့ၾသ ၀မ္းနည္းမိပါတယ္။

ေမြးဖြားရာကေန ေသဆံုးမယ္ ဆုိတဲ့ သစၥာတရားကို က်မ အျပည့္အ၀ လက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထင္မွတ္ထားသလို မဟုတ္ဘဲ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ပံုစံေတြနဲ႔ ေသသြား ရရွာတဲ့ က်မ လူနာေတြ၊ လူနာေစာင့္ေတြ ေကာင္းရာ သုဂတိ လားပါေစ လို႔ ဆုေတာင္းေပးရံုက လြဲၿပီး က်မအေနနဲ႕ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္သလို ဒီလို အျဖစ္မ်ဳိးေတြ ထပ္မံ မႀကံဳေတြ႔ခ်င္ေတာ့ပါဘူး။

article in Irrawaddy

2010-04-05T01:02:00.000-07:00

အျပဳအမူ ေျပာင္းလဲသြားသူ ၂ ဦး
ျဖဴျဖဴသင္း Monday, April 05, 2010

မူရင္း - http://irrawaddy.org/bur/index.php/articles/2-articles/2939-2010-04-05-07-01-12

က်မတုိ႔ဆီ လာေရာက္ ဆက္သြယ္ ေဆးကုသ ၾကသူေတြဟာ နယ္အသီးသီးက လာတာ မ်ားပါတယ္။ လူနာေတြ ေနတ့ဲေနရာကုိ လူသစ္ ေရာက္လာတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ သူတုိ႔အခ်င္းခ်င္း နာမည္ရင္းကို မေခၚဘဲ သူတုိ႔ လာရာ ေဒသကို အစြဲျပဳၿပီး ဖ်ာပံု၊ သာေပါင္း၊ ေဒးဒရဲ၊ ပုပၸား အစရွိသျဖင့္ ေခၚေ၀ၚၾကပါတယ္။

တခ်ဳိ႕ကုိေတာ့ သူတုိ႔ အလုပ္ အကိုင္ကို အစြဲျပဳၿပီးေတာ့ အမည္ေပး ကင္ပြန္း တပ္ပါတယ္။ ဥပမာ တပ္ထဲက လာတဲ့ အရာခံ တေယာက္ကို နာမည္တပ္ မေခၚဘဲ ရဲေဘာ္ႀကီး ဆုိၿပီး ေခၚသလို ေက်ာက္ပန္းေတာင္း ဘက္က ရဲ၀န္ထမ္းကို ရဲျပဳတ္၊ ရဲျပဳတ္နဲ႔ ေခၚ ေနၾကလုိ႔ ဒီလို မေခၚဘဲ ရဲေဟာင္းလုိ႔ ေခၚပါဆုိၿပီး က်မက သင္ေပးရပါတယ္။

ဒါေပမယ့္သူက “ရဲက ျပဳတ္တာလည္း မဟုတ္ဘူး၊ အေဟာင္းလည္း မဟုတ္ဘူး ရဲဘ၀ကို မလိုခ်င္လုိ႔ ေက်ာ္လာတာ၊ က်ေနာ့္ကို ရဲေက်ာ္လုိ႔ ေခၚပါ” ဆုိၿပီး ေျပာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ သူ႔နာမည္က ရဲေက်ာ္ ျဖစ္သြားပါတယ္။

ရဲေက်ာ္ ဆုိတ့ဲ ဒီကေလး ရန္ကုန္ လာၿပီးေတာ့ ေဆး၀ါးကုသတုန္းက ေက်ာက္ပန္းေတာင္းၿမိဳ႕က အဖြဲ႔၀င္မ်ားက က်မကို အထူး သတိေပးပါတယ္၊ ဒီကေလးဟာ လူမိုက္ျဖစ္ၿပီးေတာ့ အေတာ္ေလး ဆိုးသြမ္းတယ္၊ လူရိုက္တယ္၊ ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္မွာေတာင္ ငွက္ႀကီးေတာင္ဓား လြယ္ၿပီးေတာ့ မုိက္တိမိုက္ကန္း လုပ္လုိ႔ အခ်ဳပ္ ခဏခဏ က်တယ္၊ ရဲသား ဘ၀မွာလည္း သူနဲ႔ ဆက္စပ္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ အေတာ္ေလး ဒုကၡေပးတယ္ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာျပၾကပါတယ္။

က်မဆီ စတင္ ေရာက္လာစဥ္ကေတာ့ တီဘီေဆး ပထမအဆင့္ ယဥ္ပါးေနၿပီးေတာ့ ပက္လက္လွန္ၿပီး ေရာက္လာတာပါ။ မိတ္ေဆြမ်ား သတိေပးသလုိပဲ အင္မတန္ ရုိင္းစုိင္းပါတယ္။ လူကသာ ပက္လက္လွန္ေနတာပါ၊ ဘ၀တူေတြကို မစာနာပါဘူး။ ဆဲဆိုလိုက္၊ ႀကိမ္းေမာင္းလုိက္ လုပ္ေနတာပါ။ သူလည္း တီဘီေဆး မတည့္တဲ့ စာရင္းမွာ ပါပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေဒါသ ပိုႀကီးေနသလား ဒါမွမဟုတ္ မူလ ကတည္းကပဲ ရိုင္းစိုင္းသလား ဆိုတာေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ပဲ သိပါလိမ့္မယ္။

ဒဂုံၿမိဳ႕သစ္ ေတာင္ပုိင္းမွာ က်မ မိသားစုက လူနာေတြ အတြက္ ေပးထားတ့ဲ အိမ္တလုံးမွာ ရဲေက်ာ္က ေနပါတယ္။ ခုခ်ိန္ထိ လူနာေတြ အမ်ားအျပား အဲဒီမွာ ခိုလႈံေနၾကပါတယ္။ ေတာင္ဒဂံု ၁၈ ရပ္ကြက္မွာ ရိွတ့ဲအိမ္ ျဖစ္လုိ႔ လူနာေတြ ၾကားထဲမွာေတာ့ ၁၈ အိမ္ရယ္လုိ႔ လူသိမ်ားပါတယ္။

အဲ့ဒီအိမ္က လူနာေတြဟာ က်မကို လာလာတိုင္ပါတယ္၊ ရဲေက်ာ္က ဘယ္လို ဆဲေၾကာင္း၊ ဘယ္လို မိုက္ရုိင္းေၾကာင္း အစရွိသျဖင့္ ေျပာပါတယ္။ က်မလည္း သူ႔ကုိ အိမ္ေခၚၿပီး ေအးေအးသက္သာ ဆံုးမပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း က်မေရွ႕မွာ ဟုတ္ကဲ့၊ ဟုတ္ကဲ့ ပါပဲ။ ကြယ္ရာမွာေတာ့ ဆိုးၿမဲ ဆုိးပါတယ္။ က်မကုိ ကူညီေနတဲ့ လူငယ္ေတြကဆုိ “ဒီေကာင္ ေသခ်င္ ေသပါေစ၊ ျပန္လႊတ္ပစ္လိုက္” ဆိုၿပီး ေျပာတာေတာင္ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မ စိတ္ရွည္ခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်မ သူ႔ကို နာမည္ေက်ာ္ မဂၢင္ေက်ာင္းမွာ ကိုရင္ႀကီး ၀တ္ဖုိ႔ စီစဥ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ လူ႔စိတ္က ဆန္းက်ယ္တယ္ ဆိုတာ က်မ လက္ေတြ႔ သိလိုက္ရပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆိုေတာ့ ကိုရင္ႀကီး ၀တ္ေပးၿပီးေတာ့ သူဟာ တကယ့္ကို သိမ္ေမြ႔သြားလုိ႔ပါ။ တခုခု လိမ္ခ်င္လုိ႔မ်ား လိမ္မာခ်င္ ေယာင္ေဆာင္ေနတာလား လုိ႔ေတာင္ သူ႔မိသားစုက ထင္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂ႏွစ္ အတြင္း သူ ကြမ္းယာ ျပန္စားတာက လြဲၿပီး က်န္တာေတြ မလုပ္ေတာ့ပါဘူး။ တရား သေဘာေတြ၊ ဘာေတြကို နားလည္လုိ႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး တဲ့၊ လူတေယာက္ က်င့္၀တ္ ဆိုတာကို သူ နားလည္သြားလုိ႔ပါ တဲ့။

က်မလည္း ခုထက္ထိ ဒီကေလး အေၾကာင္း ၾကားလုိက္ရင္ ေကာင္းေၾကာင္းခ်ည္းပဲ ၾကားပါေတာ့တယ္။ ရဲေက်ာ္က ဘယ္လူနာကို ဘယ္လို ကူညီတာ၊ ဘယ္လို ျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ေပးတာ ဆုိတာခ်ည္းပဲ ၾကားရေတာ့ သူ တကယ္ ေျပာင္းလဲသြားၿပီ ဆိုၿပီးေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ ၀မ္းသာတုန္းပါပဲ။

ေနာက္တေယာက္က သာေပါင္းၿမိဳ႕က လာလုိ႔ သာေပါင္းလုိ႔ အလြယ္ ေခၚၾကပါတယ္။ ဒီကေလးက်ေတာ့ လိုခ်င္ေလာဘ မ်ားတယ္ ေျပာရမလား၊ ဘယ္လိုုေျပာရမယ္ မသိပါဘူး၊ အေတာ္ မ်ားမ်ားကေတာ့ ဒီကေလးရဲ႕ အျပဳအမူကို မႀကိဳက္ၾကပါဘူး။ ဥပမာ သူက ဘယ္သူ ဟင္းေကာင္းခ်က္သလဲ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ အဲ့ဒီ ဟင္းေကာင္းခ်က္တဲ့လူ စားမယ့္အခ်ိန္ကုိ ေစာင့္တတ္တယ္၊ အဲ့ဒီလူေတြ စားေတာ့ သူပါ ထမင္းခူးၿပီး ေရာစား အစရွိသျဖင့္ လုပ္တတ္ပါတယ္။

ေနာက္ထပ္တခုက က်မ အဲ့ဒီကို သြားရင္ အၿမဲပဲ သူ႔ကို အိပ္ေနတာပဲ ျမင္တယ္။ က်မကေတာ့ သူ မသက္သာလုိ႔ ထင္ၿပီး မုန္႔ဖုိး ေပးရင္လည္း သူ႔ကိုပဲ မ်ားမ်ားေပးတာေပါ့။ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ တျခား လူေတြနဲ႔ အဲ့ဒီမွာ ေနေနတဲ့ က်မတုိ႔ အဖြဲ႔၀င္ ကိုရာဇာ ကိုယ္တိုင္ ေျပာျပတယ္၊ ဒီကေလးက က်မ မလာဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ပံုမွွန္ သြားလာေနတာပါပဲ တဲ့။ က်မ ေရာက္လာၿပီး ဟုိလူ႔ ႏႈတ္ဆက္၊ ဒီလူ႔ ႏႈတ္ဆက္ လုပ္ေနၿပီဆိုရင္ သူက ႀကံဳတဲ့ေနရာ အိပ္ခ်လိုက္တာပါပဲ တဲ့။ က်မလည္း ေနာက္ေတာ့ သတိ ထားမိသြားပါတယ္။

သူ႔ကို ဘယ္လို ဆံုးမရမလဲ ဆုိတာ စဥ္းစားေနတုန္း ေနာက္ရက္ေတြမွာ သူ အေတာ္ေလး ေျပာင္းလဲသြားပါတယ္၊ မရွိ ရွိတာနဲ႔ စားတယ္၊ ေနာက္ သူတပါးကိုလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ကူညီလာတာ ေတြ႔ေတာ့ က်မ အံ့ၾသသြားပါတယ္။ ရက္ပိုင္းအတြင္း ေျပာင္းလဲသြားတာ ဆုိေတာ့ က်မလည္း သိပ္ေတာင္ မယံုခ်င္ဘူး။ သူ႔ကိုလည္း ေမးမၾကည့္မိဘူး။

လူတိုင္းကလည္း “သာေပါင္း၊ သာေပါင္း” ျဖစ္လာပါတယ္။ အယင္ကလည္း ျဖစ္တာပါပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ဆဲဆိုၿပီးေတာ့ ျဖစ္တာပါ။ ခုျဖစ္တာက်ေတာ့ ခ်စ္လုိ႔ တမ္းတတာပါ။ ဒီကေလး ျပန္မယ္ ဆုိရင္ လမ္းစရိတ္ စုေပးတာမ်ဳိးက အစ လုပ္ၿပီးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ခ်စ္ခင္သြားတာ ေတြ႔ရေတာ့ ဘယ္လိုမ်ား စည္းရံုးထားသလဲေတာင္ စဥ္းစားမိပါတယ္။ တျခားလူေတြကလည္း သာေပါင္း ေျပာင္းလဲသြားတာေတာ့ သိတယ္၊ ဘယ္လို ေျပာင္းလဲသြားသလဲ ဆိုတာ က်မကို မေျပာျပတတ္ၾကပါဘူး။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်မ မေနႏုိင္ဘူး၊ ေမးၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ သူက “က်ေနာ္က အရင္ အဲ့ဒီလို လုပ္ေနတာ လိုခ်င္ ေလာဘလည္း ပါပါတယ္၊ ေရာဂါ သည္းေနတာလည္း ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ကို ကိုရာဇာက တရက္ ေခၚေျပာပါတယ္၊ ေဟ့ေယာင္ - ငါအမုန္းဆံုးက လူေတြရဲ႕ ကရုဏာတရားကို လိမ္လည္တာကိုပဲ။ မင္းက အဲ့ဒီလို လုပ္ေနတာ ၾကာၿပီ။ ဒီေတာ့ ျပင္ရင္ ျပင္၊ မျပင္ရင္ေတာ့ မင္းကို ငါ စကား မေျပာေတာ့ဘူး၊ မင္းဖာသာ ေနခ်င္သလို ေနလုိ႔ ေျပာေတာ့ က်ေနာ္လည္း စဥ္းစားရင္း ရွက္လာတယ္။ ေနာက္ - မ်က္ရည္လည္း က်မိတယ္” တ့ဲ။

အရင္တုန္းက ကိုရာဇာက သူ႔ကို ဘာတခုမွ မေျပာတာဟာ အေၾကာင္း မသိလုိ႔ မဟုတ္ဘဲ သူ ဘယ္အခ်ိန္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲသြားမလဲ ဆုိၿပီး ေစာင့္ၾကည့္ေနတာကို သိလုိက္ရလုိ႔ လိပ္ျပာမလံု ျဖစ္သြားတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

“အဲ့ဒီ အခ်ိန္က စၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကိုယ္ က်ေနာ္ ေမးခြန္းထုတ္တယ္၊ လူဆိုတာ ဘာလဲေပါ့။ ငါလည္း ေသမယ္၊ သူလည္း ေသမယ္၊ ေနရတုန္း လူေတြ မုန္းတာ ခံမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ တျခား လူေတြကို ကူညီၿပီးေတာ့ အသက္ ရွင္မလား ဆိုၿပီး စဥ္းစားတယ္။ ၿပီးေတာ့ လူပီသေအာင္ ေနလိုက္တာပါ” တဲ့။ သူရွင္းျပတာကုိ ၾကားလုိက္ရတ့ဲ က်မ အံ့ၾသၿပီးေတာ့ သူ႔ကို ေလးစားသြားပါတယ္။

လူနာေတြက က်မကို ခ်စ္ၾကၿပီးေတာ့ ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာတတ္ၾကတ့ဲ က်မတုိ႔ အဖြဲ႔ထဲက ကိုရာဇာ၊ ကိုသန္းထုိက္ေအာင္တုိ႔ကို ေၾကာက္ၾကပါတယ္။

အျပဳအမူ လုံး၀ ေျပာင္းလဲသြားတ့ဲ သာေပါင္းက ေျပာပါေသးတယ္ “က်ေနာ္က ကိုရာဇာ့ကို အစ္ကုိ တေယာက္လိုလည္း ခ်စ္တယ္၊ ေလးလည္း ေလးစားပါတယ္” တဲ့။

က်မတုိ႔ အဖြဲ႔ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈေလးတခု ျဖစ္တ့ဲ ဒီျဖစ္ရပ္ကေလးကုိ ၾကည္ႏူးစဖြယ္ အၿမဲတမ္း သတိရမိေနမွာပါ။ တကယ္ ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ ဒီကေလး ႏွစ္ေယာက္လည္း က်န္းမာစြာနဲ႔ လူ႔သက္တမ္းေစ့ေစ့ ေနထုိင္ႏုိင္ပါေစ၊ တျခားသူမ်ားကို ကူညီေပးေနသူေတြ ျဖစ္ၾကပါေစလုိ႔ က်မ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။